Druckschrift 
Catholicon
Einzelbild herunterladen
 

UAleSante

illis petunt̉: vel illis p̄cipue dant̉ qͥ ſub alioꝝ detinenturptāte. Un̄ Augu. viij. de ciuitate dei. Qui hinc deferuntnr̄as petitiones: inde fecerūt deoꝝ ſuꝑpetias.uppeto tis tiui vel tij titū ex ſub ⁊ peto tis cōponit̉: et eſtſuꝑpetere ſubminiſtrare: vel ſuꝑabundare Hora. Pauꝑenī nō eſt cui rerū ſuppetit vſus: ⁊ eſt ꝓſuꝑabūdare neutrum: et ẜm hoc facit ex ſe imperſonale ſuppetit: ſed proſubminiſtrare eſt actiuum.Suppilo: ex ſub ⁊ pilo las cōponit̉ ſuppilo las .i. cōtenderevel latēter pilare: vel cōpellere: ⁊ eſt v̓bū actiuū: ⁊ ꝓdu. piSupplanto tas in planto tas exponitur.Suppleo: a ſub ⁊ pleo ples cōponit̉ ſuppleo ples pleui ui intū fit ſuppletū .i. ſuꝑimplere: vl̓ in loco alteriꝰ implere. vn̄hoc ſupplemen nis: ⁊ hoc ſupplementū ti: ⁊ ſuppletus tatum a genitiuo ſuppleti: addita o habes ſuppletio ſine c.S uppletio onis in ſuppleo eſt.S upplex. a ſupplico cas deriuat̉ ſupplex cis oīs ge. qͥ ſupplicat vel dānat̉. nā qͥ dānat̉ ſupplex eſt ⁊ humilis. vndeſuppliciter aduer. ⁊ hec ſupplicitas: et facit gtūs pluralisſupplicū: ⁊ cor. pli.uppliciū. a ſupſilico cas dicit̉ hͦ ſuppliciū cij .i. tormentuꝫpena ꝓ qua ſupplicat̉: ⁊ ſuppliciū .i. ſupplicatio. Morisenī erat antiqͥtus vt de rebꝰ ſupplicū .i. dānatoꝝ: donariai. tēpla deoꝝ ampliarent̉: ⁊ iō ſupplicia ponunt̉ ꝓ ſupplicationibus. vn̄ ⁊ ſuppliciū ꝓprie dicit̉ qum qͥs ita dānatur vt bona eius confiſcentur: ⁊ in publicū ad opus temupplico. a ſub ⁊ plico cōponit̉ ſupplico cas caui care: qͣſiploꝝ vel fiſci redigantur. vide in pena.ſubtus ſe plicare: ⁊ humiliare ad rogandū: ⁊ ꝯſtruit̉ in hͦſenſu cū dtō ⁊ actō: vt ſupplico tibi ſupplico te. vnde hecſupplicatio: humilis deprecatio. vide in plico cas. ⁊ vt dicit Priſ. in. ij. mino. hoc verbū ſupplico eſt ſubiectū plusalijs que ſunt eiuſdem ſpeciei.upprimo: a ſub ⁊ premo mis componitur ſupprimo mis:ſuppreſſi ſum verbū actiuū: ⁊ eſt ſupprimere ſubtus premere: ⁊ cor. pri. vide in premo mis.S uppubeo bes. vide in pubeo bes.S uppuli eſt ptm̄ de ſuppellolis ⁊ ſuppuli ſū. qd̓ ꝯponit̉ aſub ⁊ pello lis: ⁊ ē ſuppellere: ſurriꝑe: qͣſi ſubtus pellere.S upputo tas exponitur in puto tas.S upra. vide in ſuper.S uppremus a ſupra cōponit̉. ſupra ponit̉ ꝓ poſitiuo: ⁊ dīſupra ſuperior ſupremus vel ſūmus ſuperlatiuū. vn̄ ſuperius ſupreme vel ſūme aduer. ⁊ hec ſūmitas tatis: ⁊ ſcribit̉ per vnū pͦ cor. enī primā. vnde in Aurora dicit̉. Terga ſuprema dei regni conceſſa ſupremi.Supus .i. ſupinus. vide in ſupino nas.Sur anguſtia dicitur ẜm Papiam.S ura re dicit̉ poſterior pars tibie ſcꝫ muſculus tibiaꝝ: ⁊ dicitur a ſuo is: qꝛ ſuit ⁊ vnit tibiā femori: ⁊ ſepe ponit̉ protibia Iudi. xv. c. Ut ſtupentes ſurā femori interponerēt⁊ in Deu. dicit̉. xxviij. ca. Percutiat te dn̄s vlcere peſſimoin genibus ⁊ in ſuris.urculus. a ſurcus dicit̉ h̓ ſurculus li dimi. paruus ſurcusSurcus etiā dictus eſt Statius qͣſi ſurſū canens: qꝛ poſtUirgiliū inter ceteros poetas principatuꝫ obtinuit. Et aſurculus ſurculo las .i. ſurculos putare: preparare: colerevn̄ ſurculator toris: ⁊ cor. cū. Surcus a ſurſū dr̄ h̓ ſurcꝰ citruncus qͥ remanet poſt abſciſionē arboris: vel ſurcus ramus qͥ ab arbore abſcindit̉: ⁊ generaliter ꝓ ramo ponit̉.Furdaſter in ſurdus eſt.Frurdeo des in ſurdus vide.Surdulus in ſurdus eſt.S. urdus. a ſordes dicit̉ ſurdus da dū qͣſi ſordidꝰ a ſordibꝰhumoꝝ auribus acceptis. Et qͣꝫuis multis caſibꝰ accidatnomē tn̄ egri ex p̄dicto vitio retinet. ⁊ cōparat̉. vn̄ hͨ ſurditas tis: ⁊ ſurdulꝰ la lū ambo dimi. ⁊ ſurdo das .i. facereſurdū. vn̄ ſurdeo des dui: eſſe vel fieri ſurdū. Et cōponit̉vtrūqꝫ vt obſurdo das: ⁊ obſurdeo des .i. vndiqꝫ ſurdare

vel cōtra ſil̓r vndiqꝫ ſurdare. vn̄ obſurdeſco ſil̓r conſurdeſco ſcis. Surdeo cū oībus ſuis cōpoſitis neu. eſt. Surdocum ſuis compoſitis eſt actiuū.urgo. rego ꝯponit̉ cū ſuſuꝫ vl̓ ſurſū: ⁊ dr̄ ſurgo gis xi gereqͣſi ſurſū me rego. ⁊ cōponit̉ cū ad ⁊ dr̄ aſſurgo gis: d mutata in s. i. ad aduentū alicuius cā honoris ſurgere: ꝯſurgo gis ſil̓ ſurgo: exurgo gis: extra ſurgere. ⁊ ꝓprie a ſōnoinſurgo gis ꝯͣ aliquē ſurgere .i. inuadere: vel impetere: etꝯſtruit̉ cū dtō. Itē nota ꝙ ſurgit̉ a loco: exurgit̉ a ſōnoinſurgit̉ ad vindictā: ꝯſurgit̉ ad auxiliū. Itē ſurgo cōponit̉ cū re: ⁊ dr̄ reſurgo gis: iterū vel retro ſurgere. vn̄ de p̄dictis verſus. Surgo ſedens: exurgo iacēs: a morte reſuigo. Aſſurgo dn̄is: inſurgo dirus in hoſtes.S urregulus li dimi. paruus regulus qͣſi ſub regulo: ⁊ ſignificat regulus multa: vt dixi in ſuo loco.Furrepo. a ſub ⁊ repopis cōponit̉ ſurrepo pis pſi ptū pereid eſt ſubtus repere: ⁊ ꝓducit re.S urrigo gis. a ſub ⁊ rego cōponit̉ ſurrigogis xi ctū gere qͣſi ſurſum regere ⁊ erigere: ⁊ pōt ſyncopari: ⁊ dici ſurgo .i.ſurrigo: ⁊ ẜm hoc pōt ſaluari qd̓ dicit qͥdā Surgo pellesſed nō eſt extendendū.urrimus rimes vel rima cōponit̉ cū ſub ⁊ dicit̉ hic ſurrimus mi. i. hedus: quaſi ſub māma adhuc exiſtens.S urripio a ſub ⁊ rapio cōponitur ſurripio pis pui ptū perei. latenter rapere: ſubtrahere: furari. Itē ꝓ falſo ſuggerere inuenitur Danie. vj. ca. Tunc principes ⁊ ſatrape ſurripuerunt regi: ⁊ corripit ri.S urrufus fa fum in ruſus eſt.S urſum vel ſuſum aduerbiū loci. vide in ſuſum.us a ſuo is dicit̉ ſus is cōis ge. porcus vel porca: qꝛ eiusſetis ſuatur. vel dicitur ſus a ſubigo gis: qꝛ paſcua ſubigat .i. terra ſubtracta eſcas requirat Prouer. xj. Circulusaureus in naribus ſuis .i. porce.Iuſa ſe maſ. ge. quidā fluuiꝰ. vn̄ hͨ ſuſa ſe ⁊ hͦ ſuſis ſis: ⁊ heſuſe ſarū q̄dā ciuitas q̄ īminet ſuſe fluuio. vn̄ Heſter. ca.j. Suſa ciuitas regni eius exordiū fuit. Itē Heſter. iij. ca.Statimqꝫ in ſuſis pepēdit edictū. vn̄ ſuſis indeclina. acuitur in fine: ſed ſuſis datiuus de ſuſe non acuit̉ in fine: etideo ſuſis in datiuo et ablatiuo poteſt acui vel non acuiS uſceptabulū exponitur in ſuſceptaculū.S uſceptaculū a ſuſcipio pis dr̄ hͦ ſuſceptaculū li: qd̓ ⁊ ſuſceptabulū dr̄ .i. domꝰ vel locus vbi alicuius rei ſit acceptioS uſcipio pis cepi ceptū cipere quaſi ſurſum capere. ⁊ cōponitur a ſurſum vel ſuſum ⁊ eapio pis: ⁊ corripit ſci.S uſcito tas in cito tas vide.S uſpecto ctas in ſuſpicio cis vide.S uſpectuoſus in ſuſpicio cis vide.Suſpendiū a ſuſpendo dis dicit̉ hoc ſuſpēdiū dij eleuatiointentionis ad deū Iob. Suſpendiū elegit aīa mea. Iteꝫſuſpendiū .i. ſuſpenſio: ſtrangulatio: laqueus.S uſpendo a ſuſum vel ſurſum ⁊ pendo cōponit̉ ſuſpendodis di ſum dere qͣſi ſurſum pendere.S uſpicio ſpecio cōponit̉ cū ſuſū vel ſurſū. ⁊ dicit̉ ſuſpiciocis xi ctū cere .i. hr̄e ſuſpectū: timere: vel ſurſū aſpice̓. ⁊ ꝓvenerari: ſicut deſpicere ꝓ ꝯtēnere: qꝛ quos veneramurqͣſi ſurſū aſpicimus. vn̄ ſuſpectꝰ ctus ⁊ ſuſpecto ctas frequen. ⁊ ſuſpectus ctactū: ⁊ cōparat̉. et ſuſpectiuꝰ ua uūItē a ſuſpicio cis: hec ſuſpicio onis. ⁊ hͨ ſuſpectio onis īeodē ſenſu. vn̄ ſuſpectuoſus ſa ſū. ⁊ ſuſpicioſus ſa ſuꝫ: etvtrūqꝫ cōparat̉: ⁊ vt vult Hug. Suſpicio vel ſuſpicioſusnō dꝫ dici: ſꝫ tm̄ ſuſpectio ⁊ ſuſpectuoſus: qꝛ ſupi. de ſuſpicio facit ſuſpectū ctu. vn̄ dicit Credo tn̄ ꝙ nunqͣꝫ debꝫdici ſuſpicio vl̓ ſuſpicioſus lꝫ vitio ſcriptoꝝ inuenit̉ ſepeEt ſcias ꝙ ẜm Tulliū ſuſpicio importat opinionē maliquādo ex leuibus indicijs procedit. Et ꝯtingit ex tribus.Primo ex hoc ꝙ aliqͥs in ſeipſo malus eſt: ⁊ ex hͦ ip̄o qͣnꝯſcius ſue malicie de facili malū de alijs opinat̉. Scd̓omō ex hoc ꝙ aliqͥs male afficiat̉ ad alterum. qꝛ de inimico ex leuibus ſignis quis mala opinat̉. Tertio ex longa

C

C

S

C

C