DEAanteN
v̓o p̄ponunt̉ ad regimē alicuius partis regni vt p̄poſiti ⁊baliui ⁊ hmōi minores officiales: ⁊ his ſil̓es ſūt ordinestertie hierarchie. Ut aūt dicit Greg. āgeloꝝ vocabulū nomē eſt officij nō nature Nā ſcī illi celeſtis patrie ſpūs: ſꝑquidē ſunt ſpūs: ſꝫ ſꝑ vocari angeli nequaqͣꝫ pn̄t: qꝛ tūcſolū ſunt angeli cū ꝑ eos aliqͣ nūciant̉: vn̄ ⁊ ꝑ Pſal. dicit̉Qui facit āgelos ſuos ſpūs: ac ſi aꝑte dicat: qꝛ eos quosſꝑ hēt ſpūs cū voluerit etiā angelos facit. Itē aīaduerteꝙ in illa ſūma ciuitate qͥſqꝫ ordo eius rei cēſet̉ noīe: quāplenius accipit in munere: ita ꝙ cōparatio nō referat̉ adoēs ordines: ſꝫ ad inferiores. Ordo aūt angeloꝝ dr̄ multitudo celeſtiū ſpirituū qͥ inter ſe in aliquo munere gr̄e ſimilant̉: ſicut etiā in naͣliū datoꝝ mūere ꝯueniūt. Sic aūtin illa ſūma ciuitate ſpecialia q̄dā ſinguloꝝ ſūt vt tn̄ ſintcōia oīum: ⁊ ꝙ in ſe qͥſqꝫ ex ꝑte hꝫ: hͦ in alio ordine totuꝫpoſſidet. Sꝫ iccirco vno eodēqꝫ vocabulo cōiter nō cēſentur: vt ille ordo vocari pͥuato vniuſcuiuſqꝫ rei noīe debeat qͥ hāc in mūere pleniꝰ accepit. Et nota ꝙ ꝯtēplatio angeloꝝ magis ſe hꝫ ꝑ modū receptōis qͣꝫ actiōis: ⁊ iō fic̄ luna ſil̓ recipit lumē a ſole ⁊ illūinat īferiora corꝑa: ita ēt angelus ſil̓ illuminat̉ in diuina ꝯtēplatiōe ⁊ illuminat inferiores: ⁊ operat̉ circa eos. Ex hͦ collige ꝙ ſꝑ deū angeliꝯtēplant̉ etiā qn̄ ad nos mittunt̉. Un̄ dicit Grego. in. ij.moral̓. Angeloꝝ ſcia cōparatiōe nr̄e incircūſcripta valde⁊ dilatata eſt: ſꝫ tn̄ in cōparatiōe diuine ſcīe circūſcripta⁊ anguſta: ſicut ⁊ ip̄i illoꝝ ſpūs: cōparatiōe qͥdē nr̄oꝝ corpoꝝ ſpūs ſunt: ſꝫ in cōparatiōe ſūmi ⁊ incircūſcripti ſpūscorpꝰ ſunt. Mittunt̉ igit̉ ⁊ aſſiſtūt: qꝛ ⁊ ꝑ hͦ ꝙ circūſcripti ſunt exeūt: ⁊ ꝑ hͦ ꝙ intus quoqꝫ pn̄tes ſunt nunqͣꝫ recedūt: ⁊ faciē ergo pr̄is ſꝑ vidēt: etiā cū ad nos veniūt: qꝛad nos ſpāli pn̄tia foris exeunt: ⁊ tn̄ ibi ſe vn̄ receſſerāt ꝑinternā ꝯtēplationē ſeruāt. Itē querit ibidē Grego. quōdicit̉ in Iob. Cū veniſſent filij dei vt aſſiſterēt corā dn̄oaffuit inter eos ⁊ ſathā: cū ſcriptū ſit Beati mūdo cordeqm̄ ip̄i deū videbūt: ⁊ ſathan mūdo corde eſſe nō pōt. Etrn̄det Intuēdū eſt qꝛ affuiſſe corā dn̄o: nō aūt dn̄m vidiſſe ꝑhibet̉: venit qͥppe vt videret̉ nō vt videret: ipſe in conſpectu dn̄i nō aūt in ꝯſpectu eiꝰ dn̄s fuit. ſic cecꝰ cū ī ſoleꝯſiſtit ipſe quidē radijs ſolis ꝑfundit̉: ſed tn̄ lumē nō videt quo illuſtrat̉: ita ergo etiā inter angelos in cōſpectudn̄i ſathan affuit: qꝛ vis diuina q̄ intuendo penetrat oīa:nō ſe vidētē īmūdū ſpm̄ vidit. Uide in vbi: ⁊ in antichriſtus: ⁊ in virtus: ⁊ in archangelus. Itē in ſuccuba. Itē involūtas. Itē in ꝑfectio. Itē in intellectus. Itē in ſeraph.Angens gētis oīs ge .i. ꝯſtringēs ſolicitās afficiēs cruciāsab angogis: ⁊ ab angens angēter aduer .i. ꝯſtringēter.Anger geris .i. ſpatariꝰ: ⁊ dicit̉ ab angogis eo ꝙ angēter .i.ſtricte ſpatā teneat: ⁊ h̓ anger .i. cruciator: ⁊ anger genusſerpētis: qꝛ anguloſe ⁊ tortuoſe incedat: vn̄ v̓ſus. Angerangit gladios ſerpens eſt ⁊ cruciator.Angina: ab ango gis dicit̉ hͨ angina ne tumor fauciū: vl̓ inflatio gutturis. Un̄ Macer in li. de viribꝰ herbaꝝ. Subuenit angine melli nitroqꝫ iugate ẜm Hug. Pap̄. v̓o dic̄Angina glandula: morbus fauciū: tubera porcoꝝ.Angiportus: portus cōponit̉ cū anguſtus. ⁊ dicit̉ angiportus tus tui: ⁊ hoc angiportū ti. i. anguſta ⁊ ſtricta via velanguſtus ⁊ ſtrictus locus.Anglia anglie q̄dā regio fe. ge. ⁊ dicit̉ ab en qd̓ eſt in ⁊ eleos gloria: qͣſi intus glorioſa. Uide in brito.Ango gis xi ctū i. ꝯſtringe̓: ſolicitare: afficere: cruciare: v̓būactiuū: vnde verbalia: ſed nō ſunt in frequēti vſu anctuꝫnec anctꝰ ꝑticipiū. j. Re. ca. j. Affligebat quoqꝫ eā emulaeius: ⁊ vehemēter angebat. Et vt dicit Priſ. angoxi ſeruauit in ſupino nrago enim actū facit.Angor goris maſ. ge. i. anxietas ab angogis.Anguilla le dr̄ ab anguis ꝓpter ſil̓itudinē quā hꝫ cū anguevn̄ hic ⁊ hͨ anguillaris: ⁊ hͦ re: vt anguillaris cibus: ⁊ hͦ an̄guillariū rij locus vbi anguille abundant. Dicit̉ etiā anguilla ſcutica qͣ pueri verberant̉: ⁊ eſt cibꝰ infirmꝰ anguil
la: iuxta illud Caſeꝰ anguilla mortis cibꝰ ille vel illa. Nilbibas ⁊ rebibas ⁊ rebibēdo bibas. Et vt dicit Baſiliꝰ inix. homel̓. hexameron. Auguillas non aliter niſi de cenonaſci certiſſimū eſt: quarum genus nec ouū nec aliter aliquis partus inſtaurat: ſed vt diximus de limo gignendiſortiuntur originem.Anguillaris in anguilla vide.Anguinꝰ na nū penul. ꝓdu. nomē poſſeſſiuū ab anguis dīAnguipes: anguis cōponit̉ cuꝫ pes: ⁊ dr̄ꝭ anguipes dis oīsge .i. habēs anguinos pedes: ſic̄ fuerūt gigātes qͥ dicti ſūthabuiſſe anguinos pedesⁱ vl̓ qꝛ aſtuti erant ad modū ſerpētis: vel qꝛ ſerpebāt in terrenis tm̄ in eis ꝯfidētes.Anguis. ab angulꝰ li dicit̉ hͨ auguis guis eo ꝙ anguloſus⁊ nūqͣꝫ recte incedat ⁊ eſt ꝓprie anguis aqͣrū: ſerpēs terrarū. draco templorū.Angularis. ab ango gis dicit̉ h̓ angulus li qꝛ parietibꝰ vndiqꝫ angat̉: vl̓ qꝛ duo parietes in vnū ꝯiūgat ⁊ angat. vn̄h̓ ⁊ hͨ angularis ⁊ hͦ re qd̓ hꝫ duos angulos: vel qd̓ ē inangulo. ⁊ anguloſus ſa ſuꝫ. ⁊ angulatꝰ tā tū qd̓ eſt angulare. Angulus cōponit̉ cū bis: ⁊ ſit biangulus la lū duosangulos habēs. vnde biangulatꝰ ta tū. Itē cōponit̉ cumtris: ⁊ dicit̉ triāgulus la lū. vn̄. triangulatus tā tū Itē cōponit̉ cū qͣttuor penta ſex ⁊ dicit̉ qͣdrāgulus lalū: vndeqͣdrāgulatꝰ ta tū. ⁊ pentāgulus la lūa penta qd̓ eſt qͥnqꝫvnde pētangulatꝰ tā tū. ⁊ ſexangulus lalū: vnde ſexāgulatus ta tū. ⁊ pn̄t p̄dicta noīa poni ſubſtātiue: vt hic biangulus figura duoꝝ anguloꝝ: triangulus triū angulorū ⁊ſic de alijs ſimilibus.Angulus li maſ. ge. penl̓. cor. in angularis eſt.Anguſtio. ab angogis dr̄ h̓ anguſtus ſta ſtū .i. ſtrictus. Etcōparat̉ anguſtior ſtiſſimus. vn̄ hec anguſtia ſtie: anxietas dolor. in plurali tn̄ accipit̉ pro loco ſtricto. ⁊ inde anguſtio as: vl̓ ꝑ ſubtractionē i anguſtio ſtas v̓bū actiuū. .i.ſtrictū facere. Corin. vj. Nō anguſtiamī in nobis: anguſtiamini aūt in viſceribꝰ vr̄is. Uel ẜm aliā lr̄aꝫ Anguſtamini. ⁊ ꝑ cōpoſitionē coanguſtio as ⁊ coanguſto ſtas. etab his oībꝰ v̓balia. Et vt dicit Greciſ. Anguſtū tp̄s dicatur: ſed locus artus.Anguſto ſtas ſtaui in anguſtio as exponit̉.Anhelo las penl̓. ꝓdu. aſpirat̉ vt videt̉ velle Priſ. ſꝫ anelꝰla lū nō aſpirat̉ ẜm Hug. Uide in anelus ſupra. ml̓ti tn̄aſpirant anhelus.Anhetū ti cū hſcribit̉: herba hortulana odorifera: in ciboſumpta calefacit ⁊ ſtringit. ⁊ ꝓhibet etiā ſternutamentūnaribus oppoſita ẜm. Pap. ⁊ ꝓdu. penl̓. Un̄ Macer: Amedicis calidū ſiccūqꝫ refert̉ anhetum.Anicius cia ciū. .i. inuictꝰ. vn̄ Boetiꝰ dictꝰ eſt aniciꝰ qͣſi inuictus: qꝛ vitio vinci nō potuit. ⁊ dr̄ ab anicos grece qd̓eſt inuictus latine.Anicos .i. inuictus. ⁊ cōponit̉ ab a ⁊ nicos .i. victus.Anicula le dimi. penul. cor. i. parua anus.Aniculoſus. ab anus vel anicula dicit̉ aniculoſus ſa ſuꝫ. i.anilis vel ridiculoſus ad ſil̓itudinē v̓boꝝ anuum.Anilis. ab anus dr̄ h̓ ⁊ hͨ anilis ⁊ hͦ le penl̓. ꝓdu. res anusvl̓ ꝑtinēs ad anū. pͥma. Thimo. c. iiij. Ineptas aūt inanesfabulas deuita: vl̓ ẜm aliā lr̄aꝫ: Aniles fabulas. vn̄ anilit̓aduer. ⁊ hͨ anilitas tatis .i. ſenectus antiquitasAnima me ẜm quoſdaꝫ ab alo lis deriuat̉ eo ꝙ nos alat.Alij dicunt ꝙ componitur ab a qd̓ eſt ſine: ⁊ mene ſanguis: eo ꝙ ſit ſine ſanguine. Alij dicūt aīam eſſe pͥmitiuūNos v̓o dicimꝰ ꝙ aīa deriuat̉ ab animos grece qd̓ latīedicit̉ vētus: qꝛ qͥdā putauerūt animā eē vētū: qꝛ ore trahentes aerē viuere videamur. Et ab aīa h̓ animꝰ mi q̄dāvis aīe: ⁊ in ſubſtātia idē eſt animꝰ aīa ſenſus ratio mēs⁊ ſpūs: in effectu nō: nā aīa dicit̉ qꝛ viuificat ⁊ mēbra vegetat: animꝰ dū ſapit et vult. Un̄ dic̄ Iſi. Aīa eſt vite: animus eſt cōſilij ⁊ vigoris. ſenſus dū ſentit. mens eſt dū intelligit vel recolit. rō ē dū diſcernit. ſpūs eſt dū ſpirat velcōtēplat̉. Et nota ꝙ quidā ꝓbabiliter animā pͥmi hoīs