olim dn̄o ꝯſucuit offerri ſicut hēt̉ inleuit. ij. Nō et ip̄e tāꝙͣ paīs aſſatusfuit in craticula ut debiles eo q̄pliuscōfortaret. Debemus eciā et nos virtutē hrē triticeā ut quilibꝫ alterū etſanis v̓bis et boīs exēplis in oī ẜuicō corroboe̓t ⁊ cōfortet. Vn̄ dn̄s dixitad petꝝ lu. xxij. Ego rogaui ꝓ te utnō deficiat fides tud. ⁊ tu aliqn̄ ꝯuerſus cōfirma frēs tuos. Hinc eciā d̓tapl̓s ad ro. xv. Debeꝰ nos firmioe̓simbecillitates infirmoꝝ ſuſtine̓ Hicvehemēt̓ redarguēdi ſūt qͥ diſſucidētꝓxīs ſuis ne cigg̓diāt̉ viā ſalutis et̄ne. ¶ Qn̓to nō ꝙ int̓ cetera gn̓a ſeīnū digniꝰ ē gnū tritici. Vn̄ de ip̄o fitpaīs nobiliū ac prīcipū. ſic eciā xp̄sappellat̉ frumentū elcorū. zacha. ixQuid bonū eius et qͥd pulchrū eiusniſi frumentū elcōꝝ et vinū gmināsv̓gines? Quid igit̉ xp̄c ad ipe frumēti et militētē ih̓rlm ſcitiauit et triumphantē. ꝓpt̓ hoc d̓t glo. ꝙ mos cepitecc̄e de hoc ſolo gno cōfici corpus dn̄iEt certe btūs laurētius bn̄ huic digno grio cōꝑat̉ qꝛ multi principes acnobiles eius ſuffrrgia frequent̉ implorāt. Debeꝰ km̄i eciā noſmētip̄osquaſi panes triticeos mēſe dei repn̄tare ut videlicꝫ om̄s q̄ueloꝝ dignitates hue ſint p̄trtes vel pn̓cipctus acdn̄acōnes ꝓpt̓ nrām pͥm̄ani et ſalutē corā dei filio gau̓deāt et letent̉. Deſcd̓o et tercō nō ꝙ xp̄c qui grauū frumēti appellat̉ qꝛ mortuꝰ fuit in paſſione multū fructu deo pri attulit inaſcēſionē et cotidie affert in pcōꝝ cōuerſionē. Btus eciā laurētiꝰ qꝛ mortuus fuit in cōſtācia fidei multū fructū gaudioꝝ inuenit in pn̄cio dulcisih̓u. Vn̄ km̄i bonū ē ut nos vicijs ⁊tōcupiſcēcijs huiꝰ mūdi cotidie moriamur ut et nos oīcibꝫ nr̄is fructumeterne bt̄itudinis offerre me̓cmurQuod nobis preſtare dignetur ⁊cͣ¶ In aſſūpcōe btē morie virginisNtrauit ih̓us in qd̓dā cōſtellū etmulier quedā mortha noīe excepit illū in domū ſuā ⁊ huic erat ſorornomine moria lu. x. ¶ In pn̄ti euōgelio qd̓ cōſueiūt legi de aſſūpcōe glorioſe virginis morie trici prīcipalit̓ſūt hic notēda. Primū eſt quid ꝑ corſtellū qd̓ ih̓s intrauit expͥmat̉. Secūdū ē quid ꝑ marthā et mariā ſororem eius intelligat̉ Terciū quā recōpenſaicōnem dn̄s morthe negotio etmarie ocio largīatur. ¶ De primonota ꝙ ꝑ caſtellū intelligit̉ mūdusiſte. De iſto caſtello dicit math̓. xxi.Niſit ih̓us duos diſcipulos dicenseis. Itē in cuſtellū quod cōtra vos ēet ſtatim inuenietis aſinā alligatāet pullū cū ea ſoluite et adducite mͥPer aſinam intelligūt̉ pcc̄ores quiad prauai exēpla ſenū recent̓ in peccata deciderūt. Utroſqꝫ dn̄s ꝑ duosdiſcipulos videlicet timorē ⁊ omorēvocait. quid diis oꝑa eorū .i. pͥmanideſiderat ut d̓t lu. Et nota ꝙ in tribꝫlocis videlicet in math̓. xxi. et morxi. et lu. ix. hoc caſtellum dicitur contra nos eſſe. Triplici em̄ hoſte īpugnat nos mundus iſte videlicet cornis petulantia. oculorū concupiſcencici et vite ſuꝑbia. ſicut teſtat̉ ioh̓. jͣcan. pͥmo Oē qd̓ eſt in mundo cōcupiſcēcia cornis ē et ꝯcupiſcēcia oculoꝝet ſuꝑbia vite. Et bene mūdꝰ iſte d̓r