erat eciā incredibil̓ pulchritudinis ꝑv̓tutū oīm venuſtatē Oēs ſiquidē v̓tutes in ect qggregate mirabilit̓ venuſtauerāt eā oīm qͦꝫ et ā̄geloꝝ ⁊ hōimoculis gracioſa ⁊ cimabilis videbat̉ꝑ viſceroſam caritatē Hec itoqꝫ v̓goin aſſūptione c̄geloꝝ cōitatu ad cubiculū regis et̓ni ſollēpnit̉ ē adducta⁊ qm̄ graꝫ opud deū inuenerat ſuꝑoēs inlieres .i. ſuꝑ oēs fideles cīais ēamato et dycidemate regni celeſtishonorifice coronato Neceſſariū eciānobis eſt electuariū gracie in terrisut ꝑ illud gloriā merecimur adipiſciin celis. dn̄ d̓r in pͣs lxxxiij. Graiciā ⁊gloriā deibit dn̄s Hic monifeſte inuitur ꝙ per graciā ꝑuenit̉ ad gloriāPrimo em̄ dn̄s dat graciā et poſtecihijs qͥ ꝑſeuerauerīt ī gracia ſuꝑaddit et gloriā ¶ De ſcd̓o nō ꝙ nobiliſſimū gratie electudi̓ū ex ſex ſpeciebꝫcōficit̉ Hec et ſex ſpecies ſūt v̓tutesꝓpt̓ quas gracia ſpālit̓ optinet̉ Prinie eſt caſtitus Scd̓a bonitas Tercia pietas Quarto veritas Quintohumilitas Sexta patiencia ſiue eqͣnimitos Hos ſex virtutes hobuitdulcis d̓go mai̓ai qͦs eciā nos ad imitationē ſui debemꝰ hrē. Prima igit̉ſpēs ex qͣ cōficit̉ electuqriū gr̄e. ē caſtitus. vn̄ d̓t ecc̄ꝰ xxvi. Gra ſuꝑ graꝫmulier ſcē et pudorato B̓tā v̓go ſcāfuit mēte ⁊ pudorata corꝑe ꝓpter qd̓grām habuit in omni hobundancioDebet eciā quilibet xp̄icnꝰ ſcūs eſſemēte et pudoratus corꝑe ſi deſideratdei grām poſſidere. Grcicio em̄ ſpūsſcī nō hobitubit in corꝑe ſubdito peccatis luxurie ⁊ īpudicicie. Scd̓a ſpecies ē bonitas. vn̄ d̓r ꝓu̓. xij. Qui bouꝰ ē hauriet ſibi a dn̄o grām. Noteꝙ bonitas in hoc cōſiſtit ꝙ hō oībusꝓdeſſe appetat. Neminē aūt ledat qͥoffendat. Sona igit̉ et valde boͣ fuitd̓go marici. oībꝫ em̄ ꝓdeſſe appetijtnullū vero vel v̓bo vel focto leſit autoffendit Vn̄ et ip̄a eū qͥ eſſencialiterbonꝰ ē ꝯciꝑe meruit et huic mūdo ꝓferre Nos eciā ad imitationē btē v̓ginis boni eſſe debeꝰ ut videliꝫ oībꝫꝓdeſſe appeteꝰ nulliqꝫ malū vl̓ v̓bovl̓ oꝑe faciaꝰ Ille qͥppe qͥ malū nō facit ꝓximo ſuo ī mōte ſcō dei ſub vnibra dine grē reqͥeſcet. Tercia ſpēs emia ſiue pietus. vn̄ d̓t ecc̄ꝰ xliiij. Cōẜuauit hōies mīe inueniētes grāmin ocul̓ oīs carnis. Nō ꝙͣ dn̄s ꝯẜucuat hōies miſei̓cordie qͦꝝ pietōtes n̄defuerūt Inueniūt em̄ grāꝫ in oculisoīs cornis .i. ocul̓ illiꝰ qͥ carnē ſuā īcibū ⁊ ſangnē ſuū ī potū fidelibꝫ amiſtͣt. Quia igit̉ bt̄a v̓go eximie pietotis eāt qc mīe ꝓpte̓c gr̄aꝫ excellētiſſimā opud deū inueniēs nir meruit effici pietatis. Ꝙ āt mogne pietatisſiue miſcd̓ie fuerit bt̄a maria ꝓborip̄t in iohē ij. Vbi deficiēte v̓mio ī nuptijs d̓t nir ihū ad eum Vinū nō hn̄tSuꝑ hūc locū d̓t b̓na. Cōpoſſe eſteoꝝ verecūdie ſic̄ mīcors ſic̄ benigiſſiāQuid de fōte pietus ꝓcedet n̓pietasQuid īqnimiꝝ ſi pietatē exhibēt viſcea pietatis? Nōne qͥ pomū in manuſuo tenuei̓t dimidia die r̓liqͣ diei ꝑtepomi ẜuabit odorem; Quantū igit̉ viſcera ille v̓tꝰ pietatis affecit inqͥbꝫ nouē m̄ſibꝫ reqͥeuit nō ⁊ qn̄ mētē repleuit ꝙ ventrē et cū ꝓceſſit exxt̄o non receſſit ab oīo. Nos eciumad exēplū pie v̓gīs pij ⁊ mīcordes eē