tuſtodicit. Sciēciā debet deo ꝑſoluēut videlicet q̄cūqꝫ ſcit deo placere libent̓ cogitet loquat̉ ⁊ cigat. De hijstribꝫ d̓r in pͣs. bonitatē diſciplinā etſciām doce me. Tercia ydrici ē obediencie. Hac abrahā repn̄tat ad niupͣcicis xp̄i. legit̉ ꝙ abrahā eximie fuit obediē. Vnde habet̉ gen̄. xij. ꝙ dn̄sad emēdaicōnē ſequēciū tēptēs obediēciā oibrahe dixit ad eū Tolle filiūtuū vnigenitū quē diligis yſcidc etpode in terra viſionis atqꝫ offer eūibi in holocauſtū ſuꝑ vnū monciūque mōſtrouero tibi. Nō ꝙ multodicūt̉ hic q̄ ciggͣuāt obediēciā abrahe eēqꝫ mirabilit̓ ꝯmēdobilē reddūtPrimū ē qd̓ dicit. tolle filiū tuū. nondicit tolle ſeruū tuū alteriꝰ hoīs filium. Scd̓m ē ꝙ addit vnigenitū. nōem̄ alterū habebat de legittima vxore ſua ſarai. Terciū eſt ꝙ ſubuigitquē diligis yſcct. ꝓmiſſū em̄ fuit ebrahe ꝙ ex yſacc multi reges eſſentnaſcituri et eciā ip̄e xp̄us ex eius ſemine ſꝑabat̉ naſciturus. p̄terea inſenectute ſuci genuerat eū. ꝓpt̓ hacat cauſais miu̓bilit̓ dilexit eū. Quortū eſt ꝙ nō uibetur tatu offerre portem filij ſui videlicet pedem vnum velmanū vul auriculam ſed totū ipſumprecipitur in fruſta concidere et igne cremcre. vnde additur. et offereum in holocauſtū. Si em̄ filius totū pedem vnū vel manū omiſiſſet aͥoculū adhuc poten̓t filios procreciſſeet ſic poſteritas abrahe nō perijſſetQuintū eſt ꝙ non iubetur ſtatim filium occidere ſed dicitur ei. vode interrā viſionis ⁊cͣ. Si em̄ ip̄m ſtatīin ipſo feruorē obediencie iuſſus fu. ſſet interimere non tantū dolorē patri intuliſſet quem poſt dies aliquosexpectauit. vnde dicit gloſci. Nō ſtetim iuſſus eſt obrahā occidere filiūſed triduo ad immolādū ducere vtlongitudine tēporis tēptecō augeretur. per triduum creſcentibus coriepaterna viſcera cruciantur. et prolixo ſpacio pater filium intuetur. cibum cū eo ſumit tot noctibus pēdetpuer in amplexū prīs cubat in grerio et ꝑ ſingula momenta in paternō affectu dolor occidendi filij cumūlat̉. Iicet ergo abraho timere poſſetꝙ ex occiſionē dilcī filij ſui yſacic tota poſti̓tos ſuc deleret̉. ip̄e tn̄ eciē indie tercō in eiuſdē obedīe vigore ꝑmāſit quā hūit in pͥmo hora iuſſionis diuine. ꝓpter hec abraham ob obediencia mirabiliter comendatur Noseciā ad imiitocōnē obrohe debemusobedienciā apportoe̓ ad nupcias xp̄ialioqn̓ nō intrabimus in regnū deiObediencia nōqꝫ aperit porta porodiſi que extruſa inobediencia clauſafuit. vnde dicit qͥdā ſcūs in vito ſpetrū. Obediēciā ē celos aꝑiens et hoīnē de terra leuans. Et nota ꝙ obediēcioi tā nobilis ē v̓tus ꝙ oībꝫ motericilibꝫ ſacrificijs an̄fert̉. Hinc eſt ꝙd̓t ſamuel ad ſaiul pͥmo ℟. xv. melioreſt obediā ꝙͣ victime. et auſcultoremaius ꝙ offerre adipē arietū. qm̄ q̄ſi p̄ctm ariolandi eſt repugnare etquaſi ſcelus ydolat̉e nolle acquieſcere. Capit autem ydrici obediencieduas metretas. In hijs em̄ duobuscōſiſtit vera obediencia vt videlicetnoſmetipſos et omnes res nrōs advoluntatem dn̄i et ad mondatū eiꝰ