aquam de puteis tuis ſꝫ gradiemurvia publica. nec ad dexterā nec adſiniſtrā declinātes donec trāſecimꝰterminos tuos. Edom interp̄tat̉ terrenꝰ vel ſangͥneus. et ſignificcit mūdū qui a dycibolo qui hoīcidā extititab inicio m̄ltiformit̓ eſt trucidatusIgit̉ filij q̄rē trāſire debent ꝑ terramhuiꝰ m̄di. vt nec ceda̓t ad dexreramꝓſperitatis ꝑ īmoderatā leticiā. necetiā declinēt ad ſiinſtrā ꝑ deſperatūātriſticiā. Arūdo etiā videt̉ exteriusſolida. ſꝫ intus eſt vacua Sicut ſūtquidā hoīes qui hn̄t arūdineas gͣcias. vtpote corꝑis pulchritudīeꝫ. mēbroꝝ ſana fortitudīeꝫ. lingue facūdiam. et hꝰ ſeculi ſapiēcium. et cetere.hmōi quibꝫ raro merētur. ſꝫ ſepiꝰ demerētur. Contra qd̓ uit apl̓s ad cori. j. xv. Grā dei ſū id quod ſū. ⁊ grāeius in me vacuo nō fuit. ſꝫ habūdāciꝰ oībꝫ illis laboraui. q. d. Non habui graciam crūdineam. Item dicitad cori. jͣ. vi. Exhortamur vos ne īvacuū grqꝫ dei reciperetis ¶ Scd̓mſignū ꝑ quod ꝓbde̓ p̄t ſi homo dn̄mrecipit ꝑ gracia. hoc eſt ſi mollibꝫ nōveſticit̉. Ille mollibꝫ non veſtitur quimolliter nō viuit. ſꝫ qui carnē ſuumcrucifigit cū vicijs et cōcupiſcencijset qui obſtrahit ei delectationes etcōcupiſcēcias huiꝰ mūdi. Vnde d̓t qpl̓us ad gͦala. ij. Xp̄o cōfixus ſumcruci. viuo aut non ego. viuit vero īme xp̄us. et poſt pauca ſubdit. Nonabicio grām dei. q. d. cibicerē graciādei ſi molliter et ſcd̓m cornis cōcupiſcēcium viuerē. Propt̓ hoc dn̄s dicitin euāgelio. ſꝫ qͥd exiſtis in deẜtu. videre ho. mo. veſ. q. d. ioh̓. i. ille in qͦ ē gͣcia non eſt mollibꝫ veſtitus Hīc etiādicit ma. iij. ꝙ iohānes hēbat veſtimentū de pilis cameloꝝ. Et nota ꝙaīa intrinſecus veſtiri debet molli etdelicata virtutū veſtitua̓. Caro veroext̓nſecus inqͣtū ſuſtinere poteſt. debet duris loboribꝫ oꝑiri. Vn̄ et velūtub̓naiculi qͦ intrīſecꝰ veſtiebat̉. volde p̄cioſū erat et delicatū. extnſecusvero et ſup̄mū vile erat et mirabilit̓aſpeꝝ ¶ Terciū ſignū ꝑ qd̓ ꝓbat̉ ꝙhō dn̄m receꝑit hoc ē ꝙ ſit ꝓph̓a. vn̄et dn̄s dicit. ſꝫ qͥd exiſtis videre ꝓphetā. q. d. Vere ip̄e eſt ꝓph̓a. Igit̉ hō qͦdn̄m ꝑ grāꝫ recepit. ꝓph̓o eſt. qꝛ aīeſue p̄dicit qc preiuiciat aduētū dn̄iad iudiciū. De quo aduētu paulusd̓t ad corī. jͣ. 4. Nolite inqͥt ante tꝑsiudicae̓ qͦaduſqꝫ veīet dn̄s qui illu.cib. tn̄. et mai. cōſi. cor. et tūc laus ei̓tvnicuiqꝫ q̄ deo. In aduentu igit̉ dn̄iad iudiciū publicebūt̉ oꝑacēēs hominis ac volūtatis. q̄ ſi bone fuerintdeo. incgͥfice collaudcibit̉. ſi vero inele. vituꝑabit̉ et cōfundet̉ ¶ Quartūſignū ꝑ qd̓ hō exꝑit̉ dn̄m ī cor ſuū veniſſe ꝑ grāꝫ. hoc ē ꝙ ſcꝫ plus ſit qͣꝓph̓a. Vn̄ et dn̄s d̓t de io. Sꝫ quidexiſtis in deſertum videre. Prophetum. etiā dico vob̓ pluſꝙͣ ꝓphetumIlle igitur homo plus ē ꝙͣ ꝓphetaqͥ non ſolū predicit qīe ſue ꝙ cōſolationē īueniet in futuro ſecl̓o. ſꝫ qͥ eometiā ꝙͣpluries recipit in pn̄ti. ſicut d̓tp̄ſ. Scd̓m m̄ltitudīeꝫ doloꝝ meoꝝ īcorde meo ꝯſolaicōes tue letificāt aīciꝫmeā Rogate ergo dn̄m cai̓ſſumm vtſic iuic eū ī corur̄m r̓cipiāꝰ. vt ip̄m īiudicō cū oī leticio videāꝰ. Quod nōb̓ p̄ſtare di. ¶ Dominica qͣrto