donū paupidꝫ eā largit̉ diſtribuēdovendidit delicias et voluptates huiꝰſeculi ꝓpt̓ xp̄m eas peītus cōtēpnēdoCātā tibꝫ em̄ organis cecilio dn̄o decatubat dicēs. Ficit cor meū et corpꝰmeū imeiculatū ut nō cōfundar. Dēdidit eciā poſtremo corpꝰ ſuū tenerrimūduꝝ martiriū ꝓ dn̄o libētiſſiē ſuſtinēdo. Rogate km̄i dn̄m ut et nosagrū celeſtē laboi̓bꝫ nr̄is ac elemoſinis itri in pn̄ti vitā cōꝑemꝰ ut ad poſſeſſionē eius poſt hāc vitā ꝑtingeremereamur. Quod nobis p̄ſtare ⁊cͣ.¶ De ſancto clementeOs ſimiles hoībꝫ expectantibꝫdn̄m ſuū qn̄ reu̓tat̉ a nuptijslu. xij. ¶ Duo ſūt hit notanda. Primum ē quis ſit dn̄s qui ad nuptiasiuiſſe ꝑhibet̉. Secundū eſt a quibꝫet quomodo neceſſe ſit ut eius aduētus expectet̉. ¶ De primo nō ꝙ dn̄siſte qui ad nuptias iuit ē iljs xp̄usIp̄e em̄ teſtat̉ ſe eſſe dn̄m io. xiiij. itadicēs ad diſcipulos ſuos. Vos vocettis me mgr̄ et dn̄e et bn̄ dicitis. ſumetem. Si ergo ego lauero vros pedes dn̄s et mgr̄ et vos debetis alteralterius lauare pedes. exēplū em̄ dovbis ut quēadmodū ego fecerī vob̓ita et vos facietis. Ecce qͥd inuigatnobis dn̄s nr̄. btūs ei̓t qͥ hoc fueit executꝰ. Legit̉ eciā io. xx. ꝙ cum dn̄s pqreſurrectionē ſuā apparuiſſꝫ in littore qͥbuſdā diſcipulis in piſcotua exn̄tibꝫ et illi eū nō agnoſcerēt. diſcipl̓sille quē diligebat il̓js dixit petro. doīnus ē. Symō qt petrꝰ cū audiſſꝫ qꝛdn̄s ē tuica ſuccinxit ſe ea̓t em̄ nūdꝰideſt nudaueat ſe tuicā quā tm̄ exuerat et miſit ſe in mare Ecce qͣntū petrꝰ dilexit dn̄m ꝙ videlꝫ exilijt de naui in mae̓ ut ciciꝰ veīret ad ip̄m. Alijem̄ diſcipuli nauigio venerūt Iſte ꝑdn̄s tūc ad nuptias iuit qn̄ ī aſcēſione celos aſcēdit. Vn̄ d̓t gregoi̓ꝰ. Adnuptias dn̄s abijt qn̄ reſurgens emortuis cſcēdēs ī celū ſuꝑnaͣ ſibi angeloꝝ m̄ltitudinē nouꝰ hō cōpulauūtEt nō ꝙ dn̄s elcīs hoībꝫ copulatꝰ ēt̓plicit̓. q̄gelis d̓o dupl̓r Scis eī hoībꝫ dn̄s copulatꝰ ē ꝑ ydēptitatē ne̓ d̓tem̄ apſe ad heb̓. ij. ꝙͣ dn̄s nuſꝙͣ q̄gelos ap̄p̄hēdit ſꝫ ſemē abrahe ap̄phēdit huānā videlꝫ na̓m aſſumēs. Copulatꝰ ē eciā dn̄s ſcīs ꝑ gr̄aꝫ et glā̄ꝫ.Angel tm̄ copulatꝰ ē ꝑ ā̄plexū grēet glē. Igit̉ dn̄s cū in celos aſcēde̓t ā̄gelos ſibi copulaturꝰ .i. cū āgelis nōtm̄ ẜm d̓initutē ſꝫ eciā ẜm huq̄nitutēdeinceps regnaturus cū magno t̓pudio exultadōis ⁊ gaudij receptꝰ ē abeis ſicut legitur in yſa. lxiij. ꝙ ſcꝫ octurrētes ei dixerūt. Quis ē iſte qͦ venit de edoni tinctis veſtibꝫ de boſcaIſte formoſus in ſtola ſua gͣdiēs inmultitudīe fortitudīs ſue Angelorūqͥppe turma vidēs dn̄m cū tato cōmitatu aīaꝝ ſcāꝝ tā glōſe de edoni i. demundo aſcendētē cernens eciā in eoquedā ſigna victorioſe milicie in vocem omnracōis ꝓrupēs ait Quiseſt iſte ⁊cͣ. Gloͣ. ꝙͣ magnꝰ ē ꝙͣ potēsꝙͣ q̄miubilis cū tato exercitu. ¶ Deſcd̓o nō ꝙ oportet ut ẜui iſtiꝰ dn̄i aduentū eius expectent. Ip̄e em̄ venturus ē iudicare viuos et mortuos .i.bonos et malos. Vnde dicit gregorius. Tunc iſte dominus reuertiturcum nobis iam per iudicium manifeſtat̉ Hoc aūt iudiciū dn̄s ꝑticularit̓