Que ambo promittit nobis Mathei. xix. Omnis q̄ reliq̄rit patrēaut matrē ⁊ c. vſqꝫ. cetupluꝫ accipiet. etce pͥmū Et vitam et̓naꝫpoſſidebit. ecce ſecundum. Tanto em̄ affectū diligit̉ nos deꝰ vtnon ſit contentus poſt finem labovis cōpioſa dare nob̓ p̄ima. ſed īvia hac qua ambulamꝰ de p̓miciis celeſtium bonorum et ſtillicidiis quibꝰ letabitur germinās nosinfundit. vt cognito ꝙ dulcis eſtdn̄s viam dei delectabiliꝰ pcurramꝰ. hijs quinqꝫ modis mittit fuꝑ nos deꝰ ſortem ſue vocatioīs.vt videat et ītelligat quis conſentiat qͥs ſeqͥtur Nec credat hō̄ hasāmonitiones ſuas eſſe cogitationes. Oēs em̄ bone cogitatioēs deiſunt āmonitioēs. mala vero cumcogitaꝰ nrē ſūt cogitatioēs Iuxta illud Mathei. xv. De corde exeūt cogitationes male adulteria hoīcidia ⁊cͣ. v̓nde Bernar. Cūmala verſamꝰ ī corde nrā cogitatio eſt. cum vero bona dei ſermoeſt. illa ſcꝫ mala cor noſtrū dicit.hec ſcꝫ hoͣ cor noſtrum auditO ¶ Et ſciendum eſtꝙ eiſdemmodis intebat̉ dn̄s Iudam ad penitētiā reuocare. Primo ꝑ̄ criminia obiectioēꝫ cū dixit Iuda oculo tradis filiū hoīs. Qd̓ cum nonaduerteret. ſecūdo eū reuo cauitꝑ pene ꝯmīatioēꝫ dicēs. ve hoī illi ꝑ quē filiꝰ hoīs tradet̉ Et cū necſic ꝓfice̓t. t̓cio addidit dulciū v̓borum allocutiōēꝫ dicēs Amice adquid veīſti? Et cū nec ſic audiretquarto ſubuifixit beneficiorū exhibitioēꝫ. qꝛ oſculatus ē eū Quītopͥmij ꝯꝓmiſſioēꝫ nō addidit. ſciens ꝙ dbſtinatus iam factus p̄mia non curaret ¶ Tercio dicēdum eſt de vocationis recuſatione ſiue ſortis obauditione. Cumenim omnes vocentur. et pauciveniant. expedit vt ponātur cauſe propter quas obaudiunt doīnum ſic vocantemPSunt auteꝫ nouem modi propt̓quos vocati rennuūt ꝯſentie̓ Primi deſperāt ſicut Cam et Iudas:Quos cum reuocaſſet dominusquerens in eis locum penitentiedixerūt Maior eſt iniquitas nrā⁊cͣ. Secundi vocati irrident. ſic̄de vocatis per Loth Geneſis. nono. dicitur Viſus eſt eis quaſi ludens loqui. Tercij contempnūtſicut Pharao. qui ſignis et miraculis vocatus recuſauit dimitterepopulum opponens ſe deo. ſicutExodi primo dicitur Quarti peroccaſionem aliquam ſe excuſāt.ſicut Saul qui preuaricationem īobediētie excuſauit apd̓damuelēdicens primo Regū decimo quinto Accepit populus de melioribꝰarmentis vt immoſarent dominoEt ſicut illi Euangelici Luce decimo quarto ſe excuſauerunt dicētes Villam em quinqꝫ iiga boūemi. vxorem duxi. rogo habe meexcuſatum. Quinti vocati differunt venire dicentes intra ſe Adhūc iuuenis es. multū ſupereſtde tempore. Ex quorum perſonadicitur Sapiētie ſecundo Venitefruamur bonis ī iuuentute celeriter Non pretereat nos flos temporis. Quibus reſpondet dominꝰ Luce duodecimo capl̓o Vigilate quia neſcitis qͣ hora dn̄s veſter