beniens dn̄s ꝑ cuſtitutem emundatOfficiū ſiquidē crſtitutis ē hoīeꝫ intͣnſecus et extͣnſecꝰ ob oībꝫ inqͥnam̄tis libidinis emūdare Quortū ē qd̓dn̄s fc̄it ꝑ grq̄ꝫ in hoīes veniēs hoc ēꝙ ſcꝫ his qͦs vaītas mūdone leticieſurdos effecerat. auditū reſtituit ꝑperā cōſideracōꝫ mūdone inſtabilitortis. Vnītus qͥppe mūdane leticie fc̄ithoīeꝫ ſurdū intn̓ſecus. Om̄s em̄ quidiligūt mūdanā leticiā non libenterauduit verbū dei. īmo pociꝰ delectāt̉in cithai̓s et timpoīs et fiſtulis et vigellis ac alijs ⁊ ſymphonijs necnōet in febuloſis rigmnis hiſtrionū. Debis ſurdis d̓t dn̄s in yſai. xlij. Quisſurdꝰ niſi ad quē miſi nūcios meosp̄dicctores ⁊ eos audie r̓cuſat? Hocigit̉ quos ꝑuitus mūdeē leticie ſurdos effecercit. dn̄s in hoīe venies audire fcīt ꝑ vera conſideracōꝫ mūdoneinſtabilitatis. Qui em̄ dū vere cēſideraret inſtobilitutē hꝰ mūdi libenterdeberet audire illos qͥ oſtēderēt ei viani ſuꝑne prie vbi vera ſtabilitoseſt et vera qͥes ¶ Quintū qd̓ fc̄it inhoīe dn̄s veniēs hoc ē ꝙ ſcꝫ illos qͦsnecauerat deſꝑatio venie; reſuſcitatꝑ ſpem diuine mīe. Deſperatio ſiquidem venie m̄ltos interemit et occiditDicūt em̄ eger eſt in ꝑiculoſo ſtatuvite qui ꝑ certa ſigna mortis q medicis ē deſperatꝰ. ſic etiā ꝑiculoſa ēque deſꝑctio venie quā m̄lti ex hoc incurr̄t ꝙ m̄ltitudinē focinoꝝ ſuoꝝ recogitōtes formidāt dn̄m ſibi vel nolle vel poſſe īdulgere. Contra deſꝑacōnē d̓r ī ij. reg. ij. An ignoras ꝙ ꝑituloſa ſit deſꝑace? Hos itaqꝫ qͦs interemerat deſꝑacō; dn̄s ꝑ gr̄aꝫ veniēs inhominem reſuſcitot ꝑ ſpē miſericordie. Tanto em̄ eſt diuinci miſericordici ꝙ reſpectu eius oīa peccata homninū qͣntocūqꝫ ſint vel qͣlicicūqꝫ ſūtqͣi ſcintillo in medio maris. et hoc debet ſpem facere homini vere penitētiSextū quod facit dn̄s in hoīe in quēvenit ꝑ grāꝫ hoc eſt ꝙ eū quem cōfidecia longe vite pauperē feceat hūcꝑ memoriani mortis et ꝑ deſideriū regni celeſtis euāgelizat .i. ad ſtudiūbonoꝝ oꝑm et meſſē ꝑpetue vite conquirēdā q̄monet et cōfortat. Multiem̄ ꝓpt̓ hoc ꝙ cogitunt ſe diu victuros negligūt fructus bonoꝝ oꝑm. ſꝫdn̄s veīens ꝑ grām incutit eis metū erroris vt eo feruētiꝰ ec ſemiiētin terris q̄ mētent in celis. Quēcūqꝫem̄ ſeminauerit hō hec et metet vt &it apl̓s ad gal. vi. Hīc etiā dicit ecc̄.ix. Qd̓cūqꝫ p̄t manꝰ tua facere īſtōter oꝑare. qꝛ nec opꝰ nec racō cipudinferos eſt qͦ tu ꝓperas. ¶ De ſcd̓o noͣꝙ ꝑ qͣtuor ꝓbori p̄t ſi hō dn̄m r̓cepitꝑ gr̄aꝫ et de his qͣtuor iob̓. ī pn̄ti euāgelio cōmendat̉ ⁊ dn̄o ¶ Primū eſtſi hō ſicut qrūdo nō cͣgitat̉ ⁊ ventoVn̄ dicit dn̄s. Quid exiſtis in deſertū videre arūdinē vento eigitatam;qͣi diceret. Iohānes nō eſt qrūdo qvento cigitato. ¶ Primū ergo ſignūē ꝙ hō dn̄m r̓cepit ꝑ grāꝫ ſi nō cgitotur vento ſicut qrūdo. Arundo em̄id ē homo arūdineus qͣgitata ventoꝓſperitatis cedit ad dexteram. vento etiā adu̓ſitatis agitata cedit adſiniſtram. Cōtra hec mādauit moyſes r̓gi edom niu̓i̓. xx. Obſecͣmꝰ vt nobis tiſire liceat ꝑ terram tuū. Nonibimꝰ ꝑ aͥḡros a ꝑ vieas. ū bibemꝰ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten