CFanteL
remouere ⁊ aperire: inſero ras .i. valde vel inter ſerare. obſero ras .i. ſeram oſtio apponere. reſero ras .i. iterū ſerarevel recludere ⁊ aperire: qͣſi retro ſerā facere ⁊ remouere. ⁊ſubſero ras .i. ſubtus ſerare: vel parū vel poſt: vel latenterſerare. Tero ⁊ eius cōpoſita actiua ſunt: ⁊ cor. hanc ſyllabam ſe. Itē a ſera re hͦ ſero indeclinabile. vel potiꝰ aduer.lꝫ qn̄qꝫ ponat̉ noīaliter ſicut ⁊ mane. vt cū dr̄: Obſcuruꝫſero: pulchrū mane: vl̓ dr̄ a ſero ras. claudit̉ enī celū ſeroſicut mane aꝑit̉. vn̄ ⁊ nocte dr̄ celū eſſe clauſū: ⁊ die aꝑtū⁊ ita ſero eſt qͣſi ſera celi. ⁊ hinc ſerus rarū .i. tardus extremus. ⁊ cōparat̉: vt ſerus rior ſimus. vn̄ ſere rius ſime aduer. ⁊ hͨ ſeritas tatis .i. tarditas. Itē a fera dr̄ hoc ſerūri liquor qui fluit de recēti caſeo dū premit̉. Et ſcias ꝙ ſeresꝓpriū nomen populi cuiuſdā eſt. ⁊ ſerus rarū. ⁊ ſero aduer. ꝓducūt ſe. ſed ſero ris: futuro ſerā ſeres ⁊ hͨ ſera re: ⁊hoc ſerūri ꝓ liquore caſei. ⁊ ſero ras cor. ſe. vn̄ Ouidiusde remedijs: Principijs obſta: ſero medicina parat̉. Cūmala ꝑ longas conualuere moras. Itē v̓ſus magiſtralesnota. Si far vere ſero: creſcut mea ſemīa ſero. Fur obſtāte ſera nō furta fac̄ niſi ſera. Spernere pīgue ſerū nō mefacies niſi ſerū. Illis ſiqua ſeres dabit ⁊ byſſuꝫ tibi ſeres§eraphraphis dr̄ quilibet de ordine angeloꝝ illoꝝ qui dicunt̉ ſeraphin. Et ſcias ꝙ ſeraphim ꝑ m: ⁊ ſeraphin ꝑ n̄ita diſtinguūt̉ ſicut ⁊ cherubim ⁊ cherubin. vide in cherubin. ⁊ vt dicit Greg. Seraphin illa vocāt̉ ſctōrum ſpirituū agmina que ex ſingulari ꝓpinquitate ꝯditoris ſui incōparabili ardent amore. Seraphin quoqꝫ ardentes velincendentes vocant̉: que qꝛ ita deo ꝯiuncta ſunt vt interhec ⁊ deū nulli alij ſpūs interſint tanto magis ardent qͣnto hunc vicinius vident: quoꝝ ꝓfecto flāma amor eſt: qꝛquo ſubtilius claritatē viſionis eius aſpiciunt eo validiꝰin amore flāmeſcūt. De ſeraphin ēt dr̄ Eſa. vj. ca. Uidion̄m ſedentē ſuꝑ ſoliū excelſū ⁊ eleuatū. excelſum in ſe: ⁊eleuatū reſpectu domus: ⁊ plena erat domꝰ a maieſtateeius: ⁊ ea q̄ ſub ip̄o erant replebant templum: ⁊ ſeraphinſtabāt ſupra illud: ſex ale mni: ⁊ ſex ale alteri: duabus velabant faciem eius: ⁊ duabus velabant pedes eius: ⁊ duabus volabāt. Hec viſio ab Hiero. allegorice exponitur:volente ꝑ ſedentē ſuꝑ ſoliū excelſū ⁊ eleuatū xp̄m regnātem ſignari. Per ſoliū aūt excelſū ⁊ eleuatū ſignari angelos in quibus deus ſedet: ſicut dicit Pſal. Qui ſedet ſuꝑcherubin. Per domū aūt ſuperiorē eccleſiā triumphātēq̄ dei maieſtate implet̉. Per tēplū v̓o inferiꝰ eccl̓iaꝫ militātē: q̄ inferioribꝰ donis ꝑficit̉: nec videt diuīe eēntie maieſtatē. Per hͦ aūt qd̓ dr̄ ꝙ ſeraphin ſtabāt ſuꝑ illud velin circuitu. ẜm aliā lr̄aꝫ: ſignat̉ ꝙ āgeli tēplū .i. eccl̓iaꝫ militātē cuſtodiūt ⁊ defendūt In hͦ qd̓ dr̄ ꝙ angeli hēbantalas a dextris ⁊ a finiſtris: ſignat̉ ꝙ āgeli ꝓtegūt eccl̓iaꝫoefendūt ⁊ cuſtodiūt: in ꝓſperitate ne eleuet̉: in aduerſitate ne deijciat̉. Sꝫ Dionyſiꝰ ꝑ ſedētē in ſolio dicit ſignari ip̄m deū. per ſoliū autē excelſum: ipſam diuine natureeminētiā. ꝑ domū v̓o ſuperiorē: creaturas excellētioresdeo magis ꝓpinquiores que eius maieſtatē plenius repreſentāt. ꝑ templū v̓o inferiꝰ inferiores creaturas .ſ. corporales q̄ inferiori mō diuinā ꝑticipāt bonitatē. Huiusaūt ſedentis ſuꝑ thronū facies ipſā diuinā eſſentiā deſignat: ſiue q̄ in eternitate fuerūt an̄ mūdi ꝯſtitutiōeꝫ. ꝑ pedes v̓o ea q̄ poſtmodū erūt in gl̓ia btōꝝ: ⁊ in penis dānatoꝝ: ꝑ media v̓o q̄ in curſo medio aguntur. Seraphī gͦ facles ⁊ pedes ſedētis ſuꝑ thronū velare dicunt̉: qꝛ myſteria eterne diuītatis vl̓ future btītudīs vl̓ miẜie nobis adplenū nō reuelāt. vn̄ ⁊ Rabbimoyſes narrat ꝙ talmuti.ſte dixerūt. Quicūqꝫ ponit īgeniū ſuū circa qͣttuor recipiet ꝯfuſionē ⁊cͣ. Quid ſit in alto? qͥd in imo? qͥd fuit pͥmo:qͥd erit ī vltīo: Et addit̉. Duabꝰ alis volabāt .i. expādebātalas ac ſi volarēt. ⁊ ſic nō oīno oꝑiebāt media ſedētis inibrono: qꝛ de his q̄ medio tꝑe agunt̉ ſic̄ q̄ ī ſex diebꝰ veletatibꝰ fiūt vel facta ſūt quātū opꝰ ē inſtruimur mīſterioageloꝝ: int̓ quos ſeraphin pͥmatū tenēt. ⁊ dr̄ inqͣntū op
ē: qꝛ h̓ imꝑfecte: ⁊ ex ꝑte cognoſcimꝰ: qꝛ ꝑ ſpeculū ⁊ ī engmate. vn̄ ⁊ dr̄ ꝙ domꝰ .i. mūdꝰ īpleta ē fumo ignorātiereſpectu illoꝝ qͥ ſūt in pr̄ia vl̓ domꝰ .i. ſynagoga īpleta fumo infidelitatꝭ. Uolatꝰ āt angeloꝝ ꝓceſſū reuelatiōis innos: ⁊ eoꝝ velocitas ad oīa q̄ volūt demōſtrāt. ⁊ ſeqͥt̉ inilla viſiōe. Eſa. ꝙ ſeraphī clamabāt. Scūs ſcūs ſcūs dn̄sdeꝰ exercituū. In eo ꝙ dr̄ ſctūs ter notat̉ trinitas diuinarū ꝑſonaꝝ. In eo ꝙ dr̄ ſingl̓arit̓ dn̄s deꝰ exercituū: notat̉eſſentie vnitas. ⁊ inde ē ꝙ inoleuit ꝯſuetudo: ꝙ cātat̉ ineccl̓ia. Sctūs ſctūs ſctūs dn̄s oeꝰ ſabaoth .i. exercituum.ereno nas naui nare .i. exhilarare: letificare: illuminare: illucidare. vn̄ ſerenus na nū i. letus: hilaris: lucidus: clarustrāquillꝰ. ſed ſerenū ad celū refert̉. trāquillū ad mare. vn̄qͥdā: Dic mare trāquillū: celū dic eſſe ſerenū ⁊ cōparat̉ vtſerenꝰ nior ſimꝰ. ⁊ a gtō ſereni addita tas ſit ſerenitas tisItē a ſerenus dr̄ hͨ ſerenitudo dinis. Sereno cōponit̉ vtꝯſereno nas. inſereno nas .i. intus vel valde ſerenare. reſereno nas: ſubſereno nas .i. poſt vel ſubtꝰ vl̓ parū ſerenareEt eſt actiuū ſereno cū oībus ſuis cōpoſitis: ⁊ ꝓdu. re.S eres ꝓ populo ꝓdu. pͥmā: vide in ſera.S eria a ſyrīa rie dr̄ hͨ ſeria rie .i. olla qͣſi ſyria: qꝛ ibi primo.facta eſt. vel dr̄ ſic a ſerijs. qꝛ vtilis eſt ⁊ neceſſaria. vel aſerie: qꝛ ordine ſit. Reg. v. Releui oīa dolia mea: ⁊ oēs ſerias meas. vn̄ hͨ ſeriola le dimi. Perſius: Seriole veterūmetuens eradere limū.ericus h̓ ſeres huiꝰ ſeretis eſt quidā ppl̓us: a quo dr̄ hocſericū ci qd̓ dr̄ ſera: qꝛ apud eos abudāt vermes q̄ ſericūegerūt .ſ. bombices: a quibus hec fila circū arbores ducūtur. ⁊ hinc ſericus ca cū: ⁊ hͨ ſerica ce quedā veſtis de ſerico: ⁊ ſericatus tā tū i. ſerico ornatus vel intextus. ⁊ ſericocas .i. ſerico ornare vel intexere: ⁊ cor. ri.S eries a ſero ris ꝓ ordinare: dr̄ hͨ ſeries riei .i. ordo tenor.vn̄ ſerio as .i. ordinare ī ordinē ⁊ ſeriē diſponere: ⁊ cor. ſeS eriola le dimi. ꝑua ſeria: vide in ſeria.F erius a ſerus rarū dr̄ ſerius riariū .i. vtilis ⁊ neceſſarius.Theodolꝰ: Ut tua iā nr̄o poſtponas ſeria ludo. ⁊ dr̄ a ſerus: qꝛ ſerij ſeries neceſſaria ⁊ vtilia tractare ſolēt vn̄ ſerieaduer .i. vtilit̓: vel intente: ſedulo: vel ſtudioſe ex aīo. Inuenit̉ etiā ſerio abltūs poſitus ꝓ illo aduer. ſerie.Sermo onis in ſermocinor vide.S ermocinor naris .i. ſermonē facere. ⁊ dr̄ a ſermo. Sermoaūt eſt or̄o humili ſtilo cōpoſita locutioni humane finitima. vel ſermo eſt collocutio vnius perſone ad aliam ⁊dicitur ſermo aſero ris: quia ſerat vtilitatem mentibusauditorum: vel qꝛ ſeratur inter colloquentes. ⁊ cor. ci. ſermocinor.S ermūculus li dimi. ꝑuus ſermo.S ero ris ſeui ſatū .i. ſeminare vel plantare. ⁊ deriuat̉ a ſerenonas: qꝛ ſereno celo ſerendū eſt ⁊ nō ꝑ imbres. Et notaꝙ ſero ris duplex hꝫ p̄teritū ⁊ duplex ſupinū vt ſero ſeuiſatū: ſero ſerui ſertu. ſero ris ſeui ſatū .i. ſeminare ⁊ plātare. hec tn̄ ſignificatio tracta eſt ab alia. Qui enī arboresplantat: quodāmō ſeminariū eis cōfert: ⁊ qꝛ ſeminatio ⁊plantatio ordine ſolent eſſe: iō ſero ſeui qn̄qꝫ ponit̉ proordino. Item ſero ris ſerui ſertū .i. īmittere. vel ꝯiungere.Inuenitur tn̄ ⁊ ſerui ꝓ ordinaui: ⁊ ꝓ ſeui ẜm antiquosSero tn̄ componit̉ ẜm vtrāqꝫ litteraturam: vt aſſero risaſſeui aſſitum .i. plantare. aſſero ris aſſerui .i. liberare manumittere. aſſerere .i. affirmare vel adiungere. vn̄ h̓ aſſeraſſeris: ꝙ vnus alij inſerit̉. ⁊ hinc aſſerto tas frequen. cōſero ris ꝯſeui ꝯſitū .i. plantare ſimul ſerere. vn̄ hͨ ꝯſitio i.plantatio. ⁊ ꝯſitus tā tū i. plantatus. ꝯſero ris ꝯſerui ꝯſertū .i. cōmiſcere: cōmittere: ꝯtexere: ꝯiungere: vt iſti ꝯſerūtbrachia: ⁊ ꝯſerūt verba. vn̄ cōſertim .i. cōiunctim aduer.circūſero ris circūſeui .i. circū plantare circūſero circūſerui .i. vndiqꝫ ꝯiūgere: vel ꝯtexere vel cōmittere. deſero risſerui ſertum .i. derelinquere. vn̄ hͦ deſertū: ⁊ hinc deſertotas .i. deſertū facere: pōt etiā eſte frequen. huius verbi deſerere. diſſero ris diſſerui .i. tractare: dicere: ſapient̓ loqui