et non ſompnolenti qd̓ innuitur ibivbi d̓r vigilātes erāt de grege ſolliciti. Vn̄ ſequit̉. et cuſtodiētes digilias noctis ſuꝑ gregē. ita em̄ ſollicitierāt de grege ſibi cōmiſſo ꝙ etiā eūnoctibꝫ nō reliquerūt. Erāt etiā iuſti qd̓ īuuitur ibi vbi dicit̉ ſuꝑ gregēſuū qͣi non alienū. Non em̄ cuſtodierūt gregem violēter ſpolicitū vel furto ſublatū ſꝫ ſuū .i. ſibi a veris dominis cōmiſſū. Vtinā paſtores noſtritꝑis ab his tribꝫ poſſēt hodie cōmendari. In pluribꝫ em̄ p̄dcis tribꝫ contrariai ſcꝫ ſompnolēcia. negligencicenecnō et iniuſticia m̄ltociēs īueniūtur. Nō etiā ꝙ quilibꝫ nr̄m ꝑ paſtores iſtos deſignat̉. Dn̄s em̄ cuilibethoīm ꝯmiſit aīaꝫ ſuā paſcendā. Animā inꝙͣ precioſo ſanguine filij dei redēptum quā circa mille milibꝫ ouiūp̄cioſiorē fore n̄llꝰ ſane m̄tis ignoratAd hoc aūt vt aīas nrōs poſcomꝰamonet nos pe. j. v. Paſcite qui invobis ē gregē dei. q. d. O vos xp̄icinipaſcite gregē qui intra vos ē .i. dīasprās que intra vos ſūt. ¶ Ad hoc ētvt qͥlibꝫ xp̄ionꝰ bonꝰ paſtor que ſueexiſtat tria requirūtur ab eo ¶ Primū eſt. vt ſit vigil et nō ſompnolētꝰScd̓m ē vt ſit de ſemetip̄o ſollicitusTerciū eſt vt ſit ergo ꝓxīos ſuos iuſtus Ad hoc aūt vt vigiles ſimuset ni ſompnolēti. monet nos pe. jͣ. v.Sobrij eſtote et vigilote. qꝛ aduerſariꝰ veſter dyciꝰ tanꝙͣ leo rugienscircuit q̄rens quē deuoret. Ille vigilat qui ſꝑ crecitorē ſuū redēptorē aciudicē intuet̉. dormes qͥppe n̄llū videt. Sic itaqꝫ vigilare debemꝰ vt inoībꝫ oꝑibꝫ nr̄is deū noſtꝝ qͥ nos creauit redeīt et iudicabit. p̄ oculis hēcmꝰ ne ſcꝫ aliqͥd qgomꝰ ꝑ qd̓ oculosſue inqieſtatis offēdāꝰ. Itē ab vnoqͦꝫ nr̄m requirit̉ vt ſit de ſalute qīeſue ſollicitꝰ. Sic̄ em̄ ſolliciti ſumusvt corꝑi nr̄o potū. cibi. veſtitū. ac alias ncc̄itates ſuas miniſtremꝰ. Sicet ſolliciti eē debemꝰ vt qn̄ venei̓t illoinc̓to horo mortis nrē deo aīaꝫ nrāꝫmūdā et ortam rep̄ſentemꝰ. Vn̄ d̓rde paſtoribꝫ bethleheītaī̓s ꝙͣ erāt cūſtodiētes vigilias ſuꝑ gge ſuū. Illecuſtodit vigilias noctis ſuꝑ ouiculā. .i. dicꝫ ſibi cōmiſſā qui ſꝑ cū ſollicitudīe obẜuat hora mortis ſue. qoreē illa nox quā ſꝑ obẜuare tenemurHeu m̄lti ſūt qui dūmō hobeat ea q̄corꝑi ſūt ncc̄di̓a paꝝ vel nichil curātqͥd ficit de aīa. De talibꝫ d̓r eccle. xPeccātē in dīaꝫ ſuā qͥs iuſtificabit ⁊qͥs horificabit exhonorātē qam ſuqTercō r̓qͥrit̉ qͥ qͦlibꝫ x̄ano ꝙ ſit iuſtꝰvt ſcꝫ nichil qd̓ ſit alteriꝰ iuuiſte attgat vel poſſideat ſꝫ ſe et ſuos ex hisq̄ ſua ſūt enutricit. et ex his etiā deoqͣtos oblacōes ſeu elcōſinas offeq̓tꝘ q̄t hō debeat ſe ex ſuis .i. ex iuſteqͥſitis eiutͣre ꝓbat̉ thobie ij. vbi legit̉ ꝙ cū thobicis cecꝰ eſſꝫ effectꝰ etvxor eius q̄na quadā vice hedū cāpraꝝ oꝑibꝫ inonuū ſuarū ꝯqͥſitū dotmi detuliſſꝫ audies thobicis vocē bolātis hedī dixit. Videte ne forte furtiuus ſit. quid non licet nobis ex furto cuit aliqͥd edere vel cōtingere. Ꝙautem debeat homo ex his que ſuaſunt deo offerre vel elemoſinas doredicit̉ in ꝓu̓. iij Honora dn̄m de tuoſb̓a. gloͣ. nō de alieā. et de primicijsfrugū tuaꝝ. glo. de pocōribꝫ boīs tuis
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten