De paſſione dn̄i
rūt eū: ⁊ plectētes coronā de ſpinis impoſuerūt capiti eius: ⁊ arūdinem in dextera eius ⁊ genu flexu illudebant eī dicētes. Aue rex iudeoꝝ; ⁊ dabant ei alapaſ⁊ expuentes in eū accipiebant arūdīem⁊ ꝑcutiebāt caput eius. ¶ Et poſtqͣꝫ illuſerūt ei induerūt eū veſtimētis ſuis: ⁊duxerūt eū vt crucifigeret̉ baiulantē ſibi crucē. Et perduxerūt illum in golgatha: ⁊ dabāt ei vinū mirratū cū felle mixtum bibere: ⁊ cū guſtaſſet noluit bibere.¶ Cūc crucifixerūt eū ⁊ duos latronescum eo hinc ⁊ hinc: mediū aūt ieſū. Ieſus autē dicebat. Pater dimitte illis: qꝛneſciunt quid faciūt. Poſtea ſciens ieſus: qꝛ oīa cōſummata erāt vt ſcripturacōſumeret̉ dixit. Sitio. Et currens vnꝰex eis acceptam ſpongiā impleuit aceto⁊ impoſuit arūdini ⁊ dabat ei bibere: cūergo guſtaſſet acetum dixit. Cōſummatum eſt. Et clamans voce magna dixit.Pater in manus tuas commendo ſpirirum meū. Tūc vnus militū lancea latꝰeiꝰ aperuit: ⁊ ꝯtinno exiuit ſāguis ⁊ aqͣ¶ Exꝑgiſcere nūc anima mea: ⁊ excute̓de puluere ⁊ cōtēplare virū hunc mira6bilem qͣꝫ memorabilem. ecce in ſpeculoeuangelici ſermonis qͣſi pn̄tem intuerisAttēde anima mea quis eſt iſte qͥ ingreditur habēs imaginē qͣſi regis: ⁊ nihilominus ſerui deſpectiſſimi cōfuſione repletus. Coronatus incedit: ſed ip̄a eiuscorona cruciatus ē illi ⁊ mille pucturisſpecioſū eius vertice diuulſerat. Regali purpura induitur: ſꝫ plus in ea deſpicitur qͣꝫ honorat̉. Sceptꝝ in manu geſtatſed eo ip̄o caput eius reuerēdū feritur.Adorāt cora ip̄o poſitis genubꝰ ⁊ regēcōclamāt. ⁊ cōtinuo ad cōſpuendū amabiles genas eius ſubſiliūt: maxillas palmis cōcutiūt: ⁊ honorabile collū exhonorant. Uide aīa mea quō per oīa viriſte coartat̉ ⁊ ſpernit̉. Sub crucis onere dorſum curuare iubet̉: ⁊ ſua ip̄ius ignominiā ad locū deductus ſupplicij mir
ra potat̉ ⁊ felle: in cruce ſubleuat̉: ⁊ dicit: Pater dimitte illis: quia neſciūt qͥdfaciūt. Qualis eſt hic qui in om̄ibꝰ preſſuris ſuis nec ſemel os ſuuꝫ aperuit: vtaūt querele: aut excuſationis aut cōmīationis aut maledictiouis verba aduerſus maledcōs canes illos ꝓferrꝫ; Et nouiſſime ꝟbum benedictionis quale a ſeculo non eſt auditum ſuꝑ inimicos effudit. Quid hoc viro manſuetius. Quidbenignius aīa mea vidiſti. Adhuc autēattentius intuere: qꝛ ⁊ grandi admiration ⁊ tenerrima cōpaſſione dignus apparet. Uide nudū ⁊ verberibus laceratuꝫ: in medio latronū tgnominioſe affixum: aceto in cruce potatū: ⁊ poſt mortēlancea ī latere vulneratū: ⁊ copioſos ſāguinis riuos ex quinqꝫ vulneribus manuū pedum ⁊ lateris effundentē: fletuꝫdeducite oculi mei: ⁊ liqueſce anīa meaigne cōpunctionis ſuper contritōe amabilis viri illius quē in tanta manſuetudine tantis vides afflictū doloribus. Etiam quideꝫ infirma anima mea vidiſti:⁊ miſerta es: nunc autē maieſtatē attende ⁊ amplius miraberis. Quid eniꝫ aitſcriptura; A ſexta āt hora tenebre facteſunt in vniuerſa terra vſqꝫ ad horaꝫ nonā. ⁊ ꝯbſcuratus eſt ſol ⁊ velum templiſciſſum ē a ſummo vſqꝫ deorſum: ⁊ terra mota eſt: ⁊ petre ſciſſe ſūt: ⁊ ml̓ta corpora ſctōꝝ qui dormierat ſurrexerunt.Qualis eſt hic qꝛ celū ⁊ terra cōpatiun.tur ei: ⁊ mortuꝰ mortuos viuificat? Cogͦſce aīa mea cogͦſce: hic eſt dn̄s nr̄ ieſꝰ ſaluator tuꝰ vnigenitus dei filius: verꝰ deus verus homo: qui ſolus ſub ſole ſinemacula inuētus eſt Et ecce quo cū ſceleratis deputatꝰ eſt ⁊ tanqͣꝫ abortiuuꝫ qd̓ꝓijcit̉ ab vtero ⁊ nemo curat: ſic iſte formoſus p̄ filijs hoīm ꝓiectus ē ab vteromatris infelices ſynagoge. Siqͥdē vulneratus eſt ꝓpter iniqͥtates nr̄as attritꝰeſt ꝓpter ſcelera nr̄a. Et factꝰ ē holocauſtū ſuauiſſimi odoris in cōſpectu tue pr̄-