tunc veraciter ⁊ fideliter facinius.ſi oīa opera nr̄a deo exhibenda cūconatu facimus et exceſſu. ita vtoīa que facimꝰ coēm ſtatuꝫ excedant operum aliorū. nō contenticōmunibus obſequijs. ſed quantū vires ſuꝑꝑ etunt cū diſtricto exceſſu oīa faciamꝰ. vt dicere poſſimꝰ illud Eccͣs. xx. Magnificauiopera mea et cetera que ſequunt̉Hic autem exceſſus ne indiſcretio reputetur ex duobus cōſiſtitſcilicet ex multitudine et conamine. hoc eſt vt multa faciamus bona opera. et eadem cum conatu.Hunc conatū operum tam diu̓ cōtinuantes. quouſqꝫ de exceſſu operū veniamus cum exceſſu mentisDe quo Psͣ. Ego autē dixi in exceſſu mentis mee ⁊cͣ. Qd̓ autemdixerat ſubtracta gratia ignorabar. nichil ſciēs ṅ ꝙ ꝓiectꝰ eēt agratia quam in exceſſuſentiebatH ¶ Hunc exceſſum operum noſtroꝝ docet nos BeatusBernardꝰ dicens. Bonum eſt homni ſua obſequia ad cumulū dare. verbi gratia. Sufficit ad ſalutem moleſtias corporis ferre patienter. ſed cumulus eſt in feruoreſpiritꝰ eas āplecti libenter. Subficit ad ſalutem ſuperflua non r̓quirere. ⁊ net ꝓpter ip̄a ſi deſintneceſſaria murmurare. ſed cumūlꝰ eſt exultare et libenter quere̓quō aliꝰ magis habeat et ip̄ē penuriam patiatur. Sufficit ad ſalutem ſi nec impatientia vel frau& aliqua ad id qd̓ deſideras inuicum velis aīm prelati tui inclinate Sed cumulus eſt etiam fū gereea et oblata reſpue̓ in qͥbus volūtatē tuā ſenſeris oblectare. Tertio exaltamur per paſſionē. cumnos qͥbuſdā exercitijs paſſioniequiualentibꝰ ſtrēnue exercemurNamn cum ꝑ ꝓpriorū exercitioruꝫmerita ſcī hoīes ad ꝯtēplatioīstiā admittūt̉. ab oī ſpē t̓rene ꝯſolationis ſe elongant. vt bonis celeſtibus abundatius perfruant̉.quibus vtcunqꝫ guſtatis. cū moe̓ſuo ſe ſb̓traxerint fit amaritudoamariſſima. et impatienti deſiderio ſangue̓ incipiunt vehementerCū em̄ ad carnales delcātiones r̓dire nec libeat nec liceat. ābobꝰcarentes et tanꝙͣ init̓ celuꝫ et t̓rāſuſpenſi amariſſime cruciant̉. etralis cruciatꝰ eqͥualet paſſioniDe hac paſſioē dr̄ Iobvij. Suſpendiū elegit aīa mea etmortem oſſa in ea. Qd̓ exponensBeatus Gre. dicit. Quid ꝑ animā nͥ mentis intentio. qͣd ꝑ oſſanͥ carnis fortitudo deſignatur; Oēem̄ qd̓ ſuſpendit̉ ꝓcuſ dubio ab ymnis eleuatur. aīa vero ſuſpedielegit vt oſſa moriantur. qꝛ dummentis intētio ad alta ſe ſb̓leuatoēm in ſe carnis fortitudineꝫ necat. Sancti em̄ viri certiſſime ſciūt. qꝛ habere reqͥem in hac vitaet ſatiari in deſiderijs anime ſuenequaꝙͣ poſſunt. et ideo ſuſpēdium eligunt. quia deſideria terrena deſerentes ad alta animū tollunt. Suſpenſi autē oſſibus fuismortem inferunt. quia amore fuperne patrie in virtutum ſtudijsarcincti hoc quod fortes primo inmundo fuerant ſuſpenſi occidūtDe hoc martirio dicit idem Gregoruis. Cū gratia ꝯtemplātibus