celeriis nō ſubuenit. ſit obſecrati celum eneum ⁊ terra ferera ⁊tamen relicta ſibi humani cordisduritia ad votum exaudiri nonmeretur. anxietas deſiderātis negari ſibi exiſtimat quicquid differtur. ⁊ neſtio an ipſaꝫ iehennāexperiri ad tempus horribilius penalius ve ducat. ꝙ poſt ſpiritualis ſtudij guſtatam ſuauitatem.exire denuo ad illecebras et moleſtias carnis. Talis ergo crucifixioet ſi non ferro ſanguinem fundat Petri tamen corporali martirio adequatur. Tales enim initer celi et terre conſolationes eleuati pendent miſerabiliter deſolati. Nonne velut inter duas mentes poſiti epulantes hinc inde ſpectamus ieium. ſic ſumus omninoſic ſumus. Vnde ergo ſic poſitisriſus vnde lenitas. an forte noncognoſcimus menſas.Sermo. xxxij. ¶ de ſācto Mathia apoſtolo. Sermo pͥmꝰEcidit ſors ſuper mathiam et annumeratus eſtcum vndecim Actuum primo. dicit beatus Auguſtinus. Omnipotens deus quia ſumme bonus ēvultōnes hominies ſaluos fieri.⁊ ad agnitionē ſui nominis peruenire. vt fiant participes ſue bonitatis. propt̓ quod omnes vocatnullum reſpuēs nullum trāſiēs.omnibus gratiam ſuam offerēs.et ideo ſortem ſue vocationis ſuper omnes mittit. licet non capiat apud omnes. In verbis ergopropoſitis duo intelligimus. ſcijhiuus glorioſi principis electionem. ⁊ electi ſublimationem. pͥmum ibi. Cecidit ſors ſuper Mathiam. ſecundum ibi Et annumeratꝰ ē cum vnde cim. ¶ Occaſiōautem hiuus ſortis duo dicemꝰPrimo de ſortem contempnentibus. Secundo de in ſortem conſētientibus. De primo ſit primusſermo De ſecundo ſecundus ¶ Deprimo ad huc tria dicemus. Primo de ſortis deſcriptione. Secundo de ſortis diuiſione. Tercio deſortis obauditione. R ¶Primo ergo dicemus de ſortis eſcriptione. que ꝙͣtum eſt de preſenti materia. et ꝙͣtum pertinetad noſtraꝫ votationem. obmiſſaſo rte qua vſi ſūt Apoſtoli. De qͣnichil certi nobis doctores īſinuant. Sors gͦ nichil aliud eſt niſidiuine gre āmonitio monēs intꝰx ſpm̄. vel monēs extra ꝑ hoīeꝫad ꝯſentiēdū deo Et hāc ſortē fueāmoītiōīs mittit ſuꝑ oēꝫ hoīeꝫ.nullū trā ſiēs. nullū ꝯtēpnēs. cuiſi ꝯſēſeriꝰ ꝑficiet ī nob̓ ſcīficationē vite eiꝰ q̄ nūc ē ꝑit̓ ⁊ fut̉e. iaūt negaueiꝰ nec ſorti eiꝰ ꝯſēſeriꝰiuſto dei iudicio derelinquemurre ꝓbati. Vn̄ ad ſalutē nrām ⁊ dei grām ꝯſequendam predicta duo neceſſario requiruntur. ſcilicꝫdiuine ſortis ammonitio. et conſenſus noſtri inclinatio. Ip̄a em̄ſunt de quibus Mat̓ .xviij. dicit̉Si duo conſenſernit in vobis deoī re quaꝫ petierint fiet eis a patre meo qui ē in celis deꝰ auteꝫſortē ſue votioīs ſingl̓is exhibetLicꝫ oēs ꝑ ꝯſēſū oblate grē nō aſētiāt nec occurrāt Vn̄ qd̓ Mat̓.