N6
ꝙ nemo pōteſt corrige̓ quē ipſe deſpexerit. Hec pauca tetigiſſe ſufficit pro nūc. ad ꝓbandū ſolide. ꝙ addebite corripiendum magna requiritur perfectio; qn̄tales ec tāti ſe inferiores. ⁊ īſufficiētes reꝑierūt. et īſuis ſcriptis cꝑte iudicarunt. in hoc exemplum hu-militatis prebentes alijs qͥ adhuc ad ſpiritualem ꝑfectionē non peruenerūt. ne leuiter ad huiuſmodicurrant̉. quia maximū in hoc ꝑiculū cnimaꝝ latet.et plurima ſequiūt̉ malci; pro vt heu flebilis exꝑi-encioſ cotidie probat.Queſtio ē ſolēnis ⁊ mgr̄alis valde cipud ſanctosdoctores; an ſit aliqͣ correpcō ſub precepto. an non.Et ſi ſic; q̄ ſit illa? Et qualiter ſit faciēda; ⁊ qͥbus. eta quibus et quando exhibenda Iſta queſtio latiſſimā eſt et multa indiget diſtinctione; et q varijs vorie deducitur. Sanctus thomas in ſcd̓a 2ͤ. q. 33. ſubocto crticulis eam tractat. Vlricus in ſumma ſua libro ſeptimo. tractatu tercio capitulo. i. ipſam nota-biliter proſequitur. Similiter et alij doctores eamlocis ſuis diſputunt. Quantum autem nunc ſuffi-cit ad propoſitum noſtrū. ē aiduertendū; ꝙ propterſimplices ē pͥmo hec diſtīctio premittenda. videlicꝫꝙ ſicut duo ſunt genera peccritorum. veniale. ſcilicꝫet mortale. ſic eciuꝫ ſunt due correctiones; vna q̄ ordincit̉ contra venialia. et alia q̄ ordīatur cōtra mortulia. Et hec diſtinctio multā prebet intelligenciaꝫquo ad materiam iſtam; et eciori quo ad plura alic.