da pauꝑibus et implebuntur horreci tua ſcituritote et vino torculdi̓dredūdobūt ¶ De tercō nota ꝙ ꝓpt̓hoc gaudēdum ē omni ppl̓o. qꝛ videlicet natꝰ ē nob̓ hodie ſaluaitor q̄ eſtxp̄us dn̄s in ciuitute dauid ſicut ditangelus ad paſtores ¶ Et nō ꝙ qͥnqꝫ p̄dicūtur h̓ de ꝑuulo ihu filio marie. Appellctur em̄ ſalucitor. et xp̄cet dn̄s. et dicit̉ natus eſſe ī ciuitatedauid. qꝛ futurꝰ ea̓t verus dauidSalucitor dicit̉ ꝓpt̓ hūcni genei̓sredēpcōꝫ Xp̄us dicit̉ ꝓpt̓ ſuoꝝ fideliū in via pn̄tis ſecl̓i cōſolaicōꝫ Dn̄sdicit̉ ꝓpt̓ ſeruicij ob his qͦs redemitexpoſtulacōꝫ. Ob hoc etiā natus d̓rī ciuitate dauid. vt ſit imitator dauid. Dauid etiū int̓pretat̉ manū fortis vel vultū deſiderabil̓. Eſt ergo etih̓us nr̄ manū fortis ꝑ ſempiternāre ꝓboꝝ cōdepnacōꝫ. Eſt etiā vultudeſiderabil̓ ꝑ amicabilē elcōꝝ remuēracōꝫ ¶ Primo igit̉ puer iſte qͥ natus ē ſaluaitor d̓r. vt ſcꝫ redimat ſubdemoīcica cuptiuitote gemētes. Vn̄iſte ſaluaitor de ſeip̄o dt exo. iij. Vidi afflictiōꝫ ppl̓i mei ī egipto. et clōorē eiꝰ aūdiui. et ſciēs dolorē eiꝰ deſcēdi vt liberarē ip̄m de inaiū egipcōꝝ. ⁊educerē de t̓ra illa ad terrā bonā etſpacōſam ad terra que fluit locte etmelle. Ex iſte aūcte nori p̄t ꝙ ppl̓usdei .i. om̄s elci pͥuſꝙͣ xp̄us īcarnatꝰeſſꝫ. ⁊ paſſꝰ ea̓t ī offlictiōe ꝓpt̓ duut̉nū exiliū. Fuit etiā ī iugi dlomore poſtulās afflictiōīs ſue ſolaciū. Eratnichilominꝰ ꝓpt̓ rehemēs expectatiſolacij deſideriū in dolore. qd̓ vidensaudiēs et ſciēs deꝰ deſcēdit carne aſſumes vt liberaret ppl̓m ꝑ ſanguiēꝫſuū diu exulātē et ſolaciū poſtulātē⁊c ſeſe cū deſiderijs expectōtē. Deſcēdit inꝙͣ vt liberae̓t eū de monū egijcōꝝ .i. de p̄tate demoīoꝝ et educereteū de t̓ra ille .i. de r̓gione tn̄braꝝ ſcꝫde limbo vbi dei ppl̓us captiuꝰ detīebat̉ ī terrā bonā ⁊ ſpacōſam ad terrā que fluit lacte et melle Per honct̓rā deſignat̉ t̓ra viuētiū ſcꝫ regnūcelorū que dicit̉ terra bona. qꝛ n̄llꝰibi niſi bonꝰ ſit recipit̉ Dicit̉ etiā ſpōcōſa. qꝛ nemo ibi ꝓpt̓ hereditutis anguſtiā conq̄ritur. qͥſquis em̄ in ec ēhabꝫ quicqͥd vult. Eſt etiā terra fluens lacte diuine hūcinitatis. ⁊ fluēsmelle hucine diuinitatis. Xp̄us em̄illic ꝑ ſuam lacteam huc nitatem etmellea diuinitutē dilectos ſuos mirabiliter refocillot ¶ Scd̓o etiā isqui naitus ē xp̄us dicitur. id eſt vncius. Fuit criſmate tinctus vt conſolaretur ī via huiꝰ mundi merentesPropter hoc ip̄e dicit yſa. lxi. Spiritꝰ dn̄i ſuper me eo ꝙ vuxerit me dominus vt cēſolciter om̄s lugentesvt ponerē conſolationē lugentibusſyon. et darē eis coronam ꝓ cinereoleum gaudij pro luctu. polliū laudis ꝓ ſpiritu meroris ¶ Nota ꝙ triciſūt q̄ vnicuiqꝫ ẜ exteiorē hoīeꝫ triſticiā ec merorē importāt ¶ Primū eſtſuꝑboꝝ ꝯculcacō. ſcd̓m ē imqͦꝝ malicōſa detractio. terciū ē diu̓ſaꝝ īfirmitatū vexacō Cōtra pͥmū ꝯſolat̉ nosdei filiꝰ et ꝓmittit ſe nob̓ dutuꝝ coronā ꝓ cine̓ .i. ꝓ eo ꝙ a ſuꝑbis ⁊ potētibꝫ qͣi cinis ſub eorū pedibꝫ concultamur. Spōdꝫ nob̓ ꝙ nos tāꝙͣ regespotētes in ſuo ſolio coronabit ¶ Contra ⁊ ſcꝫ cōtra malicōſam inquorū