dei mīam. ſi tn̄ ip̄o ſanguīne duce velimꝰ redire ad gram. De āt illi qͥ dleimorē recētis cruoris ih̓u exaudirenoluerit. De et ip̄e dlumcbit et nonexcudiet̉. Vn̄ d̓r ꝓu̓. xxi. Qui obturat auve ſuā ad clamorē ꝑauꝑis videlicet ihū crucifixi. et ip̄e clamcbitet nō exaudiet̉ Hic eciā d̓t iob. xxvijNūqͥd clomorē eius exaudiet deuscū venerit ſuꝑ illū anguſtia. qutuseſt eciā pcc̄or qꝛ nō inuocat deū cū effcū ꝙͣ diudelcūt̉ in pͣcc̄īs. Os em̄ hobent m̄lti pcc̄ōres et tn̄ raro loquūt̉bonū ſꝫ malū. qn̄qꝫ foſtidiūt eos quiboā loquūt̉. Nonet aūt nos oplūsad eph̓. iiij. ne mala loquamur itadicēs. Oīs ẜmo molꝰ ex ore vrō nōꝓcedat. ſꝫ ſi quis bonus ē ad edificoconē fidei ut det grām audiētibꝫ. Etnota ꝙ illi qui raro vel nūꝙͣ boā loquūt̉ quodamō peiores ſūt ꝙͣ ip̄i demones qui ſepe ih̓m xp̄m ſūt cōfeſſi.Vn̄ d̓t inoir. iiij. Spus inmundi cūvidebāt ih̓m ꝓcidebāt ei ⁊ clamobātdicētes. Tu es filiꝰ dei. d̓t eciā lu. iiijExibāt deōnia a multis clomātio etdicēcia. qꝛ tu es filiꝰ dei. ¶ De ſcd̓ono ꝙ dn̄s ſurdū et mutū curaturusquatuor fecit. Primo eū de turba ſeorſum eduxit. Secundo digitos ſuos in auriculas eius miſit. Tercioexpuens linguā eius tetigit. Quorto ſuſpiciens in celū ingeniuit. Primo igitur neceſſairiū ē pcc̄ori ut menūi diuina q̄ turba ſeorſū educāturTunc homo ꝑ ih̓m a turba ſeorſumeducit̉ cū illa fugit et reſpūit que dinictores mūdi frequentare cōſueuerūt utpote chorecs et tobernas theatrorū ſpectacula et feminarū cubilici ac alias inſanicis folſas et tranſitorias ſeculi voluptates. ꝓpt̓ hocdicit dn̄s ozee. ij. de cinima penitenteDuctm eom inquit in ſolitudinē etibi loquar ad cor eius. Solitudo inquā dn̄s penitentē educit. eſt ꝓpricecōſciencia quā debet homo intrare ꝑſuip̄ius diſcuſſionē et ſui criminisdoloroſam recognitione. et tunc loq̄tur ad cor eius locutiones pacis etnon afflictionis. Si em̄ homo peccota ſuci ꝑ penitentiā qgnoſcit. deusei ignoſcit ut dicit duguſtinꝰ. Secūdo neceſſarium eſt pcc̄ōri ut digiti deiin aures mittantur. Per digitosqui per articulos diſtinguūtur quidaliud intelligitur niſi diſcreta ſentēcia dei quam in extremo iudico proferet contra omnes oꝑarios imquitotis. ꝑ quā eciā viuſquiſqꝫ recipietꝓut in corꝑe geſſit ſiue bonū fuit ſūmalū Et ſicut digiti monꝰ nō eiuſdēſūt fortitudīs aūt quātitotis. ito etſm̄a dn̄i nō erit oībꝫ eque guis. ſedvnuſquiſqꝫ ẜm merita pcc̄oꝝ ſuorūcrudeliorē ſm̄am audiet aut iminorem. Ncc̄e igit̉ hobes o pcc̄or ut dn̄shos digitos ſuos in quēs tui cordisimmittat ut videlicet quaſi iā ſuotribunali aſſiſtas contra te eternedāpnacōnis ſm̄ani ꝓferendā ꝑtimeſcas. et ſic ꝙͣ diutēpus eſt miſerendi pedibus ſue mīe ꝓuolutus. pccōtua ꝑ verā contricone tibi remitti depoſcas. De p̄dc̄īs digitis dn̄s cati. vNonus mee diſtillauerūt mirramet digiti mei pleni mirra probatiſſina. Nota ꝙ dn̄s hobet duois monꝰvidelicet manū mīe et manūi iuſticieper primam pcc̄ores ad pͥm̄qꝫ vocat