LiberAnſelmi
ne glorie: vt auerteret indignationē tuam a nobis: ⁊ conſedere nos faceret ſibiin celeſtibus. ¶ Reſpice domine ſanctepater de ſanctuario tuo: ⁊ de excelſo celoꝝ habitaculo: ⁊ intuere hanc ſacroſanctam hoſtiā quaꝫ tibi offert magnus pōtifex noſter puer tuus: dn̄s noſter ieſuschriſtus pro peccatis fratrum ſuorum ⁊eſto placabilis ſuper multitudinem malicie noſtre. Ecce vox ſanguinis fratrisnoſtri ieſu clamat ad te de cruce. Quidenim eſt domine quod pendet ī ea. Pēdet inqͣꝫ quia preterita qͣꝫ preſentia corāte ſūt. Cognoſce pater tunicā filij tui ꝟiIoſeph. Hec eſt fera peſſima que deuorauit ⁊ conculcauit in furore ſuo veſtimentum eius: ⁊ omnē decorem illius reliquijs cruoris inquinauit. ⁊ ecce quinqꝫ ſciſſure lamētabiles ī eo reliquit. Uide domine palliuꝫ quod in manu adultere generatōnis pudicus ille adoleſcēſreliquit: meliorem eſtimans iacturā veſtimenti qͣꝫ innocentie ſancte. ¶ Et nūcdomine pater ſcimus quia viuit filiꝰ tuus ⁊ dominat̉ in tota terra egypti: īmoin om̄i loco demōſtratōnis tue. Eductꝰenī ad imperium tuum de carcere mortis ⁊ infernoꝝ ⁊ attōſus mortalitatis comam mutata veſte carnis in immortalitatis decore refloruit: ⁊ cuꝫ gloria ſuſcepiſti eū. ¶ Subneruauit diri pharaōisimperium: ⁊ cum triumpho nobili virtute ꝓpria celos penetrauit. Et cū gloria⁊ honore coronatus ⁊ dextera maieſtatis tue aſſiſtit vultui tuo pro nobis. frater enī ⁊ caro noſtra eſt. Reſpice domīein faciem chriſti tui qui tibi vſqꝫ ad mortem obediens factus eſt: nec recedāt aboculis tuis cicatrices vulnerum eius inꝑpetuum: vt memineris qͣꝫtam ſatiſfactionem ꝓ peccatis noſtris ſuſceperis.Utinam dn̄e appendas in ſtatera peccata noſtra quibus iram tuaꝫ meruimꝰ⁊ calamitatem quam paſſus es pro nobis innocens filius tuꝰ certe hec grauior
apparebit: ⁊ magis digna qͣꝫ ſint illa: vtꝓpter ipſam effundas miſericordiaꝫ tuam ſuper nos vt pro peccatis noſtris cōtineas intra te miſericordias tuas. Gratias tibi dn̄e pater referat om̄is linguade ſuꝑabundantia pietatis tue qm̄ vnico filio cordis tui non peperciſti: ſed ꝓnobis illum tradidiſti in mortem: vt tm̄tamqꝫ fidelem aduocatum haberemusin celo coram te. Et tibi domine ieſu fortiſſime zeloteo quid gratiarū: quid retributionis digne retribuam ego hō puluis ⁊ cinis ⁊ vile figmentum. Quid enīꝓ me facere debuiſti ⁊ nō feciſti Ab imopedis vſqꝫ ad verticem capitis totum īaquis paſſionis tue te dimerſiſti: vt metotuꝫ de illis extraheres. Et intrauerūtaq̄ vſqꝫ ad aīam tuā: nā ⁊ aīam tuaꝫ inmortē tradidiſti: vt aīam meam ꝑditaꝫmihi redderes. ꝓ tua aūt p̄cioſa animaita contribulata quid ab homine dignerepēdi poſſit nō inuenio. Nā ſi celum etterram ⁊ oēm ornatum ꝓ ea poſſem expendere: nec ſic vſqꝫ ad menſuram debiti poſſeꝫ attingere. Ut aūt ip̄m quoddebeo ⁊ mihi poſſibile eſt tibi tribuā tuimuneris ē. Diligēdus es in toto cordetota aīa: tota mēte: ⁊ tua mihi ſequēdaveſtigia qͥ mori dignatus es ꝓ me. Etquō fiet iſtd̓ niſi ꝑ te ī me. Adhereat aīamea pꝰ te: qꝛ tota virtus eiꝰ depēdet exte. Et nūc redēptor meꝰ dn̄e te vt veruꝫdeū adoro: in te credo: in te ſpero: ⁊ quibus poſſū deſiderijs ad te ſuſpiro. Adiuua imꝑfectōem meā qꝛ ad tue paſſiōiſgl̓ioſa inſignia qͥbus ſalutē meā operatus es: totū me inclino. Tue victorioſecrucis regale rex illū ī noīe tuo xp̄e adoro: tuū ſpineū dyadema: tuos rubentesſanguīe clauos: tuo ſctō lateri minerſaꝫlāceā: tua vulnera tuū ſanguineꝫ: tuammortē: tuam ſepulturam: tuā victorioſāreſurrectionē ⁊ glorificationeꝫ xp̄e ſupplex adoro ⁊ gl̓ifico. Odor enī vite mihi ſpirat ī oībꝰ his: hoꝝ viuifico odoro