paciēcic eius. Nos eciā ad imitaicōnē dauid debemꝰ offerre ydriq paicieQui em̄ paciēciā nō attulerit cīamſuā ſalucie̓ nō poterit. qui vero cū pociēcia venerit ille e regno dei nō peribit. ꝓpt̓ qd̓ dn̄s d̓t lu. xxi. In pacioprā poſſidebitis aīais vras. d̓r eciā īpͣs. ix Pacia pauꝑm nō ꝑibit ī finē.capit ydrici pacīe tres metretas. qͦtūqꝫ em̄ vult eſſe vere paciens oportet ut odioſa v̓bo et fcā maloꝝ hoīꝫſuſtineat pacient̉. Quīto ydria ē peītēcia. Hanc zorobabel apportōit adliupcias. Legit̉ em̄ in libro regū ꝑdlipomenon ꝙ pplūs iudeoꝝ qͥ erantin regno iheruſalē ꝓpt̓ multa ſcelea̓⁊ pccci q̄ cōtra dn̄m cōmiſerāt q rege caldeorū qͥ nobugodonoſor vocobat̉ captiuati ſūt et ī bobilonem deducii. vbi ſeptuggīta annis amorāpciſſi ſūt coptiuitatē. verū cū tadē peniterent ſe dn̄m grauit̓ exccerbaſſeꝑ cyrū regē ꝑſarū et caldeoꝝ licēcioiti ſūt ut reuerterēt̉ in ihr̄lm. Reuerſi itaqꝫ ſūt ducē hn̄tes zorobobel. Erat em̄ prīceps oīm illorū qͥ de captiuitate ꝓpt̓ pͥm̄ani ſūt reu̓ſi. ſicut legit̉ in eſdra et neemia. Nos eciā adimitaconē zorobabel debemꝰ dn̄o offerre pm̄qꝫ p̄ſertī cū om̄s peccauerimꝰ. et ꝓpt̓ hoc ſine pm̄o nō poſſimꝰ ītrae̓ regiuū celoꝝ. De pͥmo videlicꝫ ꝙcēs pcc̄o ſimꝰ obnoxij d̓t io. jͣ. i. Sidixei̓mꝰ qm̄ pccm̄ nō hemꝰ ip̄i nos ſeducimꝰ ⁊ vei̓tos ī nob̓ nō ē. Dicit ec̄paulus ad vo. iij. om̄s pccciuerūt etegēt grā dei. glo. i. indulgēcio ⁊ vrīcipcc̄ōꝝ De ſcd̓o videlꝫ ꝙ ſū pm̄e pcc̄ōres nō pn̄t intrare regnū celorū. d̓rmath̓. iij. vbi ſic legit̉. Ꝙ ih̓s cepitp̄dicoe̓ et dice̓. pm̄am cigite aꝓpinqͣbit em̄ regnū celoꝝ. Igit̉ qͥ nō agitpm̄aꝫ nō qꝓpinqͣbit ei regiui celoꝝ.īmo elōgāt̉ ob ip̄o. ꝓpt̓ qd̓ eciā dn̄sdt lu. xiij. Niſi pͥm̄aꝫ egeritis eēs prbitis. cupit aūt ydrici pͥme ducis metretos. Ad vera qͥppe pmēꝫ ꝑtinꝫ vtnō ſolū hō peīteqt de molis cōmiſſisſꝫ eciā de boīs omiſſis. Nō ſolū eī hoīp̄cipit̉ ne facicit malū ſꝫ eciā mādat̉ei ut faciat bonū Qui igit̉ ⁊ mala cōmiſit et bo obmiſit. ncc̄e ē ip̄i ut peīteat qͣtinꝰ ad r̓guū dei ꝑueīcit. Sexta ydrici ē cai̓tus ſiue beniuclenciohāc ſpōlibꝫ hoībꝫ alijs apportat adnupcias ecce ip̄e filiꝰ dei. Tōtā qͥppecaritotē ſiue bn̄uolēciā exhibuit nōbis filiꝰ dei ꝙ eciā ſuꝑeminꝫ hūcneſciē ſicut d̓t aplūs ad ephe. ij. Et noͣꝙ coritas magne potencie eſt apuddei filiū. coritas em̄ iuſſit introire inpirginis vterū. caritus repoſuit eūin artū preſepiū. caritus fecit cumꝓpter nos in hoc mūdo ſuſtine̓ multiplex incōmodū. carites tōdē ſuſpēdit eum in crucis patibulū. caritusiubet ut omni homini penitēti pādatmiſericordie gremiū De coritate eciqm d̓t auguſtinꝰ. O caritas ꝙͣ mognas vie̓s hēs de celo deū depoſuiſtiO cora ſaītas. O ſcā ⁊ vera coritosq̄ tōta es in t̓ris qͣntū es ī celis Noseciā ad imutecōne ihu debemꝰ apportare ad nupcios triūphantis eccedriā cai̓totis. vnde d̓t nobis ip̄e ih̓smath̓. xxij. Diliges dn̄m deū tuū extoto corde tuo et ex tota aīa tudi ⁊ exto mēte tua ⁊ ꝓxim tuū ſicut teip̄mqͣi dice̓t. diliges d. d. t. ex to. cor. t. qͣidulcē crectorē Ip̄e eī dedit tibi cor ī qͦ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten