II

obſeruet reputabiturnon appellans. et ad pͥoris iudicis redibit examen in expēſis legitimis ꝯdemnandus. Siaut appellatus ꝯtemꝑſerit hoc ſtatutū in eūtanqͣꝫ in ꝯtuniacem tāin expenſis ꝙͣ in cā ꝙͣtum a iure ꝑmittiturꝓcedatur. IIiſtum eſtequidem vt in eum iura inſurgant qui iuset iudicem et ꝑtem eludit. ¶ Idem in eotem.Egitima ſuſpiciconis cauſa ꝯtraiudicē aſſignata/ et arbitris a ꝑtibꝰ ẜm forniam iuris electis qui

de ipſa ꝯgnoſcant ſepe ꝯtingit ꝙ ipſis in idem conuenire nolentibus nec tercium eciaꝫaduocantibus cū quoanbo vel alter eoꝝ ꝓcedant/ ad deciſione ipſius negocij vt tenentur iudex ꝓferat excōīcacōis ſm̄am ꝯtra ipſos. quā ipſi tum ꝓpter odium tum ꝓpterfauorem ꝑcium diuciꝰvilipendūt. quare cauſa ipſa plus debito ꝓrogata non ꝓcediturad ꝯgnicōem negocijprincipalis. ¶ Solentes gͣ morbo hm̄oiī neceſſeriā adhibe̓ medelā

ij. ℟. ⁊ nota ꝙ iudex tradendo apl̓os videtur appellacōideferre. sͣ. e. ti. dilectis. ad fi. quod veꝝ ē qn̄ tradit admiſſorios vel reuerenciales. ſecus ſi refutatorios vt ſequit̉ ſicnec termini dacio habet vim delacōis vt dicam. jͣ. e. ti. cumappellacōibus. c. ¶ Appellationis. admittēde vel nō et tūcſequēcia veniunt expoſitiue. vel cām obquam appellatū fuitd. ¶ Suꝑioris. nondixit pape. ⁊ ſic no.ꝓ hijs que. sͣ. dixi. e¶ Delatum. ſolet fieri in dubio cū dubiatur de veritate appellacōis alias caueat penani. sͣ. ti. ꝓxi. ej. f. ¶ Indulto a iudice a quo eſt appellatum. de quo dicūt.gͣ. e. ti. cum ſit romana. g. ¶ Pecierit. qꝛnō ſufficit ꝙ hoc gerat in mente niſi hoccxpͥmat ore. ff. de v̓.ob .i. quicquid aſtrigende. et no. ꝙ ẜm iura petera aut recipiebatur appellatio a iudice vel a ꝑte aut Rnec ſtatūebatur terminus. In ſecundo eaſu ſufficit mittere ꝓcuratorē ad imperrādum et ꝯtradicendūIn pͥmo debet mitterꝓcuratorem ad ꝓſequendam cām appellacōis. ſꝫ d̓ principalinil dicebatur ꝑ antiquā iura. hodie aūt ſi hoc petit appellatus tenct̉ mittere nō ſolum ad ꝓſequendam cām appellatiom̄s ſꝫ eciam principalem vt h̓ vides. ſi huius ꝯſtōis peāscritare voluerit. et ſic addit ſolū iſta ꝯſtō et nō derogat. ſꝫꝯtra. sͣ. c. qua fronte. vbi hoc videt̉ eſſe in opcōe appellātiſDo. quidam exponūt̉ ibi ſi maluerit aduerſarius ſcꝫ appellatus. Alij dicunt illud correctū per iſtd̓. alij ꝙ decre. illadat opcōem appellanti ad quē appellare velit nō an velitpnͥcipalem cām ad iudicem appellacōis deferre. vel die ꝙibi datur optio an velit corā eo ad quē appellauit litigare vel delegatum impetrare. et hͦ cū appellatus nō ꝯtradipit. vt hic. h. ¶ Per ſe. nō datur optio vt ꝑſonam traherepoſſit ſꝫ cām. vnde iſtud vel qd̓ ſequitur nō refertur ad poteſtatem appellati. ſꝫ appellātis. i. ¶ Mummentis. id eſt pͥiulegijs et inſtr̄is et omībꝰ hijs ꝑ que pōt cauſa muniri. s.de do. et ꝯtu. c. fi. de elec. cupientes. sͣ. e. ij. k. ¶ Finito. ꝑ apꝓbacōem vel ꝑ caſſacōem appellationis. quod eſt officiumiudicis ap. ij. q. vj. ad fi. i. ¶ Omiſſo. quod nō poſſꝫ archiep̄s. sͣ. de fo. ꝯpe. romana. i. ℟. m. ¶ Antiquitas. reilerēdas. de tranſl̓. qͣnto. n. ¶ Statuit .ſ. ꝙ appellās in eis appellationis cām nō teneatur expͥmere. ſꝫ ſufficiac dicere appelio

ab iniqua ſm̄a. et̓ iudex debet appellacōni deferre. et pōt ſtatuere terminum appellāti ad appellacōem ꝓſequēdam. e.ti. cum ſit. o. ¶ Premiſſa ſūt .i. ſi cām appellacōis nō exp̄ſſit in ſcriptis et apl̓os nō pecijt. et inſtructus non venit. vthic dicit̉. p. ¶ Condēnandus. nō dixit ꝯdemnatus. vn̄ dijit hoſti. ꝙ iudex principalis cauſe habet ꝯdemnationē facere. ſꝫdic ꝙ eciā iudex appellacōis ipſam pōtfacere. jͣ. e. cum appellationibꝰ. j. ℟º. in fi.jo. an. q ¶ Cōtempſerit. quare hoc dicit̉cum in voluntate appellati reſideat ire l̓non ire. hoc intelligitur ẜm b̓. cum appellatus hoc aꝓpbauitſ. ꝙ volebat̉ coraꝫ ſuꝑiore cām ꝓſequi. ſiigit̉ poſtea nō ſeruauerit hoc ſtatutum.id eſt ſi nō veniat inſtrūctus vt debet ꝯtͣipſum tanꝙͣ ꝯtra contumacem ꝓcedet̉ taꝫin expenſis ꝙͣ in cauſa. ⁊ qualiter ꝓcedatur ꝯtra cōtumacemreum vel actorē. liteꝯteſ. vel non ꝯt̓. velquaſi ꝯteſ. plene node dolo et ꝯtu. ꝓut. t̓¶ Procedatur. ꝑ iltum ad quem eſt appellatum. sͣ. e. ſepe. et̓c. ꝑ tuas. nec eſt mirandum ſi tales talit̓ puniūtur. iuſtum eſt. ⁊cͣ. s. ¶ Ius. sͣ.e. in prin. t. ¶ Iudicem. qui appellationem recepit. ⁊ terminum aſſignauit. v. ¶ Partē. que venit inſtructa coram ppͣ.x. ¶ Aludit. qd̓ reꝓbatur. sͣ. de ali. mū. ii. cau. fa. c. j. de poſtula. p̄. bone. ij. Fnec nocebat. ff. de iud̓. ſi p̄tor.Egitima. iuidex qui recuſatur ſtatuit ꝯpetens tempꝰarbitris ad finiendam cām. quo clapſo ſi finita nonfuerit in pnͥcipali ꝓcedit. Emanauit ad ſuppletioneꝫ dec̄.sͣ. de offi. del̓. ſuſpicōis. z. ¶ Legitima de veritate cauſe nondubitatur qṅ habeat arbiter ꝯgnoſcere. ſꝫ quis ꝯgnoſcet̉an cā ſit legitima. dic ꝙ idem arbiter. vt no. sͣ. e. cum ſpāli.in tercia glo. jo. an. a. ¶ Iudiceꝫ. ordinarium vel delegatūa ppͥa. sͣ. e. cum ſpāli. de offi. del̓ ſuſpicionis. ſi aūt eſſet delegatus ep̄i vel eius official̓ vel eſſent plures delegati cūcl̓a. ꝙ ſi nō omnes. et vnuſ ex hijs recuſet̉ tunc nō itur adarbitros quod die vt no. sͣ. e. li. de offi. del̓. ſi ꝯtra vnum.et coram ipſo iudice qui recuſat̉ dandus eſt libellus recuſatorius. sͣ. e. ſecundo requiris. C. de iud̓. aꝑtiſſimi. a. ¶ Formam iuris. sͣ. e. cum ſpāli. et nō debent eſſe layci tales arbitri. qꝛ cum habeant teſtes ꝯpellere et alia facere que pertinent ad hūc articulum̄talis ſpūalis iuriſdictio non caderꝫ