DeSante
S imphonia: a ſyn qd̓ eſt cō ⁊ fonus qd̓ eſt ſonꝰ ꝯponit̉ hͨſimphonia nie .i. ꝯſonātia vel ꝯcordia ſonoꝝ vel vocū: vn̄ꝑ ꝯpoſitionē aſimphonia .i. ꝯſonātia. Itē ſimphonia dīquoddā inſtrumētū ꝓpter cōſonātiā: vn̄ ſimphoniacusca cū: ⁊ h̓ ⁊ hͨ ſimphoniſta ſte canēs cū ſimphonia: ⁊ fimphonizo zas cū ſimphonia canere: ⁊ acuit ni. Uel vt dicitPap̄. ſimphonia vulgo appellat̉ lignū cōcauū ex vtraqꝫꝑte extenſa quā virgulis hincinde muſici feriūt. Fitqꝫ inea grauis ⁊ acuti ex ꝯcordia ſuauiſſimus cātus. In lucaaūt ca. xv. vbi dr̄. Audiuit ſimphoniā ⁊ chorū: dicit glo.Simphonia eſt diuerſarū etatū ⁊ virtutū velut variarumchordarū indiſcreta cōcordia Hiero. dicit ꝙ ſimphoniaꝯſonātia exponit̉ in latinū. Uel dic ꝙ ſonus ſimphonieſit in ꝯgregatiōe. Chori aūt ſonꝰ ſit in cōcordia multarūvocū. vn̄ ſimphonia ſignat gaudiū d̓ reditu pctōris. Chorus v̓o ſignat gaudiū de ꝯſono ſtatu btōꝝ: vel ẜm Hierocōcors in dei laude ꝯcentus ex hoc vocabulo ſimphonieſignat̉: ⁊ acuit ni ſimphonia.S imphonides dis penul. cor. dictꝰ eſt Dauid a muſico inſtrumento qd̓ eſt ſimphonia. Un̄ dicit Hiero. in epl̓a adPaulinū ca. vij. Dauid ſimphonides nr̄. Hic etiā dictuseſt ſimonides vt dixi in ſuo loco.S imphoniſta ſte in ſimphonia eſt.S imphonizo zas in ſimphonia vide.S implex. plica cōponit̉ cū ſine: ⁊ dicit̉ h̓ ⁊ hͨ ⁊ hͦ ſimplex plicis qͣſi ſine plica vel partiū varietate: ⁊ cor. pli: ⁊ comꝑat̉ſimplex cior ciſſimus. vn̄ ſimpliciter cius ciſſime aduer. ⁊hec ſimplicitas tatis. Itē ſimplex in bona parte aliqn̄ ſumit̉ .i. ſine plica malicie: ſine duplicitate: purꝰ. Un̄ de iobdicit̉. Erat vir ſimplex ⁊ rectus. Simplex in effectu: et rectus in intellectu. Et Grego. in homel̓. penthecoſtes dicitNeqꝫ eniꝫ placet oeo aūt ſimplicitas fine zelo: aut zelusſine ſimplicitate. hinc ipſa veritas dicit. Eſtote prudētesſicut ſerpētes: ⁊ ſimplices ſic̄ colūbe. Qua in re notādū ēꝙ diſcipl̓os ſuos nec de colūba ſine ſerpēte: nec de ſerpēte ſine colūba voluit dn̄s āmonere: qͣtenꝰ ⁊ colūbe ſimplicitatē aſtutia ſerpētis accēderet: et ẜpētis aſtutiā colūbeſimplicitas tēperaret. Hinc Paulus ait. Nolite pueri effici ſenſibꝰ eece prudētia ſerpētis: ſꝫ malicia paruuli eſtote: ecce ſimplicitas colūbe. Itē a Ine ⁊ plica cōponit̉ ſimplus pla plū: ⁊ differt a ſimplici: qꝛ ſimplex ē qd̓ caret ꝑteſꝫ ſimplū eſt qd̓ habet oēs parius eiuſdē generꝭ ⁊ eiuſdēſpēi ⁊ nature: vt elemētū ignis ſimplū ē: qꝛ q̄libet ꝑs eiusignis eſt: ⁊ qͥcqͥd ꝯſtat ex ꝑtibꝰ eiuſdē generis cū toto ſimplū dr̄. Itē ſimplū qͣſi tantūdē .i. nō duplū vl̓ triplū ⁊cͣ: vtcū dicit̉ Hoc eſt duplū illiꝰ vel triplū ⁊ hoc eſt ſimplum.S implus pla plū in ſimplex eſt.S impſalma: a ſyn qd̓ eſt cō ⁊ pſalmꝰ cōponit̉ hͦ ſimpſalmamatis: vel hec ſimpſalma me .i. ꝯſonātia pſalmi: vel vociscopulatio in cantando.imul aduer. cōgregandi .i. vna: pariter: in eodē loco: vel ineodē tꝑe. Siml̓ etiā qn̄qꝫ ponit̉ ꝓ poſtqͣꝫ. Luca. Stat ſil̓a pͥma deſcēdit origine mūdi. Cauſaꝝ ſeries ⁊eͣ.imulacrū: a ſimulo las dicit̉ hoc ſimulacrū cri penul. cor.i. imago efficiēs: qͣſi aſſimulās aliud qͣꝫ ſit.S īmulac. i. poſtqͣꝫ. Qui. de faſtꝭ li. ij. Que ſimulac tenuit interne ſtagna ſororis Hora. in ſer. qͥ incipit Ambubaiarū:Iupiter exclamat ſimulac audiuit ⁊cͣ.imulo: a ſil̓ vel ſil̓is dicit̉ ſimulo las .i. repn̄tare: ⁊ ꝓpͥe falſo ſinge̓: ⁊ ꝓprie fingere ſe ſcire qd̓ neſcit: vel eē qd̓ nō eſtSimulo cōponit̉: vt aſſimulo las .i. valde ſimulare: abſimulo las .i. diſſimulare. Conſimulo las: diſſimulo las. i.diffiteri: negare: inficiari ſe ſcire vel eſſe qd̓ ſcit vel eſt. vn̄ſolet dici. Simulo qd̓ neſcio vel qd̓ non ſum. Diſſimuloqd̓ ſcio vel qd̓ ſum. Inſimulo las ⁊ inſimulor laris inuenit̉ in eodē ſenſu in depon̄. ge. Simulo las ⁊ cōpoſita abeo ſunt actiua ẜm Hug. Et in Greciſ. dr̄. Qd̓ nō ſuꝫ ſimulo: ſed diſſimulo qd̓ ego ſum. Et Pap̄. dicit. Simulamꝰignota: diſſimulamus nota.
Simultas: a ſimulo las dr̄ h̓ ſimultas tatꝭ. i. diſcordialitas:inimicicie: cōtentio: dolus: ⁊ ꝓprie latēs odiū Leo papa.Ceſſent odia: deficiāt ſimultates: oīa xp̄i mēbra ꝯueniātimultū. a ſimultas dicit̉ hͦ ſimultū ti qͥdā v̓mis in cornibꝰarietū: qͥ facit eos cornupetare. vn̄ ſimulto tas .i. inimicosfacere ⁊ fugare: vel ſectare: ⁊ odia habere.imus in ſima vide.in ꝯiūctio cauſalis vel ꝯfirmatiua. Itē ſyn grece latine cūvel ſimul ſignat Itē ſyn quidā locus eſt in deſerto: qͥ ⁊ ſyna dicit̉. Et interp̄tat̉ ſyna mādatū qꝛ legē ibi ſuſceperūt⁊ acuitur in fine.S yna in ſyn vide.S ynagoga interp̄tatur ꝯgregatio: ⁊ eſt ꝓprie iudeoꝝ: ⁊ dr̄ aſyn qd̓ eſt cō ⁊ goge qd̓ eſt ꝯgregatio: vel ꝯgregare: indeſynagoga .i. ꝯgregatio. Sed nr̄a eccl̓ia .i. ꝯgregatio: cōuocatio interp̄tat̉. Uide in eccleſia.S ynalimpha eſt q̄dā ſpēs metaplaſmi: de qͣ dixi in quartaparte in ca. de metaplaſmo.S inapis: napus cōponit̉ cū ſil̓is: ⁊ dr̄ hͨ ſinapis: qꝛ folijs ſitnapo ſil̓is: vn̄ hoc ſinapi indecli. ꝓ ſemine illius herbe: etꝯfectione illius herbe q̄ fit ex illo. ⁊ inde ſinapicus ca cuꝫpenul. cor. ⁊ ꝓduc. na ſinapis. Un̄ qͥdā. Sinapis cerebrūſed purgat pectus Iſopus.S ynaxīs: ſynaxis grece ſolēnitas latine ꝯuētꝰ dr̄ a ſyn qd̓eſt cō ⁊ axis qd̓ eſt pſalmus: qͣſi pſalmoꝝ cōcurſus.S yncathegorema: a ſyn ⁊ cathegorema ꝯponit̉ hͦ ſyncatbegorema tis .i. cōſignificatiuū: ⁊ ꝓdu. penl̓. nti: ſꝫ cor. penl̓.gtī. vn̄ ꝑtes or̄onis alie a noīe ⁊ v̓bo dicunt̉ ſyncathegoremata .i. ꝯſignificatiue ẜm dialecticos.incerꝰ rarū: ⁊ h̓ ⁊ hͨ ſincerꝭ ⁊ hͦ re in eodē ſenſu .i. ſine ceraſine mollicie: ſine flexibilitate .ſ. purꝰ: ꝯſtās: firmꝰ: mūdfine vitijs: ⁊ cōponit̉ ſyncerus a ſyn ⁊ cera: qd̓ cōponit̉ cūtā ⁊ qͣꝫ: vt trāſyncerꝰ qͣꝫſyncerꝰ Caueat ergo ſibi qͥlibet inaccētuādo hͨ oīa: hēt enī vtrūqꝫ acutū accentū ſuꝑ penuleſt enī penul. ꝓdu. in vtroqꝫ. Ꝙ aūt in ſincerꝰ penl̓. ꝓdu.cat̉ pꝫ ꝑ Nora. in fine ſecūde epl̓e. Sincerū niſi vas qͥcqͥdinfundit aceſcit. Ꝙ v̓o in ſinceris penul. ꝓducat̉ liquetin illo v̓ſu Uirgilij in momoreto. Subſedit ſincere foraminibuſqꝫ liquat̉ Emūdata ceres. Nō āt pōt dici ꝙ ibiſincere ſit aduer. a ſincerꝰ rarū: falſus enī eēt v̓ſus: ſed eſtterminatio neu. ge. huiꝰ noīs ſinceris: ⁊ ponit̉ ibi aduerbialiter ẜm quoſdā: ſꝫ meliꝰ ibi legit̉ noīaliter. Ꝙ āt dr̄ſincerꝰ vel finceris qͣſi fine carie etymo. eſt: ita dicit Hug.Magiſter aūt Bene. dicit Sincerꝰ ꝓdu. e ante r. qd̓ qͥdādicūt poſſe corripi ſi componat̉ a ſyn ⁊ carie: nos v̓o dicimus ꝙ media nunqͣꝫ pōt corripi ſiue dicas ſyncerus ſiueſynceris: qꝛ nunqͣꝫ inuenit̓ in aliquo bono auctore niſi loga. nec cōponit̉ a cera vel carie: ſꝫ a ſyn qd̓ ē con: ⁊ chereqd̓ ē ſalue īde ſyncerū .i. ꝯſaluū qͣſi ex toto ſaluū ⁊ abſqꝫmacula: ita vult magiſter Bene. Sꝫ qͥdā glo ſuꝑ illud adPhil̓. j. Sitis ſynceres: dicit .i. ſine oꝑbꝰ corruptōis. ⁊ ſicvidet̉ glo. illa velle ꝙ ſynceris componat̉ a ſine ⁊ carie. ⁊ſic penul. tūc corriꝑet̉. Ad hͨ dico ꝙ cū dicit̉ ſynceris qͣſiſine carie: vel ſine corruptiōe: etymol̓. eſt nō cōpoſitio. vn̄nō recipimꝰ illū verſum. Synceris a carie: ſꝫ ſyncerꝰ ſinecera His viſis dico ꝙ ſyncerꝰ ſiue ſynceris ſiue cōponat̉a ſyn ⁊ cera ſiue a ſyn ⁊ chere qd̓ magis mihi placet ſemꝑꝓdu. penl̓. Un̄ q̄dā: Res eſt ſyncera res ſynceris quoqꝫpura Cū aūt dr̄ ſynceris qͣſi ſine carie etymo. eſt: ſicut ẜmGrego. obrizū dr̄ qͣſi obrude auꝝ ⁊ eſt etymo. qꝛ obrūdēcor. penl̓ ſꝫ obrizū eā ꝓdu. Syncerꝰ etiā ⁊ ſynceris cōꝑatrior riſſumus. vnde ſyncere vel ſynceriter rius riſſime aduerbiū. vnde ſynceritas tatis .i. puritas ſine fermento malicie ⁊ nequitie.inciput ſincipitis anterior pars capitis. vnde verſus: Synciput anterior pars capitis or̄ eē. De hͦ dictū eſt in capul̓.yncopa eſt quedā ſpēs metaplaſmi: de qͣ dictū ē in qͣrtaparte de metaplaſmo. Et a ſyncopa dicit̉ ſyncopo pas. l.ſyncopam facere.
C
S
SS
5