deum neqꝫ turpis lucri gr̄tia ſedvoluntarie. vt teſtimoniū Pauliij. ad Corin. viij. nobis poſſit veraciter adaptari dicentis. Teſtīomuꝫ illis perhibeo ꝙ ſupra virturem voluntarij fuerūt. Vn̄ Be̓nhardus Quieqͥd vice dei precipithomo. qd̓ non ſit tamen certū diſplicere deo. haud ſecus omninoaccipiendū eſt ꝙͣ ſi precipiat deꝰIpſum proīde quē pro deo hēmꝰtanꝙͣ deum in hijs que non ſuntaꝑte contra deum audire debeꝰM ¶ Sed eſt notandumꝙ non omnis obedientia debꝫ eēſimpliciter voluntaria. Cum em̄aliquid de proſperis et delectabilibus precipitur. vt cum alicui prelaturam videlicet epiſcopatum l̓abbaciaꝫ vt accipiat precipitur.talis obedientia nō debet eē ſimpliciter voluntaria ſed ſecundumquid. hoc eſt ſcd̓m aliquid i. ſcd̓ꝫvoluntatem dei. Qd̓ beatus Gregorius pulchre nobis inſinuat dicens. Obedientia ſi de ſuo aliquādo quid habeat nulla eſt. Aliquāoo ſi de ſuo quid habeat magna ēVerbi gratia. Cum huius mundiſucceſſus precipitur. cuꝫ locus ſuperior imꝑat̉. is qui ad percipiēda hec obedit obedientie ſibi virtutem euacuat. ſi ad hoc etiā ꝓprid̓ deſiderio anhelat. Non em̄ ī hacre obedit deo ipſe: ſed ſuo deſiderio obedit. Rurſus cū deſpectꝰ mūdi precipitur. cū ꝓbra ꝯtumelie l̓etiam dapna quelibꝫ iuberitur. nihec et a ſemetipſo mēs appetit. obedientie ſibi meritum non iminuit. quia ad ea que ī hac viā deſpecta ſunt inuitus nolensqꝫ deſcendit. Debet ergo obedientia ī aduerſis de ſuo aliquid habere. etrurſus in ꝓſperis de ſūo aliqͥd nōhabere. quatenꝰ in aduerſis tātoglorioſior ſit quanto diuino ordiin ex deſiderio iungitur. et ī ꝓſperis tanto ſit verior quāto a preſēti ipſa quā diuinitꝰ ꝑcipit gloriafunditus ex mente ſeꝑatur Si ergo obedientie palmā apprehendere veraciter intimur ꝓſpe̓is huiꝰſeculi ex ſola iuſſione iuti. aduerſis aūt etiam ex deuotionē militemus. Et ſic patet quō debet eſſevoluntaria. Sed heu prelatorummandatis multi obediunt. ſed inuiti et ſēper cum murmure. quinon ſolum non acquirunt meitūſed penam murmurātiuꝫ incurr̄tHij tales induunl̓ Symonem cireneum. qui inuitus dn̄i crucemportauit. et eandem in angariabauilauit. N ¶ Terciaobedientia deo grata debet eſſe humilis. quam illi exſoluunt qui p̄teritorum ſuorum maloruꝫ memores et per hoc humiles eo diuinismādatis obeduint huīliter. quoper obedientie bonum ad deum ſepoſſe redire confidunt. Recogitant enim ꝙ ſuperbiendo de paradiſo eiecti ſunt. et ideo ſperātſe per obedientiam humilē reuerfuros. propter qd̓ nobis magnispeccatoribus conſulitur Eccleſiaſtici ſeptimo Humilia valde ſpirituum quomam vindicta carnisimpij ignis et veriis. et ideo tāto amplius et profunduis ſe huīliant quanto ſe percando contradeum meminerint erexiſſe. Iſtiergo Symonem leproſum īduūtt l