torā oculis dn̄i. Poſt hanc quippevitā nō ē tēpus miſerendi ſꝫ potiuscrimiā puniēdi. Ad ſaitiſfactionē eciam requirit̉ elem oſinaꝝ largicō Dehac dixit deinielii. ad nobugodonoſor regē qui multas imquitutescōmiſerat. Cōſiliū meū rex placeattibi et pccō tud elemoſinis redime ⁊iniqͥtates tucis miſericordijs pauperū. forſitan deus ignoſcet delictis tuis. ¶ Sexto requirit̉ ad verā penitēcia ſupplicitos orōnis q̄ maīfeſtedemrātur ibi vbi publicenꝰ nō alienuūi pectꝰ ꝑ detractionē ſꝫ ſui ꝑ ꝓprijrecitꝰ cognicōuē ꝑcutiēs dicebat addn̄m. Deꝰ ꝓpiciꝰ eſt o mͥ pcc̄ori. Et noꝙ ad orōne ut digna ſit exaudiri adn̄o qͣtuor reqͥrūt̉. primū ē ꝙ ꝑ fidēorās in deū mouecit̉. ſcd̓m ē ꝙ ꝑ ſpemde d̓i mīa nō diffidat̉. terciū ē ꝙ ꝑ coritatē ſalus qīe in orōne q̄rat̉. qͣrtūeſt ꝙ ab orāte huīlitas hēdt̉. Suꝑbidi quippe nichil impetrare p̄t q domino. et certe hec qͣtuor inueniūt̉ inorōne publicani. Per fidē nōqꝫ mouebat̉ in deū. vn̄ dixit deus. Spemquoqꝫ hobuit ut exaudiret̉. Si em̄de mīci dei deſperaſſet ꝓpiticconē eiꝰnō imploraſſet. dixit em̄. Deꝰ ꝓpiciꝰeſto michi pct̄ōri. Per caritutē eciāaīe ſalutē queſiuit. vn̄ dixit. deꝰ ꝓpicius. Ꝙ nichiloꝰ huilitatē hobueritꝑ hoc patet ꝙ ſe pccore appellat dicēs. Deus ꝓpiciꝰ eſto michi pcc̄ōri.Hec aūt et nos kiī in orōnibꝫ nr̄ishre debemꝰ videlicet fidē. ſpem. caritatē. et humilitotē. Rogate ergo doīnū ut ſic iiūc ꝑ vera pͥm̄ani remiſſionē nrōꝝ criminū optineamꝰ ut tondē exultātes corā xp̄o in qgeloꝝ conſorcijs appcrecimꝰ. Qd̓ nobis ⁊cͣ.¶ Dn̄ica xij.Oprehēdēs ih̓s ſurdū et mutūde turba ſeorſū miſit digitosſuos in auriculā eius et expuēs tetigit linguā eius ⁊ ſuſpiciēs in celumingeniuit. ¶ Duo ſūt hic prīcipalit̓notāda. Primū ē qui ꝑ ſurdū et mutum figuret̉ Scd̓m ē qualit̓ iſte ſurdus et mutus a dn̄o curet̉ ¶ De primo nō ꝙ ꝑ ſurdū et mutū qͥlibet peccator figuret̉. Vn̄ d̓t in pͣs. in ꝑſoncipcc̄oris in iij. pm̄ali p̄s. Ego tꝙͣ ſurdus nō audiebā et ſicut mutus nonaperiens os ſuū. Pcc̄or igitur ꝙͣ diuin pcc̄is ē ſurdus ē qꝛ nō audit cū eſfectu dlamorē voccicōis diuine quonos vocat ad pͥn̄aꝫ. Vnde cōquerit̉dn̄s in p̄s. lxviij. ꝙ dlomor eius nōaudiat̉. Ait em̄. loboraui clamansrauce fcē ſūt fauces mee. Et nō ꝙip̄e ſanguis ihū dlomat votos nosad pͥm̄aꝫ. Vn̄ d̓t dn̄s ī iob. xvi. Terra ne oꝑiat ſangue meū neqꝫ inueīat locū in te latēdi dlomor meꝰ. Tūct̓ra .i. hō terrenus ſaguinē dn̄i oꝑitet tūc clamor dn̄i locū lotēdi in eo inuenit qn̄ videlicet miſer pcc̄or pcc̄orū delcācōibus occupcitus nō curatremiſci poſſionis dīne q̄ dlomat adpccorē ut ad dn̄m reu̓tat̉. Ꝙ ſangͥsih̓u xp̄i dlomat teſtat̉ eciā aplūs adheb̓. iij. ita dicēs Acceſſiſtis ad ſanguinis aſꝑſione melius loquentē q̄abel. Nō ſangs abel poſtulauit vindictō. Vnde dn̄s dxit cayn gen̄. iiijQuid feciſti; vox ſanguinis fratristui dlomat ad me de terra. Nunc igitur moledictus eris. Sanguis iheſu vero poſtulat pro nobis dei mīaꝫ