deus nuncupatur. Ad haſc perfectionem hortatur nos deus conari deutero. vi. et Mathei. xxij.diliges dominū deum tuū ex toto corde tuo ⁊cͣ. De quo Auguſti.Hec totalitas ſciꝫ toto corde. tota aīa. tota virtute hoc intēdit.ꝙ oīs motus aīe ad deum referātur. ⁊ ſic nō īplet̉ in via niſi fortead tēpꝰ breue aꝑfectiſſis viris.Sermo. xl̓ix ¶ De eiſdē SermoquartusEcit rex ſalomon duoscherub. iij. Regū. vi. dicit Gre. Q per occultaꝫgratiam ad amorem dei temperata deſuꝑ mēſura electi ꝓficiūt. ꝙto in eis cotidie de dei ſpū virtuscreſcit. tāto ipſorū ſpūs elatioīsdecreſcit. tunc enim in deo perfecte proficiūt. cum a ſeipſis funditus deficiūt. In v̓bis ego ꝓpoſitis gl̓ioſi iſti principes nō a ſtatuiichoatioīs. ſꝫ a ꝓfectū ꝑ̄fectioīenob̓ ꝓponūt̉. vt cōſiderātes adꝙͣ tam ſublimitatē ſint ꝓmoti deī miſericordiā adiiremur. et exe̓citati eoruꝫ vitā ꝙͣtū poſſibile fuerit imuitemur Cherub enim pleītudo ſcīe vel plēa ſtīa int̓pretat̉.per qd̓ nomen principes iſti merito deſcribūtur. qꝛ plem ſcīa extiterūt. vt ſicut Cherub pre cete̓isangelis inferioribꝰ. ſic iſti princires ꝑͦ ceteris nō dico hoībꝰ ſed etiā ſāctis plem ſciētia eſſe referūt̉Nam de ſua ſciētia Petrus comēdatur a dn̄o. tum dſcipuli reqͥſitiquē dicunt homines eē filiū hominis Petrꝰ pre ōnibus reſpōditdicēs Tu ea criſtus filius dei viuiEeſpōdit dominꝰ dicēs Beatuses Symon bariona. qꝛ caro et ſāguis non reuelauit tibi. ſed pat̓meꝰ qui eſt ī celis Paulꝰ aūt fuāſciētiā cōmendans ait. 1. Corin.ij. Sapientiā loquimur inter ꝑ̄fectos Plenā aūt et perfectam tūcdicimꝰ ſciētiā cum quelibꝫ intelligūtur cum ſapore. hoc ē cū res q̄libet ſciūt̉ non ſolum ſicut ſūt.et vt ſapiunt et afficiunt iam ſciētē. L¶ Hec em̄ ē dra inter ſecularē ſciētiā et ſpūalem. qꝛ ſecularis facit ſcire. ſpūalis aūt ſuꝑaddit ſue ſciētie etiam ſapore. vtnon ſolum ſciat̉. ſed etiā qͥs afficiatur. Vn̄ Ber. Spūs non ſoluꝫdocꝫ ītellectū vt ſciat ſꝫ etiā moūaffectum vt et ſcitū placeat ⁊ affiriat ſciētē Et ſecūdū hoc plenitudinēſcīe hoc modo poſſuꝰ diffinirePlenitudo ſciētie ē ſcire oīa cumſapore. Hec aūt omnia ex tribuspoterūt exhauriri. ſcꝫ ſcire te ſcie̓mundū. ſcire deū. Hijs tribus ſcitis oīa ſciūtur. nec ſolum hec. ſedex eiſdem tres virtutes ſūme neceſſarie oriuntur. Nā ſcire te dathūilitatē. ſcire mūdū dat cōtēptū. ſcire deū caritatē. Scimꝰ aūtꝙ ſine hijs t̓bꝰ v̓tutibꝰ nō ē ſalꝰHec t̓a ſubtilia ſcibilia iſti glorioſi principes habebāt. Nā ex pͥmoſcibili ſeipſos fortiter impederūtEx ſecūdo mūdū cōtēpſerūt Ex t̓cio deū dilexrūt. et eī an oīa etſuꝑ oīa adheſerūt. Nā de p̓mo dirit Augꝰ. Nulli tm̄ impederūt ꝙͣtū illi q̄ ſeipſos īpederūt De ſecundo dicit Petrꝰ Ecce nos r̓liqͥmꝰoma ex ſetuti fūꝰ te. De t̓cio diciton̄s ꝑ Osͣ ⁊pl̓is Innocētes ⁊rci