ut ſit digna recipi in felices q̄plexusillius inmaculati cigni videlicet ihūxp̄i. ſi hoc non fecerit non erit ſponſai cigni. ſed ſponſa draconis. eccle.ix. Oī tempore ſint veſtimēta tuci cādida. ¶ Secundo nota ꝙ granumtritici quodāmodo rubet extrinſecusſic et xp̄c rubuit in paſſioē. ¶ Vndeſponſa ca. v. Dilectus meus inqiūtcrididus et rubicundus. Seatus etiam laurentius ruborem hobuit q̄rani triticei. Ip̄e qͥppe toto corꝑe mr̄tirium deſidea̓uit et nr̄tiriū forti patiōtolea̓uit ſic̄ optime pꝫ in legēda ſuoDebeꝰ eciā et nos rubicūdi eē ꝑ fidēet mēoria dn̄ice poſſionis. Vn̄ dicūtxp̄o ā̄geli yſa. lxiij Qude̓ rub⁊ ē indumētū tuū. et veſtimenta tud ſicutculcrtiū in torculdi̓? Deſtimēta dn̄iquibꝫ ip̄e in glō in cōſptū pr̄is veſtit̉ſūt oēs boni xp̄iani. Hec reſtimētadn̄t eſſe rubra ꝑ fidē et uigē meōriqdn̄ice paſſioīs. In̄t eciā boni xp̄icniſitire mnartirui. qꝛ hoc ē ut d̓t ie̓o. ved̓cōpeſcicō vbi ſanguuis ſangͥne cōpenſcitur. Heu multi ſūt qui eciā ab inſcinis vaitatibꝫ .i. a choreis noluntabſtine̓ ꝓpt̓ reuerēciā ſangͥnis iheſuxp̄i. Quo tales cū xp̄o ⁊ ꝓ xp̄o ꝓbraet ꝯtumelias et ſeua corꝑis ſuppliciopaterēt̉: Rubri eciā erimus ſi palliodiaꝝ nr̄aꝝ in ſcing̓ne ꝓue. i. in ſangͥne xp̄i lauemꝰ. Vn̄ gen̄. xlix. Iauabit in v̓mio ſtolā ſuā et in ſanguinevue palliū ſuū. ¶ Tercō nō ꝙ gͣnūtriticeū quadā fiſſura in vno laterediuiſū eſſe videt̉. Sic et xp̄c ꝑ viſceroſam miami pꝫ oībus qͣntūcūqꝫ eciāpccoribꝫ dumo ꝑ vera pͥmani redirevelint ad ip̄m Vn̄ zacha. xiij. In dieilla erit fons potēs domuidauid ethabitōtibꝫ ih̓rlm in oblucōnē pcc̄oi̓set mēſtruate. Per fontē iſtū intelligit̉ fons mīe iljs xp̄c qui licet ſemꝑpatuerit pcc̄ōribꝫ tn̄ ſpālit̓ apertusfuit ad emūdaconē criminū et ſordium noſtrarū qn̄ vnus militū lōceq̄ſcitus eius cꝑuit. et cōtinuo exiuitſanguis et aqua ſicut teſtat̉ io. xixBtus quoqꝫ laurētiꝰ patuit ad pauꝑes ꝑ largam pietrtē. Diſperſit em̄theſauros ecce et dedit pauꝑibꝫ. Vn̄iuſticia eius inqnet in ſeculū ſeculicoronata corā dn̄o. Ip̄e quippe ſciēsſcriptū qͥ ꝑce ſeminat ꝑce et metet.Copioſe ſeīauit ut et copioſe mēte̓tDebemꝰ et nos eciā cor et manꝰ hrēcptas ꝑ cōpoſſionē et mīe largitutēVn̄ d̓r ꝓu. xxxi. Manū ſuā cꝑuit inopi et palmas ſucis extedit ad pauperē. Qui mō aꝑit cor et manū ꝑ cōpaſſionē et ſargitatē certe ſibi qperientur porte iuſticie. ſicut d̓r in p̄ſ. cxvij. Aꝑite michi portus iuſticie etingreſſus in eas cōfitebor dn̄o Hecſūt verba pie aīe. ¶ Quarto notaꝙ granū frumēti virtutē hꝫ cōfortatius. Sic et de xp̄o qui ē ille p̄cnispuius qui de celo deſcendit. Dicit̉ inp̄s. ca. iij. Et p̄cnis cor hoīs cōfirmetMulti ſunt quorū anime nauſeantſuꝑ pͥane iſto ſuauiſſimo. ⁊ ꝓpterecſicut fenū qreſcit cor ip̄oꝝ. Vn̄ in p̄ſca. pͥmo. Percuſſus ſum ut fenū et &ruit cor meū. qꝛ oblitus ſū comederepanē meū. S̓tus eciā laurētius exēplo ſue p̄aciētie quā hobuit in torm̄tis multos confortauit et confortatVn̄ ſignatꝰ ē ꝑ illū ponē ſimulcigineū qͥ aſſus ī craticula oleoqꝫ ꝯſꝑſ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten