xp̄ionis ppl̓is cōplace̓t. Ꝙ eciā dilexerit tū filiꝰ dei ꝑ hoc ꝓbori p̄t ꝙ btōclemēte in exilio relegato cū xp̄ioniibidē exiſtentes graui ſiti vrgerent̉ltūs clemens ꝓ beneficō fontis orauit. Cui filiꝰ dei in ſpecie qgni appotōs ip̄i fontē aque viue demōſtrauitꝘ eciā angeli dilexerint ſcm̄ clemētem ꝑ hoc ſcitis euident̓ on̄derunt qͥavidelicet corpori ſuo in mari ſubmerſo ſub ip̄is fluctibus honeſtum habitaculū p̄parauerūt. Debemus eciōdū̄m exſpectoe̓ nō ſolū maliciō fugiendo ſed eciā bonitatē oꝑibꝫ exequēdo. Cū ergo beitus opponat̉ malicienotādū ē ꝙ ꝑ bonitute deus exhilorat̉ dyaiꝰ cōtriſtat̉ aīa diuificot̉. perbonitatem eciā homo diuino iudicō fiducialiter preſentatur et ab ipſa incelis ſemper collaudatur. Primo videlicet ꝙ deus letetur ſuꝑ hominumbonitate ꝓbat̉ ꝑ poralipo. pͥmo xxixvbi legitur. Ꝙ tū rex dauid obtuliſſet dn̄o ad ſtructura domus eiꝰ auꝝargentum es ferrū lignū omnē lapidem p̄cioſum et mormor pariū. Cūqꝫ eciam ad exhortacionem eius populus offerret aurum argentum esferrum et lapides precioſos letatuseſt rex dauid gaudio mugno et aitorans ad dominum. Scio dn̄e deusmeus ꝙ probes corde et ſimplicitatēdiligas. vnde et ego in ſimplicitatecordis mei letus obtuli vniuerſa hecet populum tuum qui hic repertus ēvidi cam ingenti gaudio tibi offerredonaria. Domine deus cuſtodi in eternum hanc voluntatem cordis eoꝝet ſemper in veneraconem tui mensiſta ꝑmancat Per dauid filius d̓i ītelligit̉ q̄ cū videt xp̄ianos ad imitacōnē et exhortacōem ſui ex theſauroboītutis offerre auꝝ tai̓tatis ⁊ argētu caſtitutis ⁊ es paciēcie et ferru obediēcie necnon et lopides p̄cioſos qliaꝝ virtutū letatur minirū gaudiomagno quia gaudium eſt ei deuotūbonitas electorum. Secundo ꝑ bonitatem hominū dyabolus contriſtatur cū ip̄e ſit caput inuidie. Inuidicem̄ eſt dolor ex aliena felicitate naſcēs aīmū torquēs. Ꝙ aūt dyaiꝰ ſitorigo inuidie. d̓r in libro ſcipi. ij. Inuidia dyciboli mors introiit in orbemterraꝝ. Tercō ꝑ bonitatē aīa ꝯſequitur vitā eternci. Vn̄ et dn̄s illi p̄cepto qd̓ ad p̄cipuā bonitatē ꝑtinet vitum adiungit deūt̉. v. Honora inqͥtprēm tuū et inrem tuam ut longo viuas tēpore et bene ſit tibi in t̓ra quādn̄s deꝰ tuus daturus ē tibi. Quarto bonitus hoīm cū fiduciā ſtare facit ante tribunal xp̄i. Vn̄ et de elemoſina q̄ ē de p̄cipius bonitatis oꝑibusd̓r ꝓu̓. xviij. Donū hominis dilatutpium eius et ante pricipes ſpaciumei fecit. Sicut em̄ an̄ ep̄os et alieshonoratos viros aliquū p̄cedūt cumbaculis qͥ eis viumi p̄parēt et āpliātIta eciā bonitus et filie eius ſcꝫ eleōſine ac alia bona oꝑa cum mogna fiducia ꝑ̄ducunt animas ante tribunal xp̄i ibiqꝫ eis corā celeſtibꝫ principibus honorabile ſpacium faciūt.Bonitus beato clementi coram deoglorioſam ſedem poſuit. Ip̄e em̄ tante bonitutis fuit ꝙ ſicut de eo legiturſingularum regionum inopes nominatim hobebat ſcriptos ⁊ hos quosbaptiſmatis ſcīficacō illuīauea̓t nō