habet veſtē nuptielē. De iſtis ſtolisb̓r apo. xij. Stī qui lauēt ſtolas ſuos in ſanḡne ogni ut ſit ptēs eoꝝ inligno vite. et ꝑ portris intrēt in ciuitatē videlꝫ ih̓rlm ſuꝑnc̄. ¶ De qͣrtonota ꝙ polme qͣs in maībꝫ ferūt ſignificāt ſeptēplicē victoriā quō ſcī obtinuerūt ſeptēplice duce exercitꝰ dyaboli deuicto et hoc ꝑ aduutoi̓ū ſpūsſeptiformis. Septē quippe ſunt duces exercitus dyciboli. videlꝫ ſuꝑbiaira inuidia quaricio accidia gulai etluxuria. Qui hos ſeptē duces deuicerint palmias q̄ ſunt ſigna victorie inmanibꝫ ſuis glōſe portubūt in celis.De hijs ſeptēducibꝫ ac eoꝝ exercitibus d̓t dn̄s ad iob. xxxix. Nūqͥd p̄bebis equo fortitudinē qui ꝓcul odorat̉bellum exhortucōnē ducum et vlulatum exercitus? Per equum intelligitur vobuſtꝰ miles xp̄i qͥ glorificat etportat deum in corde et corꝑe ſuo Iſteꝓcul odorat̉ bellum qd̓ dyaꝰ adu̓ſuseū ſuſcitue̓ ꝓponit. p̄parat em̄ aīamſuam ad tēptacōnē et cōtra exhortocionē mutuā ducum exercitꝰ dyabob inuocat in aduitoi̓ū auxiliū ſpūsſcī ¶ De quinto nō videlꝫ elcōs abcigno tale bn̄ficiū cōſequi qd̓ deduciteos ad vite fontes aquarū Un̄ legitur apo. vij. Ꝙ cum iohānes vidiſſetillū glorioſam turbā qgno aſſiſtentēdixit ei vnus de ſenioribꝫ. Hij qui amicti ſūt ſtolis albis qͦ ſūt et vn̄ venerūt? Rn̄dit iohannes. Dn̄e mi tuſcis. Qui dixit ſenior. Hij ſūt qui venerunt de tribulacōne incigno et louerūt ſtolas ſuas et dealbauerunteas in ſanguine ideo ſunt ante thronum dei et qgnus qui in medio throni ē reget eos et deducet eos ad videfontes aquaꝝ. Et nō ꝙ quinqꝫ fontes ſūt in regno dei ad quos qgnuselcōs ſuos deducit. Primꝰ ē fons cōſolacōnis ibi em̄ abſterget deus oēmlacrimā aib oculis ſcōꝝ. Scd̓s ē fōequiecōnis. Abſterſis nōqꝫ locrimisā̄modo iā d̓t ſpūs .i. tota trinitus utrequieſcāt ⁊ laboribꝫ ſuis. Terciusē fons refectionis. Quieſcētes qͥppereficient̉ et inebriobūt̉ ob vbertatedomus dei. Quortus ē fons exultacōnis. Elcī denqꝫ poſt diuinā cōſolocōnē et dulcē requietionē et ſuauiſſimā refectionē miniꝝ ꝓrupēt in vocēexultucōnis. Vox em̄ exultacōnis ⁊ſalutis eſt in tabernaculis iuſtorūQuintus eſt fons dilectionis. Quomodo em̄ eum ardenter non diligentqui eos conſolatur et requieſce̓ facitet reficit omni bono? De hijs fontibꝫd̓r. yſa. xij. Hauietis eqͣs in gaudiode fontibꝫ ſaluatoris. Ecōu̓ſo. In inferno qn̓qꝫ fontes ſiue fluuij dicunt̉eſſe de qͥbꝫ dracō īfernal̓ dāpnatusaīas velīt nolint potue̓ cōpellit. Primus fons ſū̓ fluuiꝰ ſtix appellat̉ dequo miſere qīe potētes odio ſe habebūt ad inuicē. Scd̓s voccit̉ flegetonde quo dāpnati bibentes iraſcent̉ etindignabunt̉ ſibimetip̄is et alijs qͦrum occaſione ſunt ꝑditi. Terciꝰ d̓rletheus de quo re ꝓbi potantes amēciam incident et obliuionem gaudijp̄teriti et libidinis tronſacte. Quortus voccitur q̄cherō de quo cū biberītin inferno poſiti ineſtimabilē triſticiam patient̉ Quintus appellat̉ cochicon de quo cū potati fuerit miſei̓ peccatoe̓s īcōſolabilit̓ lugebūt et flebūt
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten