int̓p̄tat̉ audiens incrorē et ſiqͣt filiūdei qͥ audiuit merorē antiqͦꝝ pr̄in qͥmagnis p̄cibꝫ poſtulciuerūt ut veniret et criꝑet eos de manū infernalistirāni. qui eciā ꝓpt̓ hoc ſacerdos d̓rqꝛ obtulit ſemetip̄m hoſtiā ſuauitotis deo prī in ara crucis ꝓ pc̄is ppliſui. Et ob hāc cauſam d̓r fuiſſe qͣi thꝰredolēs in diebꝫ eſtatis .i. in diebusire et ſeuei̓tatis pat̓ne. Ip̄e qͥppe leccrimis et orōnibꝫ ſuis placauit irapatris. vnde d̓t aplūs ad hebre. v.Ihūs in diebꝫ cornis ſue p̄ces ſupplicricōnesqꝫ ad deū cū dlomore volido et locrimis offerens exauditusē ꝓ ſua reuerēcia. Iſ̓s aūt eciā peraurū ſignificat̉ qꝛ quilibꝫ elcūs ꝑ ipſū erit decoratus. Ip̄e em̄ tanꝙͣ qͥdāaureus qnulus et ſicut aurea fibula necnon et ſicut corona aurea ſanctos in patria decorabit. Ihus igit̉ ētanꝙͣ qͥdā aureꝰ quulꝰ quē deꝰ pr̄dat cuilibet pcc̄ori ꝑ pm̄aꝫ ad ſe reu̓tēti. vn̄ legit̉ lu. xv. Ꝙ ille pr̄fcīliasad que ꝓdigus filiꝰ reu̓ſus fuit iuſſit dari ānulū in manū eius Ih̓s igtur qnulus ē peītenciū qꝛ certificaiteos de gra pr̄īs. Ih̓s eciā ē ſicut q̄dāaurea fibula q̄ dat̉ hoī in v̓tutibusꝓficiēti. vn̄ legit̉ macha. i. x. Ꝙ an̄tiochus rex dedit ionathe p̄tatem uthoberet fibulā qureā. Antiochꝰ int̓p̄tat̉ ſilens puuꝑ et ſigͣt ip̄m dei filium. de quo d̓t yſa. lxvij. Ꝙ non dloinauit neqꝫ exaudita ē vox eius foras. ſed ſicut cignus cora tondēte ſeobmutuit et non aꝑuit os ſuū. Ionathas interp̄tat̉ colūbo veniens etexpͥmit quēlibet qͥ ꝓficit in v̓tutibꝫVirtutes em̄ ſūt deargentate penecolūbe id ē aīe quibꝫ ip̄e volct in celūIgit̉ ionathe ideſt cuilibꝫ hoī in virtutibꝫ ꝓficienti dat q̄tiochꝰ id ē ih̓sxp̄us fibulā aureā̄ .i. det ei ſemetipſū. Peni qͥppe dꝫ ihus ſuꝑ cor tonꝙͣqd̓dā aureū ſignaculū ut oīs intellectus et affectꝰ hoīs cōcurrat in ip̄mDebemꝰ em̄tende̓ in xp̄m cū oī intellectu nrō et affectū. Il̓s eciā ē tāꝙͣquedā aurea corona que debit̉ culibet hoī ad eterne vite brauiū ꝑuenienti. ꝓpter qd̓ monet nos aplūs adchori. j. ix. Ut tam fidelit̓ curramuset tā fortiter in cigone cōtēdomꝰ vthōc imcirceſſibilē coronō cēp̄hendamus De hac aurea corona hobeturexo. xxv vbi d̓t dn̄s ad moyſen. facies ſuꝑ archā coronā aureq̄ ꝑ circuitū. Ncto ꝙ in archa tria erat repoſitri videlicꝫ due tebule decē mādcitisdigito dei inſtripte et xinci q̄dā cumnianā et virga adron omigdalinaStobat eciā intra ſcā ſcōꝝ ſubteralas cherubin. Per archā itaqꝫ cūiuſſibet elcī aīa figurat̉. que qꝛ decēp̄cepta dn̄i ſtudioſe ẜuauit et qꝛ celeſti dulcedine q̄ ꝑ mana ſignificat̉ſemꝑ inhiciuit qꝛ eciā pauꝑes et īfirmos tāꝙ d̓ga qmigdolina ſuſtētauit ac pauit. ꝓpte̓o ꝑucīt in ſcā ſcōꝝid ē ādepto ē ſociētatē ſcōꝝ e̓geloꝝTali aūt aīe ip̄e dei filiꝰ erit aurecicorona ꝑ circiitū qꝛ eā ex oī ꝑte ſempiterna glā coronebit. Hinc eciā d̓tyſa. xxvij. In die illa erit dn̄s exercituū corona gl̓e et ſertu exultoconisreſiduo populi ſui. ¶ De ſecondonota ꝙ munera que inqigi procidentes obtulerunt erant mirra thuset aurum. Nos igitur cū predictos