Druckschrift 
Canones Aurelii Augustini// iuxta triplice[m] qua[m] edidit re//gulam omni statui modu[m]// viuendi prestantes Iponensis episcopi sancte ecclesie doctoris precellentissimi : Hic Prelati. regendi copia[m] nanciscunt[ur], Subditi. suis curatis obseque[n]di debiturm prestare docent[ur], Mores accipiunt [Christ]i fideles vniuersi
Entstehung
Seite
Xr
Einzelbild herunterladen
 

Fo.X

gnoſci. At enī ꝯſtat īmortalē deū. ob ſuiīmenſitatē. eternitatēqꝫ ſūmū ac ſup̄muꝫeſſe bonū. Nec vtiqꝫ alio bono bonū. ſedvt ꝟbis diui Auguſtī vtar. Ipſū bonuꝫ oīs boni bonū. Quo circa ſuꝑ oīa bona eiꝰ ē diligenda maieſtas. Qd̓ ipſa nob̓ꝟitas inſinuauit dixit. Qui amat pr̄eꝫaut mr̄em. frartes. aut ſorores. aut etiāaīam ſuā pluſqͣꝫ me. eſt me dignꝰ.obrē. pares nr̄ preſtātiſſimꝰ Auguſtinusad nos filios ſuos ſermonē dirigēs hancdilectiōis eminentiā celſitudinēqꝫ cōtemplās intonuit. An̄ oīa hoc ē priꝰ. ſuperſingula creata frēs cariſſimi diligat̉ deꝰCōtinua inſuꝑ iugis dꝫ dilectio. īſūmi dei ferunt̉ celſitudinē. vſqꝫ ad extremū vite ſuccēſi. illa feruere debemus.qm̄ ipſo teſte. inceꝑit. ſed ꝑſeuerauerit vſqꝫ in finē ſaluꝰ erit. inquā dilectionis aſſequet̉ premiū. verā eternāueacqͥrit felicitatē. Quid enim ꝓdeſt reꝝ agredi exordia. ſi a ꝯſequēdo fine aīm autimꝰ. Proficiſcēti enī magna ē imputādaꝯfuſio. ſi poſſit et debeat. ad inſtitutuꝫprefixūqꝫ terminū mīme ꝯtenderit. Hincph̓oꝝ princeps Ariſtoteles in egregio deaīa volumīe. a fine oīa appellari aſſeruitEgregiꝰ qͦꝫ vates Naſo cecinit. Exitusacta ꝓbat. Vehemētes qͦꝫ ac ſūmo feruore ſuccēſi eſſe debemꝰ excelſū. tāqꝫ īmēſum bonū. qͣle ē ſūmi dei maieſtas diligtes. ne qd̓ abſit. tāqͣꝫ tepidos nos ſuo vomat ex ore. hanc nob̓ vehementiā inſtituitſeruandā dixit. Diliges dn̄m deū tuūex toto corde tuo. ex tota mēte tua. extota aīa tua. Quibꝰ in ꝟbis ꝓfecto nullāin vite nr̄e ꝑtē reliqͥt vacare debeat.locū dare. vt alia re velis frui. Sed qͥcqͥdaliud diligendum venerit in aīm. illuc rapiat̉. totꝰ dilectionis īpetꝰ currit. quovniu̓ſe nr̄e vires. vniijſe potētie. vniu̓ſaq̄mēbra ſunt dirigēda. ſicut ip̄e p̄ceptor nr̄eo in libro quē de infirmoꝝ viſitatiōe edidit ita monet. Diligat deū tuū oculꝰ tuꝰ.manꝰ tua. pes tuꝰ. oīs ſenſus tuus. tutotꝰ diligas deū. vt tu totꝰ diligaris abeo. Et ceu in libro meditationū exclamatImmēſus es o dn̄e. ſine mēſura debesamari laudari ab his qͦs tuo p̄cioſo ſāguine redemiſti. Heus frēs dilectiſſimi ſi hoīem tanta diligit dilectiōe. vt alteralteꝝ vix patiat̉ abeſſe. ſicut ſponſa ſpōſo

tanto ꝯglutinat̉ mētis ardore. vt magnitudīe amoris nll̓a ꝑfrui valeat reqͥemviri ſui vbſentiā inexplicabili ferēs merore dilectōe. ſtudio. quo feruore aīanr̄a. quā ſibi ſūma eiꝰ benignitate inetfabilibꝰ inenarrabilibꝰqꝫ ornamētis excelſa eiꝰ maieſtas. fide miſeratiōibꝰ deſpōſauit deū .ſ. veꝝ pulcherrimū eiꝰ ſponſūqui eam ſic adamauit. vt ea ſaluandamori dubitanerit. diligere dꝫ. Poſtre ineffabilē dei maieſtateꝫ ſic adamaredebemꝰ vt nr̄m amorē illā in finē alium re feramꝰ. ſūmꝰ vltimꝰ oīm re finis exiſtat. pacto ſi recte illā diligimus. ꝓpter aliū diligimꝰ. Preterea ſicuta nr̄o edocti ſumꝰ p̄ceptore. ſolo deo fruendū ē. qm̄ illo fruimur btī efficimur. in ſpēponimꝰ. vt ad id ꝑueniamꝰ. Ea dere in libro de doctrina xp̄iana. Resbus fruēdū ē diffinit pr̄em filiū ſpmſanctū. eadē tn̄ trinitas. vt adiecit. q̄dā ſūma res eſt cōiſqꝫ oībus fruentibꝰ ea. ſi tn̄res dici dꝫ. rerū oīm. ſi tn̄.enī facile īueniri pōt nomē qd̓ tāte excellētie ꝯueniat. niſi qd̓ meliꝰ dr̄ trinitas vnꝰdeꝰ. At enī ſicut ab eodē p̄clare diffinituꝫē. Frui quidē nil aliud ē. qͣꝫ amore īherere alicui rei propt̓ ſeip̄am. Qd̓ clariꝰ ineminētiſſimo de trinitate voluīe hiſcebis īſinuat. Fruimur cognitꝭ. in qͥbꝰ ip̄isꝓpter ſe volūtas delectata ꝯqͥeſcit. Exbus ſane fit. vt eo pacto a nob̓ ſit diligēdus deꝰ. vt dilectōnē tantā cōplectimurcelſitudinē. in nullā referamꝰ creaturā.ſi ſecꝰ a qͦpiā fiat. miꝝ quidē īmodū oberrat. qm̄ nepe nulla maior ꝑuerſitas ē. ſicuteidē nr̄o parenti excellētiſſimo placuit. qͣꝫvtēdo fruēdis. fruēdo vtēdis. Cōferamus igit̉ ſūmi imꝑatoris maieſtatē. eiꝰnatura eterna: infinita. īmēſa. incircūſcripta. rerū oīm pͥncipiū. atqꝫ finis. ſūmūqꝫſit p̄cellētiſſimū atqꝫ ineffabile bonū. īmoſi rectiꝰ loqͥ volumꝰ. ipſe ſit eſſentiā bonitas. ſimplex. puriſſima abſtracta. oīspenitꝰ expers ꝯcretiōis. eminētiſſimoiugi atqꝫ perhenni vehemētiſſimo. deniqꝫ inreferibili a nob̓ amari oportere. qͦs modos fornax iſta caritatis Auguſtinus cōtēplās vt nos eterne felicitatispotes fieremꝰ. exorſus ē. An̄ oīa frēs cariſſimi diligatur deus ita vt illa prepoſitionis nota. ſolū prioritatē ſignificet.

b 4

S