IS

vel extra ſuper interlocutoria vel grauamīealiquo ad nos duxeritappellandum. cam appellacōis in ſcriptis aſſignare d̓ ꝓperet. petatapl̓os quos ei precipimus exhibere. in quibus appellacōis cauſāexprimat. et cur appellatio nō ſit admiſſa l̓ſi appellacōi forſan exſuꝑioris reuerencia ſitdelatum. poſt hoc appellatori ſꝫm locoꝝ diſtanciam perſonarumet negocij qualitatemtempore ꝓſecucōis indulto ſi voluei̓t appellatus et pecierit princi-

pales ꝑſone per ſe velper ꝓcuratores inſtructos cum mandato adagendum et cum rombus et munimētis adcām ſpectantibꝰ accedant ad ſe. ap. ſic parati vt ſi nobis viſuꝫfui̓t expedire finito appellacōis articulo vel d̓ꝑcium volūtate omiſſo ꝓcedatur in negoco principali qͣꝫcum deiure poterit et debebit.hijs que in appellacōibus a diffinitiuis ſentēcijs interpoſitis antiquitas ſtatuit nō mutatis. ¶ Qd̓ ſi appellator que p̄miſſa ſunt n̄o

in ꝯīpellacōibus a ſentencia diffiniliua interpoſitis nil mutatur. demū appellanti et appellato ꝯſtitucōem non ſeruartibus interponitur pena. ⁊ pōt diuidi decre. in. iiij. p̄tes. jnquaꝝ pͥma ponitur ꝯſtitutionis cā. in ſecunda ꝯſto. jn tercia ipſius declaracio. jn quarta nō ſeruāciū pena. f. ¶ Minūere. ſic. ff. ſi cer. pe. qͥdam extimauerūt. īfi. de ℟p. nōnulij. d̓do. et ꝯtu. finem. cumſuis ꝯcor. g.¶ Subiectos. sͣ. in ꝓhemiohuius li. et de offi. lega. c. ij. et de offi. or.vt litigātes. h ¶ Veextra. hoc debet intelligi qn̄ extra iudiciūappellatur tn̄ a iudice. quod patet per idquod de apl̓is ſequitur ẜm jnno. ad hocjͣ. v̓. hijs qui in appellacōibus ibi em̄ excipitur ſꝫ alias nō eſſꝫvera exerptio ſi nonincluderetur ſub p̄cedentibuſ. ff. de penu.ſe. l. naꝫ ꝙ Ffi. et ẜmhoc quod. jͣ. dicit interlocutoria. ad actūiudicialem referas ꝙdicit grauamine. adactum extrauidicialēreferas tn̄ ꝑ iudiceꝫillatum. ſꝫ alij ꝯtradicentes cū appellaturexͣ iudicium eciā nōa iudice ſeruari debere. ar. jͣ. e. concertacōiad id quod dicitur de apl̓is rn̄detur id̓ locum hr̄e quandoin iudicio appellat̉. ad id quod dicit̉ de v̓. hijſqꝫ. ℟ndeturꝙ illa nō eſt exceptio ymmo determinatio vel ꝓte ſtatio q̄dam et hoc eſt tuciꝰ. ⁊ tenet poc. b̓. sͣ. de elec. ꝯſiderauimꝰ.in. i. glo. i. ¶ Interlocutoria. no. ius nouū appellantem abinterlocutoria debere inſcriptis appellare et equipatur appellacōi interpoſite ā diffinitiua ex interuallo vſꝫ ad. x. dieſtunc em̄ eſt appellādum inſcriptis. ſꝫ ſi in ꝯtinenti appellet̉ſufficit viua voce appellari. ff. de ap. l. ij. ⁊. ij. q. vj. ad fi. ſedab interiortoria in ꝯtinenti et ex interuallo appellandumeſt in ſcriptis vt hic̄. et dixit goſ. et hoſti. poſt eū ꝙ aliudeciam ius nouū hic inducitur ꝙ qui appellat cām cur appellat debet expͥmere in appellacōe. ſꝫ ꝑ vetera iura ſufficiebat dicere appello ab inqua interlocutoria ſicut in diffinitiuis. ⁊ ind̓uxerūt ad hoc. sͣ. de elec. cum dilecti. de teſti. ſigͥficauerunt. v̓. mādamus. sͣ. e. dilecto. c. dilecti. et. c. ex ꝑte. ſedb̓. ꝯtra dicens hͦ nouum nō eſſe. dicens ꝙ in illis decre. bn̄expͥmebatur cā appellandi. ⁊ cum b̓. ccedo ꝑ decre. sͣ. e. vt d̓bitus. jtem dixit gof. ꝙ olim extra iudicium non ꝯpellebat̉quis cām exprimere. vnde et quo ad hoc iſtud nouū dixitſꝫ b̓. ꝯtra dicens ꝙ ẜm antiqua iura bene tenehatur qui extͣ

iudicium appellat cauſam exprimere. ⁊ de hoc no. §j. eccuntcām. in glo. vlt̓. ⁊. c. ſe. in vnica glo. Iſtud gͦ ſolum dicit b̓.h̓ quo ad hoc ius nouū induci ꝙ inſcriptis appellatur iniudicio et exͣ. Cauſa aūt ideo expͥmitur. vt videat iudex cuiporrigitur appellatio an iuſta fuerit vt ſic appellantem admittat vel repellat.vnde ſemꝑ ppͥa. in cōmittendo appellacōeſa grauamine interpoſitas ſcribit ſi eſt itak. ¶ Ad nos. maxīeẜm quoſdam ẜm hoſti. in hijs que de nouo inducit hec ꝯſtōlocum nō habet niſiin appellacōibꝰ interpoſitis ad pp̄am cumhoc h̓ exprimatur. ⁊cum ſit penaliſ et ſicreſtringenda et ꝙ ſolum de appellacōibꝰinterpoſitis ad ppamintelligatur. ſatis ꝓbatur ꝑ decte. de fo.ꝯpe. romana. i. ℟º. v̓habes ꝙ archiepusde ꝯſenſu ꝑcium nonpōt de cā ꝯgnoſcereappellacōis articulop̄termiſſo. gͣ neceſſeeſt dicere ꝙ dec̄. iſtaloquatur in pp̄a. ſedẜm pͥmam opinionēpoſſꝫ dici idem in qͦlibet alio iudice ordīario qui ꝑ ſimplicemquerelaꝫ ꝯgnoſcerepoſſit. ſꝫ archiep̄s ꝑquereiam ꝯgnoſcere non pōt. ⁊ ideo primo eſt ſibi videndum an appellatio deuoluat. i. ¶ Appellandū. verbo qꝛ adhuc hodie ẜm hoſti. poterit facto appellare. vt. sͣ. e. meminimus. ⁊. c. fugeſtum. et. c. ad hec. ſicut de hoc. sͣ. de ap. vt debitus. m. ¶ In ſcriptis. iſtud ſpeciale in appellacōe ad papam interpoſita. alij ꝯtra et facit ꝓ eis. sͣ. de ꝓbac̓. qm̄ contra. ad quod dicit hoſti. ꝙ licꝫ nō fuerit in ſcriptis redactūpoterit fides fieri. ſꝫ nūquid quelibet ſcriptura ſufficit. dicitjnno. ꝙ ſic. ſatīs em̄ eſt ꝙ forma qua appellatū eſt in ſcriꝑtis ꝓbari poſſit. Expedicius tn̄ eſt ⁊ melius ꝙ ſcripturaſit publica vel autēticum ſigillum. sͣ. de fi. in. c. ij. ⁊ facit. sͣ.c. li. de elec̓. vt circa. joh̓. an n. ¶ De ꝓperet. id eſt feſtinetvel valde ꝓperet p̄poſitio de hic auget. ſic. C. de iud̓. ꝓperādum. a. ¶ Petat apl̓os. inſtanter et. jͣ. xxx. dies. jͣ. e. ab eo.vt in cle. ꝙͣuis. e. ti. Et nō intelligas de apl̓is petro et paulo. ſꝫ de lr̄is dimiſſorijs. ff. de li. dimiſ. l. vna. ff. de v̓. ſig̓. l.dimiſſorie. b. ¶ Exhiberi. ꝙ ſi nō exhibeātur et poſtea iudexin cā ꝓcedat niſi appellationi renunciatum eſſꝫ inualidꝰ eſtꝓceſſus. jͣ. e. vt ſuꝑ quod eſt veꝝ ſi debitis loco modo et tepore r̓quiſitus eos expreſſe denegat vel infradebitum tempus negligēter peī malicioſe tradere p̄termittit. jͣ. e. ab eo.e