Druckschrift 
Catholicon
Einzelbild herunterladen
 

DeSante

Cyncreſis qͥdā tropus. Uide in qͣrta parte in ca. de tropis.Cyncronō acuit̉ in fine. Hero. in ꝓlogo Oſee. Et Oſee ſyncronon Eſaie j. cōtēporaneus: nā ſyncronon .i. vnius tp̄sqͣſi vnius tꝑis vel ſimul in eodē tꝑe: nā ẜm Hiero. Eſaias⁊ Oſee eiſdē tēporibus ꝓphetauerūt.Cvnderiſis dicit̉ pars ſuperior rōnis. Uide in conſciētia.yndiaſmos eſt eadē figura cū antitheca.vndondonis fe. ge. dicit̉ lineū amictoriū mulierū quo humeri operiunt̉: ⁊ qn̄qꝫ ſimpliciter dicit̉ pro lineo panno.Mat. xxvij. Et accepto corpore Ioſeph inuoluit illud inſyndone mūda: ⁊ cor. penul. gtī. vn̄ in Aurora. Qua veſtitus erat ſyndone: nudus abit.Cine v̓bū eſt imꝑatiui modi de ſino nis: ⁊ cor ſi Itē ſine eſtp̄bō: ⁊ differt ſine qn̄ ꝑponit̉ ⁊ poſtponit̉ caſuali: p̄poſitaenī grauāt̉ vtreqꝫ ſyllabe: vt ſine timore: poſtpoſita penl̓.acuit̉: vt Te ſine nil altū. Ex hoc patet ꝙ oretenus: pubetenus: ⁊ ꝯſimilia acuūt te. De hoc dixi in ſecūda parte vbiegi de cōpoſitis a tenus.§ inedra eſt idē qd̓ ꝯceſſus vt habet̉ in hiſtorijs ſuꝑ Gen̄. ij.vbi tractat̉ de edificio tēpl̓i ca. de atrio mundoꝝ ⁊cͣ.Fyntheſis exponitur in quarta parte in capi. de coloribusrhetoricis.§ ingillatim .i. ſingulariter: ꝑ ſingulas vices: ꝑ vnūquēqꝫ ſeparatim Et dicit̉ ſingillatim qͣſi ſingulatim a ſingulꝰ la lūqd̓ eſt vnus: vel a ſingulus qd̓ eſt vnicꝰ Hug. v̓o dicit ꝙa ſingulꝰ dicit̉ ſingulatim aduer. diſcretiuū .i. ꝑ ſingulosꝓquo qͥdā dicūt ſingillatim: ſed male ẜm eū. Priſ. etiamin tractatu de aduerbijs dicit. A ſingulus ſingulatim. Adhoc dico ꝙ ẜm formationē videt̉ eſſe dicēdū ſingulatimſic̄ ab oſtio oſtiatim. Pōt nihilominꝰ dici ſingillatim ꝓſingulatim: ⁊ hoc cōmunis vſus approbat. Un̄ ꝓpheta.Qui finxit ſingillatim corda eoꝝ .i. aīas qꝛ deus aīas ſinguloꝝ creando infundit: ⁊ infundēdo creat ẜm Aug. Itēin ſymbolo athanaſij. Quia ſicut ſingillatimynāquāqꝫ ꝑſonā deū aūt dn̄m ꝯfiteri xp̄iana veritate cōpellimur.§ ingraphus in chirographus exponit̉.§ ingularis: a ſingulus dr̄ hic ⁊ hec ſingularis ⁊ hͦ re. vn̄ ſingulariter: et hec ſingularitas tatis. Uide etiā in thomas.S ingulatim in ſingillatim eſt.§ ingultio tiꝫ tiui tire .i. ꝓtrahe̓ ſpm̄ ⁊ anhelitū cū difficultate: ⁊ deberet face̓ ſuꝑ. ſingultitū: facit aūt ſingultū. vn̄ ſingulto tas frequen. hinc ſingultus tus ꝓtractio anhelituscū difficultate. Uel ẜm medicos ſingultus eſt ſonus violēte cōmotionis oris ſtomachi ex ſumoſa eius diſpoſitione ꝓueniēs. vn̄ ſingultoſus ſa ſum .i. ſingultibus plenꝰ⁊ ſingultim aduer. Singultio ⁊ eius cōpoſita ſiqͣ hēt ſūtneu. ẜm Hug. Pap̄. v̓o dicit. Singultus ſuſpiriū viſcerūpulſus: ploratio: gemitus: triſticia planctus.S ingultus in ſingultio eſt.S ingulus: a ſigno nas dicit̉ ſingulus lalū. .i. vnus vel vnicusſed in plurali accipit̉ diſtributiue. vn̄ ſinguli comedūt .i.ſeparatim qͥlibet ꝑ ſe: vnus ⁊ vnus ꝑ ſe. Et a ſingulus dr̄ſingulo las .i. ſingulos facere: vnū ⁊ vnū ꝑ ſe diuidere.§ iniſterius in ſiniſtra eſt.S iniſternus in ſiniſtra eſt.S iniſtra: a finonis dr̄ hͨ finiſtra ſtre qꝛ rē fieri ſinat Ꝙ aūtdr̄ ſiniſtra qͣſi ſine dextra etymo. eſt. vn̄ ſiniſter ſtra ſtrū ⁊ſiniſter ſtera ſterū .i. a ꝑte illa. vel malus ꝯtrarius: nociuA cōparat̉ ſiniſterior finiſtinus: qd̓ regulariter debereteſſe riniſterrimus: ⁊ a ſiniſter dicit̉ finiſterius ⁊ finiſternna nu. i. ꝑ ſiniſtrā dictus: vel qͥ finiſtra vtit̉ pro dextra velecouerſo: ⁊ ſiniſtro ſtras .i. ꝑ ſiniſtrā ducere: vl̓ ad ſiniſtrādiuertere: vel ſiniſtra vti ꝓ dextra.S iniſtrorſuꝫ. Siniſtra cōponit̉ cū v̓ſuꝫ: ⁊ dicit̉ ſiniſtrorſuꝫi. verſus finiſtrā partē.S iniugis gagū in cōiugis exponitur.inonis ſiui vl̓ ſij nere ſitū: ſinor neris intꝰ ſum: ⁊ eſt ſinereꝑmittere vel dimittere: ⁊ finire .i. finiri: terminari: ⁊ ſine̓. i. Sceſſare: vn̄ h̓ ſitus. Sino cōponit̉: vt ꝯſino nis ꝯſiui ꝯſitū S

Deſino nis deſiui vel deſij deſitū .i. derelīqͥre: ꝑmittē: velceſſare: vel terminari: vl̓ finiri. Et diſſinonis diſſiuī diſſitū diuidē: ſeꝑare. vn̄ diſſitꝰ tā tū .i. ſeꝑatꝰ Sinere ꝓdimittere vl̓ ꝑmittere actiuū ē: ⁊ cōpoſita ab eo ẜm hāc ſignificationē ſil̓r actiua. Sinere in alijs ſignificatiōibꝰ neu. eſt⁊ q̄ cōponunt̉ ab eo ẜm illas ſignificatiōes ſil̓r neu. ſuntItē ſino ⁊ eiꝰ cōpoſita faciūt p̄teritū in fiui vl̓ ī ſij. ⁊ ſup̄.in ſitū. Itē oīa corripiūt hanc ſyllabā ſi in preſenti ⁊ ſup̄.ſꝫ in preterico eam ꝓdu. Un̄ quidā. Ars hominē formatnec ſinit eſſe malum.S ynodoche. Uide in qͣrta parte: in ca de tropis.S ynodꝰ. oda cōponit̉. cū ſyn qd̓ ē cō: ⁊ or̄ hͨ ſynodꝰ di fe. g.⁊ penul. cor. i. cetus ꝯuētꝰ: comitatꝰ: cōgregatio. ⁊ ꝓpͥe ſenū vl̓ p̄ſbyteroꝝ qd̓ ſolent facere ep̄i: qꝛ ibi ſil̓ cōueniāt̉ ⁊coeāt vnde h̓ ⁊ hͨ ſynodalis ⁊ hͦ le ad ſynodum pertinēsynon fuit qͥdā ꝓditor ſicut dictū eſt in exedra.ynonymꝰ. noma qd̓ ē nomē cōpnit̉ cū ſyn qd̓ eſt cō velſil̓: ⁊ dr̄ ſynonymꝰ ma mū i. vniꝰ noīs cū alio Synonymūnomē eſt qd̓ idē eū alio noīe ſignificat. Sunt aūt ſynonyma q̄ ⁊ multiuoca ⁊ vniuoca dicunt̉ noīa .i. diuerſa noīaprincipalit̓ idē ſignificātia ⁊ appellātia. vn̄ hͨ ſynonymiamie .i. vniuocatio: ſꝫ qn̄qꝫ ponit̉ pro ononymia hac ſil̓itudine: qꝛ ſic̄ ſynonymia ē qn̄ idē ſub diuerſis vocibꝰ ſignatur: ita ononymia ē qn̄ vna voce diuerſa ſignant̉. Et deſcribit̉ ſic ſynonymū: Synonyma ſunt plura noīa idē ſignificantia tā in ꝓpͥijs qͣꝫ in appellatiuis. In proprijs: vtpubliꝰ corneliꝰ: affircanꝰ ſcipio. In appellatiuis latinis:vt mucro: enſis: ſpata gladius.ynopis dis color quidā rubeꝰ ⁊ pōt dici eſynopis qͣſi ſanguis nobilis: qꝛ ſanguineū hꝫ colorē: ⁊ ē etymo. Et vt dicit Iſi. in. xix. etymo. vbi agit de coloribꝰ: ſynopis inuētaeſt pͥmū in pōto inſula. vn̄ a ſynope vrbe pōti nomē accepit. Spēs eiꝰ ſunt tres rubea ⁊ minꝰ rubea: ⁊ int̓ has media. In. xxij. ca. Iere. or̄ Et facit laq̄aria cedrina pingitqꝫſynopide. ⁊ cor. illā ſyllabā pi.inor neris in ſino eſt.S intagma grecū eſt .i. dogma: ſtructura. ordinatio. Hiero.dicit in ꝓlogo Gen̄. Que propriū ſyntagma.yntaſis. ſyn. i. cō cōponit̉ cū ſtaſis qd̓ ē ſtans vl̓ ſtatꝰ vn̄ſyntaſis huiꝰ ſyntaſis vl̓ ſyntaſeos .i. ꝯſtructio qͣſi ꝯſtāsꝓprie illa ꝯſtructio vbi voces ſil̓ ſtant ⁊ ꝯgruūt cū ītellectibꝰ: vl̓ ecōuerſo ẜm Hug. Pap̄. v̓o dicit Syncaſin dicūtgreci ordinationē ſiue conſtructionē dictiouū: ⁊ non debet acui in fine.Fyntheſis exponitur in quarrta parte: in capitu. de allotheca ẜm Priſcianus.S ynteon exponit̉ in. iij. ꝑte: in ca. de ſcemate.S ynthoma penl̓. ꝓdu. ſynthomata .i. accidētia q̄ inferiꝰ ſūtvt capitis dolor: fluor nariū: vomitꝰ impetꝰ: ⁊ ſil̓iaS ynthonomīa vl̓ ſynthomia .i. conciſio a ſyn quod eſt con⁊ thomos quod eſt diuiſio vel ſectio vel ceſio compnit̉vt dicit Pugui.S yntonꝰ. a ſyn ⁊ tonꝰ cōponit̉ h̓ ſyntonꝰ ni penl̓. cor. qͣſi totus ſonꝰ vel duplex ſonns.S inuo as. a ſinus dicit̉ ſinuo as are .i. ampliare vel plicare:vel curuare. Et cōponit̉. vt inſinuo as .i. denūciare: ſignare: qͣſi in ſinū mittere: intimare. Et inſinuo as .i. latēter ꝑſuadere ⁊ diſſimulatorie: orare: dicē diſſmulatorie: vt cuꝫreprohēdimꝰ ⁊ dānamꝰ q̄ maxime defendere intēdimꝰ.Eſt ergo inſinuare aliqͥd aliud ītēdere qͣꝫ verba videant̉ſonare. vn̄ hec inſinuatio ita callida ⁊ latens oratio. vndequidā ſolēt exordiri ꝑ principiū: vt cauſa eſt turpis ⁊ animi auditoꝝ ſunt alienati. Eſt enim inſinuatio oratio qͣdādiſſil̓atione ⁊ circuitione obſcure ſubijciēs auditoris animū. ſed principiū eſt oratio ꝑſpicua ⁊ ꝓtinꝰ efficiēs auditorē beniuolū vel attentū vel docilem. Sinuo ⁊ eiꝰ cōpofita actiua ſunt.inuoſus in ſinus vide.inus. a ſino nis dicit̉ hic ſmus nus nui gremiū: collectio

Q 3