Rogate ergo km̄i dn̄m ut ſic ſcōs ſuog imitemur in t̓ris ut cōſortes gaudij eoꝝ eſſe me̓aimur in celis. Qd̓ no¶ In cōmeōracōe fideliū animarū.Ydiui vocem de celo dicētē mͥ.Scribe. bt̄ mortui qͥ ī dn̄o moriūt. qpo. xiiij. Nō ꝙ v̓ba iſta videlꝫbt̄ mortui qͥ in dn̄o moriūt̉ digna ſt̄p̄dicari et ab oībꝫ meōrie cōmēdai̓ cūeciā vox celeſtis iuſſerit ea ſcribi.Duo igit̉ pr̄icipalit̓ ſūt hic notandoPrimū ē qui ſint mortui qui in dn̄omoriūt̉. Scd̓m ē quare ſint bt̄i quiin dn̄o moriūt̉. ¶ De primo noto ꝙilli in dn̄o moriūt̉ qui xp̄m dū viuetēt induerūt .i. qͥ ſcd̓m formā ⁊ vitāxp̄i vixerūt. ꝓpte̓a monet nos apl̓oad ro. xiij. Indiuini dn̄m ih̓m criſtū.glo. i. induite formō xp̄i in oībꝫ Itemd̓t aplūs ad gal̓. iij. Quicūqꝫ in xp̄oih̓ū baptizati eſtis xp̄m īdiuſtis Igitur qͥ deſiderat moi in dn̄o dꝫ inueīriin dn̄o. Ille v̓o inueīet̉ in dn̄o qͥ vixerit ẜm vitā dn̄i. Vita aūt dn̄i licꝫ innūobilibꝫ v̓tutibꝫ cōmēdabilis ſit etimitubilis. nos tn̄ in ſex v̓tutibꝫ ip̄mmmitari debemꝰ ut felicit̓ moricimurin xp̄o. Debemꝰ inꝙͣ dn̄m imituri inmudicia iuſticio et veritate in dilectione in in anſuetudine in humilitatePrimo igit̉ debemꝰ ih̓u xp̄o ſimulgiꝑ vite mundiciā. Ip̄e quippe mūdusfuit et impollutus. Vn̄ petrus appellat eum qͣgnū immaculatū. jͣ. cuū. iita inqͥens. Non corruptibilibꝫ auroet argento redēpti eſtis ſꝫ p̄cioſo ſangiune qͣi aigni incōtamiāti et immoculati xp̄i ih̓u. Ad hoc aūt ut mundiſimus et imaiculati hortamur in p̄ſvbi dicit. Sti mimaculoti in vici ⁊cͣ.Simus ergo mūdi luxuriā fugientes quia ſine mundicio ſaluari nonpoſſumus. Hinc d̓r in iob xvij. Soluabit̉ innocens ſalucibit̉ aūt mūdicici manuū ſuaꝝ ideſt mūdicia oīmoꝑm ſuorū. Scd̓o imitari debemusih̓m in iuſticia quia ip̄e iuſtus fuitqd̓ recognouit cētui̓o qui cum xp̄c expirciſſet in cruce dixit ut teſtatur luxxiij. Vere hic homo iuſtꝰ erat. Periuſticiā itaqꝫ dn̄o aſſimulari debemꝰSi em̄ in obitu nrō iuſticiā p̄ceſſei̓tfaciē nrōm glor̓a dn̄i colliget nos inhoſpiciū ſempit̓nū. Vn̄ d̓t yſa. lviij.Anteibit faciē tuā iuſticio tuā et glādn̄i colliget te. Et nota ꝙ d̓t glo ſuꝑillud math̓i v. Stī qui eſuriūt et ſitiunt iuſticiā. Iuſticia ē ſua cuiqꝫ tribuere ſibi et ꝓximis et deo. Iuſticioigit̉ ē ut noſmetip̄os ꝓ pcc̄is nr̄is affligamus ut ꝓximis ablata reſtituamus ⁊ ut deo ſuꝑ bn̄ficijs ſuis grocias egamꝰ. Tercō debemꝰ xp̄m imitari ī vei̓tate. Ip̄e em̄ verax fuit Vn̄dixerūt ei iudei mat̉. xxij. ohgr̄ ſcimꝰqꝛ verax es et iudiciū dei in veritrtedoces Ip̄e eciā de ſemetip̄o d̓t io. xiij.Ego ſū veritas. Dēꝰ itaqꝫ dn̄o ſil̓esexiſtere ꝑ veritatē. Per vei̓tatē qͥppehoīnes ſaluabūt̉. et ꝑ mēdaciū dapnabuntur. Ꝙ ꝑ veritatē hoīnes ſaluent̉ teſtatur ip̄a veritus io. viij. itoloquens ad diſcipulos. Vos cognoſcētis veritatem et veritus libercibitvos ſupple de manū dāpnacōis eterne. Ꝙ eciā mendaciū hoīnes in dāpnacōnē tranſmttat declarat pͣſ. italoquens ad dn̄m. Perdes om̄s quiloquūt̉ mēdaciū. Veritatē igit̉ et d̓o⁊ ꝓximis noſtris exhibere tenemur