Epiſtole anſelmi
uis diuina diſpoſitio valde longe a reuerentia veſtra meā ſeparat paruitateꝫnulla tamen longinqͥtas debet minueremeam quā veſtra multis modis meruitbenignitas fidelitatem. Quapropter ſiquid de veſtra celſitudine audio: vndemihi ſit cōgaudēdū ſꝑ volo cōgaudereet ſi quid cognoſco ꝙ veſtrā dignitateꝫmutare deceat familiari fiducia eam caritatiue et humiliter debeo commouereDidici qd̓ dn̄s walerannꝰ cariſſimus nr̄cantor eccīe vr̄e deo inſpirāte habitumſancte cōuerſatōis ſtudioſe et intentiſſime petētes in monaſteriū ſancti martini de campis eo gaudio qͦ debuit ſit ſuſceptus ⁊ inde violenter a vobis ⁊ quēadmodū non neceſſe fuerat abſtractus.De qua re qͣꝫuis veſtra prudētia meo cōſilio nō egeat: cogūt tn̄ fidelitas ⁊ dilcōquas vobis et illi debeo mentē meaꝫ vtveſtre reuerētie aliquid ſuggerat. Nonloqͦr ſapientiori me quaſi docēdo ſed velut ea q̄ melius me ſcit breuiter cōmemorādo. Mi pr̄ ſi oīa facienda ſūt cū ꝯſiliocuius magis qͣꝫ eius qui amirabilis conſiliarius deꝰ fortis dicit̉. Ipſe quippe cōſulit ad ꝑfectionē nitentibus: vt oīa relīquāt et ſequātur. Ip̄e oīa relinquētibꝰ⁊ ſequentibus ſe ꝓmittit qꝛ ſedebāt cuꝫillo in iudicio iudicantes tribꝰ duodecīiſrael. Ip̄e eſt qͥ inuitat laborātes ⁊ oneratos amore ⁊ curis ſecularibꝰ vt ad ſeveniāt ⁊ requieſcāt. Hoc cōſiliū magisin monachico qͣꝫ in alie vite ꝓpoſito impleri ſācti patres intellexerūt. Beatꝰ nāqꝫ gregorius in libro. xiiij. regiſtri: ſcitisquidā mandet deſiderio ep̄o de quodāqui diuina inſpiratōe cōpunctus gr̄ammonachice cōuerſatōis appetierat quōſcꝫ hortet̉ eundē ep̄m vt ꝓpoſitū eiꝰ nl̓lo mō impediat: ſed magis eū qͣꝫtum valet paſtorali amonitione ſuccēdat ne feruor cōceptus in eo tepeſcat nec vllatenꝰdebere eū qͥ monaſterij portū petijt rurſus eccleſiaſticarū ꝑturbatōibus impli-
cari. In colecano cōcilio quarto legiſtꝭclericos monachoꝝ ꝓpoſitū appetētesqꝛ meliorē vitā ſeqͥ cupiūt liberos eē debere ab ep̄is ad monaſterioꝝ ingreſſus.Pauca dixi de multis. Si gͦ dicere contra dn̄m ⁊ cōtra tot ſctōs pr̄es dicta deum veraciter intelligētes peccatum eſt.facere cōtra manibꝰ non dicā quō ſed qͦmodo ſcitis quid ē. Si quis ſeparat p̄cioſū a vili id eſt aīam a ſeculo tanqͣꝫ osdei ſicut ſcriptū eſt erit. ille cuiꝰ os ⁊ manus retrahūt aīam adherentē poſt deūad ſeculum quid erit. Abſit mi dn̄e nolitdeus vt ſuꝑ ep̄um cadat qd̓ dn̄s dicit: qͥnō colligit mecū diſꝑgit: et qͥ nō eſt mecū ꝯͣ me eſt. Horrēdū eſt eī etiā auditui:vt qd̓ chriſtus elegit de mūdo epūs religet in mūdo vt qd̓ chriſtꝰ trahit ad portum de ꝓcellis ⁊ tempeſtatibus mundiHoc epus retrahat a portu ī naufragoſos turbines mundi vt quod xp̄s abſcōdit in ouili a multitudīe inſidiantiuꝫ lupoꝝ hoc ep̄s rapiat de ouili: ⁊ exponatmultitudīem luporum Mi reuerēde pr̄ne ſi moleſtum prudētie veſtre qꝛ ſic loquor. Nō enī hoc dico qꝛ velim oſtēdere qd̓ huiuſmōi ſitis: ſed qꝛ deſidero vthuiuſmodi non ſitis. Cōſideret et retractet prudentia vr̄a qd̓ fecit qd̓ mutāduꝫintelligat: nō eā pudeat facere qd̓ magꝭdeceat. Non enī adeo mirandū ſi ſubito motu de tam ſtrennui clerici amiſſion aliquid nō premeditate feciſtis: ſedhoc eſt valde laudandum ſi mutatis:quod mutandū intelligitis. Saluto dominos ⁊ amicos nr̄os canonicos vr̄os:quos etſi ſingulos nō cognoui: hos tamen diligere ⁊ omnibus ſeruire volui.Quos oēs vobiſcū ſupplex p̄cor vt cōſecrationē meam que in dn̄ica qua cantatur populus ſyon ordīata eſt deo annuente fieri ſuis orōibus nō meis meritis ſed ſua caritate p̄ueniant. Op̄s dn̄sſic vos vſqꝫ in finem huius vite dirigat⁊ cuſtodiat vt poſt hanc vitā eternā be-
y 3