Vn̄ d̓t aplūs ad cho. ij. i. Qui vnxitnos deꝰ ē. et qͥ ſignauit nos et deditpignꝰ ſpūs in cordibꝫ nr̄is. Nota inhac aucͣte trici bona q̄ xp̄c fecit xp̄icinis videlicꝫ ꝙ eos vnxit et ꝙ ſignciuit ꝙ eciā pignus ſpūs ſcī eis deditVnxit em̄ nos iljs xp̄us in reges etſacerdotes ut d̓t gloͣ. ut ſcꝫ hobecimꝰcū illo dignitutē regalē ac eminēciāſaicerdotalē. Signauit eciā nos .i.diſcreiūit ab alijs hoībus ſigno crucis ut gloſa teſtat̉. Acceperūt em̄ electi ſignū dei viiū in frōtibꝫ ſuis ſic̄ d̓rin cipo Prete̓a dedit pignꝰ ſpūſſc incordibꝫ nr̄is. Hoc pignus datū ē nōbis qn̄ videlicet regna̓ti ſumꝰ ex eiqͣet ſpūſcō in ſaluturi baptiſmo. Veillis qui hoc precioſum pignus ſalutis eterne per vile peccatum cimiſerunt Conſultum eſt eis ut illud ſinealiqua dileicōne per veram penitenciam recuperare loborent. Nandaitigitur xp̄us vniuerſis xp̄ianis nt inuicem ſe diligant ſic inquiens Hocinando vobis ut diligatis inuicē ⁊cͣ.¶ De tercō nota ꝙͣ tribus modis debent ſe inuicem diligere xp̄icini videlicet corde ore et oꝑe Vn̄ et dn̄s nondicit ſingularit̓. hoc mādo tibi. ſed dicit pluraliter. hoc mādo vobis quidin pluribus conſiſtit dilectio que inuitem eſt hobenda. Debemus igiturnos inuicem diligere corde ore et oꝑeVnde et dn̄s ter mandat et precipitut nos inuicem diligamus. Ille eciādiſcipulus qui recubiūt in ſinu iheſuin epiſtola ſua ter monet ut nos alterutrū diligamus. Igitur de dilectione cordis dicit dominus iohonnisxiij. Mandatum nouum do vobisut diligatis inuicem ſcꝫ corde ſicut dilexi vos. De eadē dilectione dicit io.jͣ. iij. Hec ē annūciacō quā audiſtisab imcō ut diligatis alterutꝝ cordevidelicet. vn̄ ſequit̉ poſt pauca. Oīsqui odit frēm ſuum homicido eſt Dilectio vero cordis conſiſtit ad minusin tribus. videlicet in piai cōpaſſionein boni optione. in fidei cōſeruacōne.Quicūqꝫ em̄ alteꝝ diligit ſine dubiocompatit̉ ei in neceſſitatibus ſuis etmiſerijs ſiue ſint corꝑales ſiue ſpirituales. ꝓpter hoc dicit ioh̓. jͣ. tan. iijQu hobuerit ſubſtanciā huiꝰ mundi et viderit frēm ſuum neceſſitatemhobere et clauſerit viſcera ſua abeo. quomodo cui̓tus d̓i inanet in eo?Aꝑtio igitur viſcerum eſt pia cōpaſio. Item qui alium diligit et non poteſt ei ſubuenire ſultē optut et deſiderat ei bonū. Hāc dilcōnē et hūc affectū huit paulꝰ qui dicebat ad ro. ix.Optubam ego ip̄e qnathema eſſe &xp̄o ꝓ fratribꝫ meis qui ſūt cognatimei ſcd̓m cornē qui ſunt iſrahelite.Ecce paulꝰ qui fuea̓t iuideus optutꝓ cōu̓ſione iudeorū qnathema fieria xp̄o .i. optat vel diutius viuere inhoc ſeculo et ꝑegrinari q̄ xp̄o vel eciam optat ad tēpus ire in ignē purgatorij ꝓ ſalute ip̄oꝝ. Quid igit̉ optue̓ dꝫ xp̄iciꝰ xp̄ianō? Hic vehementrep̄hēdēdi ſūt qͥ mortē vel gehēnā velalias adu̓ſitrtes ꝓxīs ſuis optantTercō dilcio attēdit̉ ī fid̓i ꝯẜucōōe utvidelꝫ qͥlibꝫ altei̓ ſit fidel̓. Vn̄ d̓t ecc̄ꝰxxvij. Dilige ꝓximū tuū et cōiūgerefide cū illo. quod ſi denudaueris obſconſa illius non ꝑſequeris poſt eū.gloſci. qꝛ irreuocubilis eſt. Debemus