pleīſſimā ptātē Ordiāuit eciā ī me taritutē .i. inuixit mͥ ut cuilibꝫ aīe ꝓpinē plus vel minꝰ ẜm qd̓ requiſieritopis eiꝰ effectus vel cordis affectusNultū em̄ cimās et inqgna oꝑonsplus ieret̉ celeſtis cōſolacōis ꝙͣ minus diligēs et minus oꝑis exhibēs.ꝓpter hoc d̓t dn̄s ioh̓. xiiij. In domopris mei māſioēs multe ſūt. De t̓cionō ꝙ ꝑ ſex ydricis ſex v̓tutes intelligūt̉ quas ſex ꝑſone in ſex etatibusſiue tꝑibꝫ huiꝰ mūdi ad eccīe nupciais obtulerūt. Sīgule vero ydrie copiūt metretus binas vel ternos. pͦma ydrio ē īnocencia. ſcd̓a iuſticicitercio obēdiēcia. qͣrto p̄cciēcia. quīta penitēcia. ſexͣ caritas ſiue beniuolencia. Igit̉ prima ydrio ē innocēcia. Hāc obtulit abel ad iiupcios xp̄iHec aūt innocēcia ſignabat̉ ꝑ illūcignū quē aibel dicitur obtuliſſe. Sicut em̄ qignus innocens ē et mūdꝰita et cibel innocens fuit manibuset mundo corde. Hūc aut cibel ⁊ nosimituri debemus ut innocēciam adxp̄i nupcios deportemus. Nullꝰ em̄ad illas nupcias recipit̉ niſi apportet ydriam innocēcie. vnde dicit quilibet electus in pͣs. xxv Ego in innocēcio mneo ingreſſus ſū. Itē in pͣs. c.Pera̓buloba in īnccēcio cordis meiin medio domus mee qͣi diceret. Perambulciid ē oīci celi ꝑtranſiui hoſtia et hoc ꝑ innocēciā cordis mei. ꝙvidelicet cor ē in medio donius meeideſt circa mediūi corꝑis mei. Capitautē ydrici innocencie ducis metretas. In duobꝫ em̄ cōſiſtit innocēcioPrimū ē ne homo faciat miſeꝝ. Secūdū ē ne deſerat miſerū. vn̄ d̓t auguſtinꝰ. Duobꝫ modis nocet hō inqͣntū in ip̄o ē q̓ͥ fociēdo miſeꝝ e̓ de ſerēdo miſeꝝ. Quis ē qͥ fecit miſeros?qui infert violēcicis vel inſidicis rapit res alienas. opprimit pauꝑes.furat̉. aliena coniugia ſollicitar. cūlūpnioſus ē vult inferre hoībꝫ ꝙ doleāt ſtudio maliuolēcie. Quis ē quideſerit miſeros; Qui vidit inope aliquo auxilio egētē et cū hēcit qd̓ preſtet contēpnit deſpicit alienat ob eocor ſuū. Cum igit̉ ẜm p̄dcā verbo auguſtini nocens ſit ille qui facit miſerū vel qui deſerit miſeꝝ. ꝑ locū q ꝯtrarijs innocēs ē ille qͥ miſeꝝ non fecitnec miſeꝝ deſerit .i. qͥ n̄lli hoī nocetſꝫ oībꝫ libenter ꝓdeſt. Scd̓a ydrici ēiuſticia. Hēc noe obtulit ad nupcius xp̄i. De iuſticia nōqꝫ noe d̓r gcn̄.vij. Noe vir iuſtꝰ atqꝫ ꝑſcus fuit ⁊cū deo q̄bulauit. Dn̄s eciāeū teſtat̉iuſtū fuiſſe ꝓpter qd̓ et dixit illi gen̄.vij. Ingredere tu et oīs demus tudiin archam. te em̄ vidi iuſtū corā meNos em̄ ad imitocōnē huius iuſtinoe offerre debemꝰ iuſticiā. Qui em̄nō venerit cum ydria iuſte iuīꝙͣ videbit regē glorie. ſꝫ intrans cū iuſticiocernet deū in gloria. vn̄ d̓r in pͣs. xviEgo aūt in iuſticia apperebo in conſꝑcū tuo ſaciobor cū apparuerit gl̓otud. Capit aut iuſticie ternas metretas quid ꝑ iuſticiam debet homovnicuiqꝫ reddere qd̓ ſuū ē videlicetꝓximo ſibimetip̄i et deo. Proximodebet reddere boītatē ut videlicꝫ bonitatē exerceāt circa ꝓximū ſuū cogitatu v̓bo et facto. Diſciplinā ſibimetip̄i dꝫ īpēdere ut cerpus ſuū et aīamſub diſciplina cāſtitatis regat et
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten