Druckschrift 
Opera : Daran: Gaunilo: Pro insipiente. Honorius <Augustodunensis>: De imagine mundi. Libri I-II. Mit Beigaben von Petrus Danhauser u. Johannes Löffelholz.
Einzelbild herunterladen
 

LiberAnſelmi

meos dinumeraſti: tacuiſti ſēꝑ: ſiluiſti:patiens fuiſti. Uc mihi demū loquerisqͣi parturiens deus deoꝝ dn̄e p̄ſtabilisſuꝑ nequitiam: noui qꝛ manifeſtꝰ venies: noui qꝛ ſemꝑ ſilebis in conſpectu tuo ignis exarde ſcet ī circuitu tuotempeſtas ingruerit valida: aduocaueris celū de ſurſum terrā diſcernereppl̓m tuū Ecce tot milibus populoꝝ nudabunt̉ oēs iniqͥtates mee: tot agminibus patebūt ſcelera mea ſolū actuūſed etiā cogitationū ſimulqꝫ locutionūtot iudicibꝰ inops aſtabo qͦtquot meceſſerūt in bono oꝑe tot arguentibꝰ confundar quotquot mihi p̄buerūt ſācta viuēdi exempla: tot vincar teſtibꝰ: qͦt menouerūt ꝓficuis ſermonibus ſepeqꝫ īmitādos iuſtis mihi dederunt actōnibus.Dn̄e mi deus ſuppetit qd̓ dica occurrit qͥd reſpondeam. ecce illi int̓ſum diſcrimini: vrget me cōſciētia. cruciant cordis archana: coartat auaricia:accuſat ſuꝑbia: cōſumit inuidia: inflammat ꝯcupiſcētia: inceſtat luxuria: dehoneſtat gula: cōfutat ebrietas: detractiolaterat: ambitio ſupplātat: rapacitas obiurgat: diſcordia diſſipat: ira ꝑturbat:leuitas deicit: torpor opprimit: ypocriſisfallit: adulatio frangit: fauor extollit calūnia pūgit. Ecce liberator meus degētibus iracūdis. Ecce cum quibꝰ vixi adie natiuitatis mee quibus ſtudui qͥbuſfidē ſeruaui ipſa me ſtudia dilexerimdamnāt: que laudaueram vituperant.Hi ſūt quibus acqͥeui amici: quibusⁱ parui mgr̄i: quibus ſeruiui dn̄i conſulesbus credidi: ciues quibꝰ cohabitaui: domeſtici quibus conſenui. Heu mihi rexmeus deus meus: qꝛ incolatus meusꝓlongatus eſt. Ue mihi illumīatō meaquia habitaui habitantibꝰ cedarſctūs dixerit multū qͣꝫto magis ego infelix dicere poſſū nimis incola fuit animamea: firmamentū meū iuſtificabiturin cōſpectu tuo oīs viuēs. Spes mea

eſt in filijs hominū: quē ſi remota pietate iudicaueris iuſtū inuenias niſi preueneris miſerādo impiū erit quē gl̓ifices pium. Credo nāqꝫ ſalus mea audiui quō benignitas tua ad penitentiāme adducit: turris fortitudinis: ſonuerūt neceſſaria mihi tua labia: nemo pōtvenire ad me niſi pater qui miſit me traxerit. Enīuero qꝛ inſtruxiſti me tātaqꝫ ꝓpicius inſtitutōe formaſti totis medullis cordis toto adniſu mētis te op̄spr̄ cuꝫ dulciſſimo puero: teqꝫ dulciſſimaꝓles ſerēiſſimo inuoco paraclito trahe me quatenꝰ poſt te currere in odorēvngētoꝝ tuoꝝ delecter. magna domine deꝰ meus multitudo dulcedīs tuequā abſcondiſti timentibus te. Abſcondiſti quia cōſeruaſti qꝛ abſcondiſti.Abſtuliſti ea magis ml̓tiplicaſti Solet aliqn̄ qd̓ abſcondit̉ diligentius inueſtigari inuentū artius armari: dilata īte minuunt̉ ſꝫ magis creſcūt deſideria. eſt tuus amor trāſitorius ſedeternus: Qui te diligūt tepeſcūt ſedferueſcunt eſt tuꝰ amor otioſus: memoria tua ſuꝑ mel dulcis. meditatio dete pluſqͣꝫ cibus ſuauis: de te loqui plenaeſt refectio: te noſce ꝑfecta cōſolatio: tibi adherere vita eterna: a te ſeꝑari morſꝑpetua: fons viuus his qui te ſitiunt eſca indeficiens te eſuriūt. Gl̓ia te q̄rentibus gaudium inuenientibus: odor tuus ſuſcitat mortuos: reſpectus curat egͦtos: lux tua oēm fugat caliginē: viſitatio tua cūctam repellit triſticiam: nulluſapud te meror: ꝓcul a te oīs dolor: nll̓atecum meſticia: nulla indigentia: nullavbi neceſſitas: nulli boni inē difficultasnunqͣꝫ ibi tenebre nec terror nominaturgehenne: nulliꝰ noctis tetra cecitas: nectumultus improbitas: nūqͣꝫ famis: ſitiſqꝫ inopia frigoris nec eſtus circa te moratur penuria: inualitudo corporis:ꝓrſus nec corruptio mentis: zelꝰ neqꝫ contētio. nec oīno ambitio illinc: ab-