anteē
anteAē
experiētia. vn̄ ẜm ph̓m: ſenes ſunt maxime ſuſpicioſt: qꝛmultotiēs exꝑti ſūt alios defectꝰ. Eſt aūt triplex gradusſupectiōis: vel ſuſpitiōis. Primus qͥdē eſt gradus vt hōex leuibꝰ indicijs de bonitate alicuiꝰ dubitare incipiat: ethͦ eſt veniale ⁊ leue pctm̄: ꝑtinet enī ad tentationē humanā ſine qͣ hec vita nō ducit̉. Scd̓us gradus eſt cū aliqͥs ꝓcerto malitiā alteriꝰ eſtimat ex leuibꝰ indicijs: ⁊ hoc ſi ſitde aliquo graui: ē pctm̄ mortale: inqͣꝫtū nō ē ſine ꝯtēptupximi. vn̄ dic̄ glo. ſuꝑ illd̓ Corin. iiij. Nolite an̄ tp̄s iudicare: ⁊ ſi ſuſpitiōes vitare nō poſſumꝰ: qꝛ ſumꝰ hoīes iudicia tn̄. i. diffinitiuas ſnīas cōtinere debemus. Tertiusgradus: cū aliqͥs iudex ex ſuſpectiōe ꝓcedit ad aliquē cōdēnādū: ⁊ hec directe ad iuſticiā ꝑtinet. vn̄ eſt pctm̄ mortale. vide in notorium.Cuſpicor:a ſuſpicio cis deriuat̉ ſuſpicor ris .i. ſupicere: velcōponit̉ ꝑ ſe a ſuſuꝫ ⁊ ſpecio qͣſi ſurſū aſpicere vel arbitrare. Inuenit̉ etiā ſuſpico cas penl̓. ꝓdu. ⁊ tūc ꝯponit̉ a ſub⁊ ſpico cas: ⁊ abijcit̉ b: ⁊ eſt ſuſpicare latēter vel poſt velſubtus ſpicare: ⁊ eſt verbū neutrale.Fuſpirioſus: in ſuſpiro eſt.Fuſpiro a ſurſum ⁊ ſpiro ꝯponit̉ ſuſpiro ras raui rare ratūi. ſurſum ſpirare: vel a ſub ſpiritū ducere. vn̄ hoc ſuſpiriūrij: ⁊ ſuſpirioſus ſa ſum.Suſtento tas: in ſuſtineo eſt.Fuſtineo: teneo cōponit̉ cū ſuſum vel ſurſuꝫ ⁊ dr̄ ſuſtineones nui tū tu nere .i. ſurſum tenere vel pati: ⁊ a ſuſtētu ſupi. nin o ſit ſuſtēto tas frequē. vn̄ hͦ ſuſtētamē: ⁊ ſuſtētamētū: ⁊ hͦ ſuſtētaculū li ⁊ ſcribūt̉ p̄dicta ſine b: et cor. ſti.Fuſtollora ſurſū vel ſuſū. ⁊ tollo ꝯponit̉ vt ſuſtollo lis tuliſublatū lere. ſurſum tollere. ⁊ vt dicit Pap̄. Suſtollit eleuat: ſuſtinet: p̄ſidio eſt: ſuffragat̉: patitur tolerat.Fuſtuli eſt p̄teritū accōmodatu de tollo lis: ⁊ tūc ſuſtuli. i.abſtuli vel eleuaui. Itē eſt p̄teritū de ſuſtollolis: et tuncſuſtuli .i. ſurſuꝫ tuli: ⁊ corr. penul. vide in tedeo des. et eſtpreteritum de ſuffero.Fuſum vel ſurſum aduerbia loci ẜm Hug. ⁊ vt dicit Pap̄.Suſuꝫ in ſuꝑiori parte in loco nignificat ſurſum ad locū.Fuſurriū in ſuſurro ras vide.§ uſurro ras raui rare .i. murmurare. in aure alicuiꝰ aliqͥd latēter dicere: ⁊ eſt v̓bū fictitiū de ſono locutionis dictum.Qui enī ſuſurrat nō ī facie alicuiꝰ: ſꝫ in aure loqͥtur de altero detrahēdo. vn̄ hic ſuſurro onis .i. murmurator ſentētioſus: bilinguis: ⁊ hͦ ſuſurriū rij. murmur. latens locutioIob. viij. Et qͣſi furtiue ſuſcepit aurisˡ mea venas ſuſurrijeius: qd̓ etiā hic ſurrus dicit̉. vn̄ Uirg. Et leto ſomnumſuadebit inire ſuſurro. ⁊ ſuſurrus raru .i. ſuſurrās. Et eſtneu. ſuſurro: ⁊ cor. pͥmā. vn̄ Qui. in. xvj. ep̄i. Aut ego cumchara de te nutrice ſuſurro.Sutilis. a ſuo is dicit̉ hic ⁊ hec ſutilis ⁊ hoc le penult. cor. q̄ꝯſuta fuerat iuxta antiquos mores ẜm quoſdā.utor. a ſuo is dicit̉ hic ſutor toris ⁊ tor in trix: fit hͨ ſutrixcis mulier q̄ ſuit. vn̄ hec ſutricula dimi. itē a ſutor ſutorius riariū: ⁊ ſutim aduerbiū.Sutricula le dimi. parua ſutrix.Iutrinū. a ſuo is dicit̉ hoc ſutriuū ni: locus ad quē cōueniunt ad ſuēdū: ſed ſubtrinū locus eſt vbi ſub terra ꝯdunt̉alique ſpecies vel ſinuntur.Sutrix cis. in futor eſt.utura. a ſuo is dicit̉ hec ſutura re: vt iſta tunica habet bonā ſuturā .i. bene ſuta eſt.Fuxi xiſti: preteritū de fugo.Si ſuperioremtfinit ſyllabā neceſſe ē ſeq̄ntē quoqꝫ ab ea incipere: vt mitto: attinet.Itē quotiēſcūqꝫ cponit̉ an̄ i purā ſequēte vocali hēt ſonū de c. vtlectio: amatio: niſi p̄cedat s. vt Saluſtius: vel x: vt mixtio: vel aſpira-
.s. vel niſi dr̄ia īpediatvt litiū: ſic̄ dixi in pͥma ꝑte vbi egi de lr̄a in ca. de t.T abanus .i. oeſtrū aſilus.T abella le dimi. parua tabula.T abellio onis maſ. ge. i. publicꝰ ſcriptor: a portādis tabulisin qͥbꝰ ſcribebāt̉ an̄ vſū charte. Itē ⁊ tabellariꝰ .i. publicꝰſcriba: qꝛ ea tm̄ q̄ geſtis publicāt̉ ſcribit. Et tabellio etiāvel tabulariꝰ vl̓ tabellariꝰ or̄ qͥ freq̄nter ludit cū tabulis: ⁊mobil̓r īuenit̉ declinatū tabulariꝰ riariū: ⁊ hͦ tabellariū:ſedes vel aceruꝰ tabellaꝝ: vel locus vbi tabule ſeruantur.T abellula le dimi. parua tabula.Tabeo: a tabes bis dr̄ tabeo bēs bui bere .i. putrere: pigreredeficere: tabe fluere. ⁊ cōponit̉ vt contabeo bes: extabeobes: intabeo bes: ⁊ hinc inchoa. ꝯtabeſco: intabeſco. Tabeſco ⁊ eius cōpoſita ſūt neutra ⁊ carēt ſuꝑi. ⁊ ꝓducūt taaberna: a tabula or̄ hec taberna ne. a tabulis q̄ ſubſternūtur mercibꝰ. ⁊ eſt ꝓprię domūcula in qua panis ⁊ vinū ⁊carnes cocte vēdunt̉: ⁊ taberne dicunt̉: qꝛ olim tales edicule ex lignis ⁊ tabulis erāt ꝯſtructe: que nūc ⁊ ſi nō ſpeciē nomē tn̄ priſtinū retinēt. vn̄ hic tabernio onis qͥ freq̄ntat tabernas: vel qͥ ibi vēdit neceſſaria: ⁊ hic tabernariusidē: ⁊ hec tabernaria narie. vxor tabernarij vel meretrix: ⁊tabernarius ria rium.T abernaculū li. eſt tētoriū in expeditione: ⁊ dr̄ a taberna q̄eſt domꝰ innaturalis: īmo ad tp̄s durat ſcꝫ quouſqꝫ resibi vēdunt̉: ⁊ inde tabernaculū or̄ .ſ. q̄dā māſto q̄ nō ꝓpͥa⁊ naͣlis eſt ſic̄ tētoria ⁊ caſtra militū in expeditiōe: qꝛ earelinquunt̉ finito bello: vel qꝛ figunt̉ mō hic mō illic: etmutant̉ ⁊ cū trāſmigrāte migrant. vel tabernacula dn̄r atabulis: qꝛ de tabulis ꝯſtrui ſolēt: vl̓ qꝛ de tabul̓ ⁊ lignisſolent appēdi: ⁊ appēdunt̉ funibus. Hic nota ꝙ tabernaculū de quo fit mētio ī Exo. Erat domꝰ d̓o dicata qͣdrata⁊ oblōgata: tribꝰ clauſa parietibꝰ: aqͥlonari: meridiano: ⁊occidētali liber enī patebat introitꝰ ab oriēte: vt ſole oriēte radijs eiꝰ illuſtraret̉. Tabernaculū hͦ in duas ꝑtes eratdiſtinctū. poſterior vel interior ꝑs ad occidētē decē cubitis ꝓtendebat̉ ⁊ ita qͣdrata erat: in lōgū .ſ. ⁊ in latū deceꝫcubitoꝝ ⁊ hͨ ꝑs aditū dicebat̉. vel ſactiūſcī vel ſanctuariūſanctuarij vel ſancta ſctōꝝ. Anterior pars ad orientē viginti cubitis ꝓtendebat̉: q̄ cōis erat ſacerdotibꝰ. ⁊ hoc dicebat̉ ſanctū vel ſcā vel ſanctuariū reſpectu huiꝰ. poſteriordicebat̉ ſanctūſancti: qͣſi ſcm̄ cōſecutiuū ſcī: vt dr̄ ſeculūſeculi: vel ſanctūſancti .i. ſanctiꝰ ſctō: vt dr̄ dn̄s dn̄oꝝ rexregū. Erat aūt in interiori ſāctuario arca cū his q̄ in ea repoſita erāt: ⁊ cū his q̄ erant ei ſuppoſita. In anteriori v̓ocādelabrū ad auſtrū: menſa ad aqͥlonē. In medio ante velū .i. nō lōge ab auſtro altare aureū Tectū tabernaculi nōcōcameratū: ſed planū ad modū paleſtine fuit qͣtuor operimētis opertū: vt dr̄ in hiſtorijs ſuꝑ Exo. Itē ſcias ꝙ ꝑtabernaculū qd̓ eſt mutabile ſignat̉ ſtatus pn̄tis vite mutabilis. Per tēplū v̓o qd̓ erat fixū ⁊ ſtans: ſignat̉ ſtatꝰ future vite: q̄ eſt oīo inuariabilis: ⁊ ꝓpter hͦ in edificatōe tēpli dr̄ ꝙ nō eſt auditꝰ ſonitꝰ mallei vel ſecuris: ad ſignificandū ꝙ oīs ꝑturbatiōis tumultus lōge erit a ſtatu futuro. Itē nota ꝙ ſic̄ in vnitate tēpli vel tabernaculi rep̄ſentabat̉ vnitas dei vel vnitas eccl̓ie: ita ēt in diſtinctiōe ta.bernaculi vel tēpli rep̄ſentabat̉ diſtinctio eoꝝ q̄ deo ſūtſubiecta ex qͥbus in dei veneratiōeꝫ ꝯſurgimꝰ Diſtinguebat̉ aūt tabernaculū ꝑ duas ꝑtes: in vnā: q̄ vocabat̉ ſanctaſcōꝝ q̄ erat occidētalis ad aliā q̄ vocabat̉ ſcā que eratad orientē. ⁊ iterū an̄ tabernaculū erat atriū Itē ſancta aſcīs ſcōꝝ diſtīguebat̉ quodā velo: qd̓ qͣtuor coloribꝰ eratdiſtinctū: ⁊ in interiꝰ tabernaculū .i. in ſcā ſcōꝝ ſolus ſummus pōtifex ſemel tm̄ in ānno introibat In taberna euſūv̓o exteriꝰ .i. in ſcā intrabāt ſacerdotes quotidie. nō autēppl̓s qͥ ſolū ad atriū accedebat. Per exterius tabernaculū qd̓ or̄ ſcā figurat̉ ſtatꝰ veteris legis: vt apl̓us dicit adHebre. ca. ix. Quia ad illud tabernaculū ſemꝑ intrabantſacerdotes ſacrificioꝝ officia cōſūmantes. Per interius