Druckschrift 
Liber sextus Decretalium : [Mit der Glosse des] Johannes Andreae
Einzelbild herunterladen
 

II

ſit fundata. ſecus autēcum egit vel pecijt ingenere nullius certeſpālis cauſe faciēscionem videlꝫ qꝛ generaliter forte ꝓpoſuitaliquem obnoxium eſſe ſibi vel ad ſe iure donmij vel quaſi rem aliquam ꝑtinere. tuncem̄ hoc precipue eſt inſpiciendū iudici an ſufficiēter vel mimine derure vel intencioc conſtet actoris vnde ſi dehoc ex cauſa eciaꝫ poſtmod̓ accidenti liqueatpōt et debet iudex eciaꝫſi appeat minus iuſtea principio fore actuꝫſuū exinde animū informare. qui et ſi petitum fuerit indebiteob hoc tn̄ minus valuit et tenuit iudictuꝫſubſecutum. nec illiusacta vel geſta ꝓptereaminus valida extiterunt/ nec eciam iudexipſe ꝯgnita taliter veritate ꝓnunciare in

trarium poſſꝫ cum libera ꝯſcienciā et ſecura. ꝓdeſſꝫ eciam mulcum reo ſi tunc fortein ip̄m ex hm̄oi ſuperuenienti cauſa ꝯdemnatio ferret̉ cum moxalio inſtituto iudicioforet ex illa meritodemnandus. vnde et ſiactori ſuam ex ſuꝑuenienti cauſantētioneꝫſufficiat fundauiſſe.egit aliqua ſpecialiternon expreſſa. ſecus tn̄eſt ſi certam et ſpālemin ſua petitione ſubiūxit niſi poſtmodū intētione ex eadem ꝓrſusquam prius exp̄ſſit ettunc eciam ꝯpetentifundarit. Quaremēoratus abbas monaſterij benefac ꝓpofuerit ſepefatum locuꝫde roſcellis cum ſuisminis ad ipſū monaſteriuꝫ ex p̄dicti regislargitiōe ſpectare nec aliqua facta ipſi monaſterio ſuper hoc ab

non ſit facta ita ex cauſa illa ex qua actum eſt debet ferriſm̄a. ſꝫ reus qui ꝯueniebat̉ ſi poſſidebāt tēpore litis ꝯtͣ.hoc dicere debuit. et fuiſſet abſolutus ſi id ꝯſtitiſſꝫ. imputꝫ ſibi qꝛ tacut. ff. ad exi. tigni. Fn̄ quis.. Fceteꝝ. de hocs. de excep. c. pl̓. l. Sed ad. quarta ꝑs in quā reſpōdet̉ad duo ꝓxime dictam. Ceteꝝ. ℟nſioad ſecūdum. de quodixit in. porro. n Speciali. in libelloexp̄ſſa vt puta exca donacōis facte age. a. Poſtea. ideſt poſt litem ꝯteſtatam ex p̄dicta cauſab. Alia. puta qꝛ petebatur res ex cauſadonacōis modo petit̉ex vendicōis fortefacta poſt litē ꝯteſtatam. c. Similis.vt cum peteret̉ exdonacōis facte a r̓ge ſit fides de donacōe facta ab alio puta monaſterio populeti. vt hic allegabatur ſimilis ca. ſꝫab alia ꝑſona alijsloco et tꝑe hijscōmitant̉ cauſam. d. Tunc .ſ. tēpore lit̓.ꝯteſ. e. Obnoxiū.talis gn̓alis libellusin ꝑſonalibꝰ actionibus debet admitti.. de libel. ob. c. vl.tn̄ valꝫ ſi recipi aturet ſibi imputet reusqui cām fecit expͥmi in libello. C. anna. ex. ſi ex multis. īrealibꝰ cōiter admittitur. ff. de excep. reiuid̓. ſi mater. § eadē.et. l. ſꝫ an eadem. Factiones. et de plene. de libel. ob. c. ij.ff. de eden. l. j. f. Quoniam et ſi.ximū dictum tribꝰ racōibꝰ ꝓbat. g. Iudiciū. ac ſi iuſte pecijſſꝫ dūmodo iuris ordo ſeruet̉ in iudicio qui ſeruarſ debetet ſm̄a tenet ꝯtra cum et eo. licet feratur ꝯtra ius ſitigatoris niſi fuerit appellatum. ij. q vj. 5. diffinitiua. et.. e. ti.cum inter vos. h. Nec eciam. ſecūda racio. i. Conſciencia. ſi em̄ generaliter dixerit obnoxium et illū iudex tꝑeſm̄c obnoxiū reꝑit ſi eum abſoluerit ꝯtra ꝯſcīam iudicaret

et in hoc caſu ex abſolutoria ſm̄a ꝑpetuo et ex omni pal̓exceptio rei iudicatē. ſꝫ ſic cum ex certa pecijt. qꝛ tunctm̄ ex illa cauſa patur exceptio. de poſ. c. vl. et dixi.. inmagna glo. k. Et ꝓdeſſet terciā racio. i. Iudicio.videtur ſi uidex ꝯdemnet reum ex ſuꝑueniēti. eedeꝫꝓbacōnes habite inpͥmo iudicio valeātin alio inſtituto ex eade in. qͣrium tenet̉qꝛ noua eſt cauſa. etnouū iudicium. vnd̓cum ſint lit̓. non ꝯt̓.recepti. ꝙͣtum adnon deberent datare.iuxta illā regulā teſtes recepti lit̓.teſ. non valent. ſuꝑhoc poſſꝫ forſan dicivt tradit̉.. de teſti.pn̄tata. C. e. i. vlt̓..vel dic gn̓alis illius negacio qui ſe negat obnoxium intelligitur ꝯt̓. lit̓. ſuꝑobnoxietate eciaꝫ poſtea emergēti. vel dic hec verba ſunt allegatio puis. nec ponūt ius. m. Egit.reaſi vel ꝑſonali. vtdixi ſuꝑ verbo oẜnorium. n. Tūc. j.pore litis ꝯteſ. jo. an.o. Ante .ſ. ante peticōem. vel lite ſuꝑ eaꝯteſ. p. Prefatusitaqꝫ. qnͥta pars. q. Diligenter. xxx. qv. c. vl. r. Lance.e. ti. c. j. s. Attendens. repetit quaſdāex allegacōibus. t. Specialis. vt incaſu noſtro. vpus et locus. vultdicere. ſi peto remex donacōis licet detꝑe loco adieqrim qꝛ cum donacōeꝫrieceſſario cōcōmitet̉tēpus et locus michi ꝓdeſt ſi poſt liteꝫꝯteſ. michi donet̉ eadem res cum de certa donacōe oporiuerit intelligi certis loco et tēpore facta. ſi aūt rem peto iure dominij vel quaſieciam ſi poſt litem ꝯteſ. ius acquiro fertur me ſm̄a. ff. derei ven. ſi aūt. i. ℟º. et. jF em̄ nullas ſpālis dominij cāsexp̄ſſiſſꝫ ſūt ibi ꝯcomitācie certoꝝ loci et tēporis. et ideo eſt vis quo loco pel tēpore dominiū an̄ ſm̄am ꝑuenerit