II

hm̄oī ꝯpetebat in iudicio minime deduxiſſet/ q videri nō pōt illud veniſſe quod poſtmodum accidit ꝓnunciari vtiqꝫ ſuꝑ petitisnon poterat ex eadem.¶ Pro ꝑte autē alteradicebat̉ ꝙ cum rex ipeſuā ꝓbitate ac ſtudioab infidelibꝰ loca ꝯquiſiu̓it ſupͣdicta donatioaui vel patris ipſiusprius facta de illis cuꝫad cultum fidei ꝑuenirent regem eundem qͦad hoc ſic ꝑ eum poſtmodū acquiſita obligare nō potuit cuꝫ ſuaꝓpria facta eſſent ⁊ viderent̉ ab alijs boīs hereditarijs ſeparata.¶ Porro p̄fata ꝯceſſiofacta monaſterio de benefac a monaſterio populeti licet poſt acceptum iudicium omnemqꝫ ꝓceſſum interuenerit. ꝓdeſſe tn̄ et valeredebebat cum ꝓ actorequod de iure ſuo ex cā

ydonea qͣꝫuis ſuꝑuenienti appeat ſatis ſufficere videat̉ ſatiſqꝫ eſſe.ſi ꝓut ſeruatur in reointerſit ipſius tempoe̓ſmē ꝓferende. ¶ Sedad hec ꝑs veſtra reſpōdit/ ꝙ cum tam ſupradicti aui donatio ꝙ locoꝝ acquiſitio p̄miſſorum fuerint noīe regin facte memoratꝰ rexdonacōem ſeruare huiuſmodi tenebatur.¶ Ceterūp̄dicta monaſterij populeti ꝯceſſiomonaſterio de benefacauxiliari nō poterat inhac ꝑte qꝛ cum quis egit ex aliqͥ certa et ſpeciali ca. et poſtea ſiue alia ſiue ſimil̓ ei quamexpoſuit accidit viderinon pōt illa in iudiciūdeueniſſe cū iudex tuncꝓſpicere ac attenderedebeat diligenter an exea omnino eadem queprius exp̄ſſa extitit vtpote que tunc eciam ꝯpeteret actoris intēcio

donado nō valebat cum facta fuiſſꝫ ed tēpore quo res donata erat in pōtate hoſtium nō in dominio donatoris: et prohac ꝑte facit qꝛ liber homo fūdus hoſtium. ⁊ qd̓ natura fieri nō ꝯcrdit in ſtipulacōem nō venire pn̄t. ff. de v̓. ob. liberhomo. et. l. ſi ſtipuler. ⁊ ſi aliquid aliqui ſit relictum quodꝓpter qualitatem relicti hr̄e nō potuit n̄tenet legatum licetinterdum extimacōeꝫhabeat cum diſtinctione legis. ff. del̓. iij.fideicōmiſſa. Fſi ſeruoꝯtra hāc aūt allegacōem monaſterij atlegabat hoſpitale ueſequit̉. jph̓. andree. d¶ Vig̓orem .ſ. adueniente ꝯdicōe vt ſeq̄tur. ad hoc. ff. d̓ acti.emp. et ven. l. vlt̓. etlegatum qd̓ nō valꝫſi legetur ſub ꝯdicōevalet ꝯdicōe adueniente. ff. del̓. j. cetera. īpnͥ. ff. de condi. et demon. qui heredi. in fine. et l. qui ſub ꝯdicone. e. ¶ Natura vrlqualitas. qꝛ reſ donata n̄ erat liber homovel res ſacta vel religioſa vel ineſtimabitiſ. ff. de ver. ob. interſtipulantem. Fſacrā.reges em̄ qͥ ſpūaliapoſſidere nō poſſuntnec illa poſſūt donare. ⁊ recipientes ſūtſactilegi. xvj. q. vij. fiquis deinceps. a.Laudabile. quaſdiceret nec ex virtu&e ꝯdicōiſdebuit infrigi donacō. quia eratlaudabil̓ et honeſtab. ¶ Mox. C. d̓ ſacroſan. ec. ut inter diuinum. et. sͣ. dixi. in. iiij.glo. c ¶ Ipſos .ſ. xp̄i.anos. d. ¶ Multū bonus aduocatꝰ hoſpitalarioꝝ pͥmo cōfirmauit ius ipſoꝝ. ſecundo impugnat ius monachoꝝ duplici racōe. et hec eſt pͥma dicebant hoſpitalarij. monachi nō oſtendūt donationem regis vt in libello dixerūt. dicebāt monachi ſatis eſſeꝙ oſtendebant donacōem factam a rege monaſterio populeti. ⁊ ab ipſo monaſterio populeti monaſterio de bn̄fac̓.reſpondebant hoſpitalarij id multū diſtate vt ſequitur.

e. ¶ Donaiuſſe. bene dicebāt. qꝛ ex nullo verbo ponto in donacōe facta monaſterio populeti patebat fuiſſe hanc voluntatem donātis ꝙ locus de roſcellis daret̉ monaſterio de benefac. et ecce qd̓ ſequitur cum illa. ⁊cͣ. johannes andree. .f.¶ Non valebat. ad hoc de ec. cdi. ad audienciam. ij. v̓. dehoc et de ſpō. impub̓. ad diſſoluend̓. etxxij. q. ij. qd̓ non formatum. g. ¶ Accidꝰet ideo alia interpellacōe opus eſt. ff. deiud̓. non pōt. ⁊. i. ſolemus. iudex gͦ nonpoſſꝫ ex illa donacōeꝓnunciare ex qua actum nō fuit. vt in p̄dicta .i. ſolemus. h.¶ Pro ꝑte vero altēra .ſ. moaſterij de benefac. et hec eſt tercia ps. et bene allegaſſent hͦ monachi ſi reſdonate nō ꝑtinuiſſētad regnum qꝛ nil diſponere potuiſſent ſꝫquia ad regnū pertinebant licet illa nonpoſſideret ius quodin eis habuit darepotuit. ff. de fūdo do.ſi fūdum. maxime ſo̓ꝯdicōe. vt. sͣ. ⁊ ad hͦobligare potuit ſucceſſorem. vel male ailegabant. ex eo qꝛdicionalis obligacōbene aſtringit ſucceſſorem. inſti. de v̓. ob.Fex ꝯdicōnali. ff. deꝓbac̄. pactū. i. ¶ Seꝑata. bonoꝝ ſeꝑationō habꝫ locum niſi īcertis caſibꝰ no. ff. d̓ſeꝑat̉. i. j. k. ¶ In reoquid ſi rem petitamtēpore litis ꝯtͣ. poſſederat. tꝑe ſm̄e ſmnedolo deſijt poſſidereabſoluit̉. ſi vero tempore litis cōtēſ. nonpoſſideat et temporeſm̄e poſſidet ꝯdemnatur. ff. de rei vend̓. ſmautem. Fi. ff. ad exi. i. tigni. Fſi quis. sͣ. d̓ excep. c. pl̓. ſicut gͣex cā ſuꝑuenienti poſritem ꝯt̓. abſoluit̓ vel ꝯdemnat̉ reusſic videt̉ in actorē vt ex cauſa poſt lit̓ ꝯteſ. ſuꝑuenienti ſibidebeat reus ꝯdemnari. ſꝫ hoc non eſt veꝝ. vt. jͣ. patet. ⁊ pōteſſe racio. qꝛ qui agit ex certa cā maxime poſt litem ꝯtͣ. mutare illam nō pōt nec aliani allegare. cū ſuꝑ alia ꝯteſtacō