eciā manſit qͣi menſibꝰ tribus miniſtrans ei in natiuitate iohannis precurſoris dn̄i Suꝑ p̄dictū locū dicitgloſa ꝙ becita v̓go ita fortis ⁊ robuſta fuit ꝑ graciā ꝙ eā aſꝑitas itineisnon returdauit Nos eciā vt fortesin bonis oꝑibus exiſtamus indigemus electuario gratie reſtauratīoatqꝫ confortotiuo Vn̄ d̓t aplūs adhebꝝ xiij. Optimū eſt graciā ſtabilire cor non eſcis quē nō ꝓfuerūt q̄bulantibus in eis Ip̄e eciā becitus ꝑaulus fortis fuit et ſtrēnuꝰ ꝑ gratiamvn̄ dicit de ſemetip̄o ad choꝝ jͣ. xv.Grccio dei ſū id qd̓ ſum et gracio eiꝰin me vacia non fuit ſꝫ habundātiꝰoībus illis loboraui cōonet eciā nosad choꝝ ij. vi. Ne in vacuū graciamdei recipicimus Ille in vacuū grāmdei recipit qui ẜm grām e deo ecceptā in bonis oꝑibus non deſudait Tercia v̓tus eſt huiꝰ electuarij ꝙ hoīembonis ſuꝑceleſtibꝫ locupletat Quidigit̉ becito v̓go ꝑ gr̄am fuit emūdatoꝓpterea ſūmo et vero bono ſpūaliteret corꝑalter fuit adipleta. Erat em̄nobile triclimū tocius t̓nitatis. fuitnichiloꝰ camera ſiue hoſpitole ſcē huinanitatis Ip̄o em̄ dei filiū ẜm cornēcōcepit et in vtero ſuo mūdiſſimo nōuē mēſibus bauilauit Vn̄ cōtat̉ deip̄a Salue incter pietatis et tociust̓nitutis nobile t̓climū v̓bi tn̄ incornati ſpāle inaieſtati p̄poras hoſpicium. Ꝙ cūit vero ⁊ ſūmo bono fuerit adīpleta teſtatur ī catico ſuo vbiuit Nagnificat qā mea dn̄m ⁊cͣ etinfra Eſuriētes īpleuit bonis ⁊cͣ Ipſa quippe ſūmū et veru bonū eſurijtꝓpt̓ quod ⁊ eo uſqꝫ ad ſūmū repletofuit. Nō eſt dubiū qͥn in celis in latere filij reſidēs bonis omnibꝫ repleat̉Cōſentaneū q̄ppe rōni eſt ꝙ filiusinctrē ſuā filiali affectu honoransplenaei ſuꝑ omnici bona ſuci dederitptātem Nos eciā electuariū graciedeuotiſſimis precibꝫ poſtulcire debemus vt ip̄ius benefitio bonorū ſuꝑceleſtiū ꝑticipes effici me̓amur Eisem̄ qͥ in gratia fuerit cōſtituti bonoſuꝑceleſtia cōferūtur. vn̄ dicit ecc̄ꝰ xl̓Gratia ſicut ꝑadiſus in benedictōibꝫHinc eciā eſt ꝙ dn̄s latroni penitētiquē in gratiuni ſuā receꝑait omnicibone p̄oradiſi cōicauit dicēs. luce xxiij. Amen dico tibi hodie mecū eris inꝑadiſo. Quarta v̓tus huiꝰ electusrij ē ꝙ homine glorificat ⁊ ſublimātBeata igit̉ v̓go marici qꝛ plena fuitgrā ꝓptered ſuꝑ oēs choros egeloꝝē exultatā et digna ē vocciri celoꝝ reginci De exultatione vero marie iotris miſericordie ſic legitur heſt. ijErat heſter formoſa valde et incredibili pulcritudine oīmqꝫ oculis gracioſa et cimobilis videbat̉ Ducto eſtitoqꝫ ad cubiculum regis aſſueri etcmcuit ea rex pluſꝙͣ oēs muliereshabuitqꝫ graciā et miſericordiā corāeo ſuꝑ oēs niulieres et poſuit dycideino regni in cepite eiꝰ. Heſter int̓p̄tat̉ p̄parata in tp̄e et ſignat bectāv̓ginē quā deꝰ pōt̄ ad hoc p̄parauitvt filiꝰ ſuꝰ vnigenitꝰ ex eē cōciꝑet̉⁊ naſceret̉ qn̄ aduenit tēpꝰ miſeredi eiꝰ Aſſuerus int̓p̄tat̉ bectitudo etſignat filiū dei a quo tāꝙͣ q fonte beatitudinis lucidiſſimo ꝓfluit omnebonū. Heſter itaqꝫ .i. beata virgoformoſa erat ꝑ īmaculatō v̓ginitatē