Druckschrift 
Catholicon
Einzelbild herunterladen
 

ADeMante

v̓n̄ in Greciſ. dr̄: Ornix filuarū ſolet altilis aſſe domorū.Altiloquꝰ qͣ qū penl̓. cor. qͥ alta loquit̉ ab altus ⁊ loquor.Altio onis .i. alitio vide in alo.Altiſonans nantis .i. altum vel ex alto ſonans: ⁊ componit̉ex altus ⁊ ſonans vel ſononas: ⁊ cor. ſo.Altiſonus nanum penult. cor. i. alte ſonans ⁊ componiturab altus ⁊ ſono ſonas.Altithronū ni. altus componitur cum thronus: ⁊ fit hoc alrithronum ni. i. ſedes regia: Et inde dicitur altithronusni: qui ſedet in illa ſede: ⁊ cor. thro.Altitonans. altus componitur cum tononas: ⁊ dr̄ h̓ ⁊ hͨ⁊ hoc altitonans tis qui alte tonat: eſt enī deꝰ altitonās⁊ trinitas ſancta: ⁊ verbū: ⁊ aer: ⁊ celū: ⁊ ſubſtantiue pōtdici hic altitonans deus.A lto tas deriuatur ab altus ta tum: ſed nō eſt in vſu: ⁊ cōponitur inde exalto tās .i. in altum extollere: ⁊ inalto tāspro eodem. a quibus verbalia ẜm Pug. Papi. v̓o dicit:Alto tas nutrio: vel altum facio ſubleuo.Altrinſecus. ab alter dr̄ altrinſecꝰ penl̓. cor. i. alter ⁊ altrinſecꝰ .i. ecōtrario vtrimqꝫ. vn̄ Prudētiꝰ in hymno: Rn̄detille altrinſecus. vl̓ ẜm Pap. altrīſecꝰ dextra leuaqꝫ altrūGen̄. xv. dr̄: Et vtraſqꝫ partes ꝯtra ſe altrinſecus poſuit.A ſtriplex cis penul. cor. qui vel que eſt animo duplex. ⁊ cōponitur ab altera ⁊ plica ẜm Hug. vl̓ ẜm Papi. altriplexvel duplex doloſus: ⁊ cor. tri.Altrix cis fe. ge. i. altrix. vide in alo alis.Altꝰ tā tū hꝫ tres ſignificatiōes: Altꝰ .i. ſubtil̓: vt alta ſcīa ēin iſto .i. ſubtil̓: ⁊ altꝰ .i. ꝓfūdꝰ. ꝯuerſim eī .i. reciproce alt̓ponit̉ ꝓ ꝓfūdꝰ: ⁊ ꝓfūdꝰ ꝓ altꝰ. ⁊ cōꝑat̉ altior altiſſimꝰ:inde hͨ altitudo. Itē īuenit̉ altꝰ ꝓ nutritꝰ: ⁊ tūc deſcēditab alo alis alitū vl̓ altū. ⁊ dic̄ Pap. Altū ſuꝑius ⁊ īferidr̄ ad v̓trūqꝫ altū ꝑtinet altū nāqꝫ celū dicimꝰ ⁊ altū mar̄A lueare ab alueus dr̄ hͦ alueare ris vel alueariū rij: vas inquo apes deliteſcunt.A lueolus li penl̓. cor. maſ. ge. dimi .i. ꝑuus alueꝰ: Panielisxiiij. Intriuerat panes in alueolo. vide in alueus.Alueus uei maſ. ge. dr̄ ab aluus alui: ⁊ eſt alueus vēter fluuioꝝ. vn̄ h̓ alueus dr̄ quoddā vas factū ad modū alueifluuij in quo lauāt̉ pedes ⁊ olera: ⁊ carnes. vn̄ alueolꝰ lidimi. tam aluei fluuij qͣꝫ aluei vaſis. Danielis. xiiij. Intriuerat panes in alueolo.A lumē ab alo alis dr̄ hͦ alumen minis. vel dr̄ a lumine eoꝙ ceteris coloribꝰ prebeat lumen vel alimētū: ⁊ ꝓdu. lu.Pap. dicit: Alumē a lumīe dr̄ eo ꝙ lumē preſtat coloribus tingendis: ⁊ cor. mi in obliquis.A lumnatus tā tū. i. nutritus: ⁊ dr̄ ab alumnꝰ: ⁊ ſcribit̉ ſineꝑ ⁊ eſt in ⁊ n̄ eiuſdem ſyllabe.Alūnus: ab alo alis dr̄ h̓ alūmus ni: qͥ nutrit vl̓ qͥ nutrit̉ vn̄verſus: Eſt ⁊ qui nutrit ⁊ qui nutritur alumnus.A luta: ab alo alis dr̄ hͨ aluta te pellis q̄ cādidata dicit̉ vulgariter cordouane qꝛ alit pedes. vn̄ Iuuenal̓. Appoſitānigre lunā ſubtraxit alutē. ⁊ inde h̓ alutariꝰ rij. i. pelliparius qͥ vel q̄ oꝑat̉ pelles candidatas vel tinctas vel qͥ eascandidat .i. ſerenat vel tingit.A luulus li dimi. penul. cor. i. paruus aluus.Aluus ab aluo aluis or̄ h̓ aluꝰ huiꝰ alui fe. ge. qͣſi albus: ⁊eſt aluꝰ qͥ cibū recipit ⁊ purgari ſolet. vn̄ ⁊ ſic dr̄ qꝛ luat̉i. purgetur. Ex ip̄o enī ſordes ſtercorum fluunt: ⁊ differta ventre ⁊ vtero. vide in venter.AanteOClAm prepoſitio ſemꝑ in cōpoſitiōe inuenit̉. Sed an ꝑ n eſtꝯiuctio q̄ in cōpoſitiōe nō inuenit̉ ſicut dixi ſupra in prima parte in ca. de ſyllaba vbi determinaui de m.Ama ame fe. ge. ẜꝫ Iſi. dr̄ ab amo amas: qꝛ ml̓tū amat q̄ ⁊ſtrix dr̄ a ſtringēdo: ⁊ ē auis nocturna. vide de hͦ ī ſtrixA mabilis: ab amo amas dr̄ h̓ ⁊ hͨ amabilis ⁊ hͦ le: vn̄ amabiliter aduer. ⁊ componit̉ inamabiliter aduerbium.A mabo interiectio blandientis: ab amo amas dicitur.

A madrias. amās partīcipiū cōponit̉ cū drias: ⁊ eſt arbor⁊ fit hec amadrias driadis. amadriades dee ſunt arboꝝquaſi amantes driades.A mamē. ab amo as dr̄ amamē minis: ⁊ hͦ amamētū amamenti pro eodem .i. amatio: ⁊ ꝓdu. penul. ma.A mādo das ex a ⁊ mādo das .i. extra lōge mādare ⁊ abſentare. Et ī eodē ſenſu īuenit̉ amēdo das: vide ī mādo dasA manitis tidis fe. ge. ſꝫ amanitis ē maſ. ge. vn̄. ij. Reg. caxiiij. dꝫ dici naamā amanitis: nō amanites: ⁊ ꝓdu. penl̓amanitis. De hͦ dixi ſupra in tertia ꝑte in tractatu de ſpēbus nominū vbi egi de patronomicis.A mans tis oīs ge. ꝑticipiū d̓ amo amas: ⁊ ꝯſtruit̉ cū actōſicut ⁊ ſuū v̓bū. Qn̄qꝫ ē nomē: ⁊ tūc cōſtruit̉ cuꝫ gtō. vn̄Priſ. amans illū ꝑticipiū eſt: amans illius nomen eſt. ⁊comparatur ẜm ꝙ nomen: amans tior tiſſimus.A maracus: ab amarus dr̄ h̓ amaracꝰ ci: quedā herba velamaracus qͥdā puer qͥ dū deferret vnguenta ⁊ cecidiſſetmortuus ē: ⁊ mutatus in florē ſui noīs ẜm fabulas poetarū: ⁊ ita a noīe illiꝰ dr̄ herba amaracus ⁊ flos ⁊ vnguētum quod inde fit hoc amaracum dicitur.A mareo res dicitur ab amarus: ⁊ eſt amareo amarus ſuꝫvel fio: vnde amareſco.A marico: ab amarus amarico cas verbum actiuum .i. amarum facere vel defatigare: vnde verbalia.A maricoſus: ſa ſum. i. plenus amaro: ab amarus dicitur.A marus: ab a qd̓ ē ſine ⁊ mare ꝑ cōtrariū dr̄ amarus rarū⁊ cōꝑat̉ rior riſſimꝰ. vn̄ hͨ amaritudo dinis. amarꝰ cōponitur vt peramarus qͣꝫamarus ambo pro valde amarus.A maſa ſe ē ꝓpriū nomē viri de quo dr̄ Reg. xvij. Amaſaꝫv̓o ꝯſtituit Abſolon ⁊ Ioab ſuꝑ exercitū: ⁊ cor penl̓. vn̄in Aurora dr̄: promittis amaſe rex militie dominatum.A maſco ſcis verbum inchoatiuum .i. incipio amare.A maſio onis maſ. ge. idem eſt quod amaſius.A maſiolus li dimi: penul. cor. paruus amaſius.A maſiunculus li dimi. paruus amaſius penul. corA maſius ab amo amas dr̄ h̓ amaſius ſij qͥ ītemꝑate amatvel qͥ intēꝑate amat̉: ⁊ eſt amaſiꝰ luxurie amicꝰ: honeſtatis inimicꝰ: a quo amaſiolꝰ li dimi. ⁊ hͨ amaſia: ⁊ amaſiola le dimi. Dicit̉ etiā hic amaſio onis idem qd̓ amaſiusEt inde hic amaſiunculus dicitur paruus amaſio.A mathi interpretatur veritas: ⁊ accentuatur in fine.A matorculus li dimi. parrus amator penul. cor.A mantricula le dimi. parua amatrix.A maturio ris verbuꝫ meditatiuū .i. mediator amare: ⁊ formatur ab vltimo ſupino de amo amas ſcꝫ amatu additario: ⁊ corri. u anter ſicut ⁊ parturio parturis.Amatus: ab amo amas dicitur amatus tus tui .i. amatio: ⁊mobiliter amatus tā tum.A mazones dr̄ ab a ⁊ mazō qd̓ ē māma qͣſi ſine māma. ſcꝫdextra quā īurebāt ne īpediret eas ī ſagitādo ⁊ eā nudabāt. ⁊ hͦ etiā faciebāt d̓ finiſtra ne clipens īpediret̉. Eedēdicte ſūt vnimāme: he ſine viris viuūt ⁊ cor. penl̓. amazones. Uirg. Enei. xj. Pulſant ⁊ pictis bellāt̉ amazones atmis. Et ſcias ꝙ vt dic̄ Iſi. ethy. viij. Tria ſūt genera ꝯſūttudinū ſcꝫ ſcythaꝝ vbi femīe ⁊ viri ī pugnā eūt: amazonūvbi ſole femīe. Romanoꝝ aliarūqꝫ gētiū vbi ſoli mares.Ambactus cta ctum .i. circumactus ſicut ſolet eſſe quiſqͥsdubitat: ab ambigo ambigis dicitur.Ambages gis dubia locutio ab ambigo gis: ⁊ ꝓdu. peni.A mbago ginis dubia locutio ab ambigo gis ꝓdu. penui.in nominatiuo.A mbagularis: vide in aruambale.Ambi .i. ſerui ab ambiendo .i. circumeundo dicti.Ambidens ab ambo ⁊ bidens ouis componitur hic ambidens dentis .i. ouis habens in ſuperiori parte dente vnū⁊ alium in inferiori parte.Ambidexter: ab ambo ⁊ dxetra componit̉ hic ambidexterteri: ille qui vtraqꝫ manu vtit̉ ꝓ dextera ſicut fuit Adlivt habetur in libro iudicium.

A