Meditationes anſelmi
go nōmō nō iratꝰ ꝑcutis: ſꝫ te irritātibꝰdona ſi queſierīt tribuis deus meus cornū ſalutis mee ⁊ ſuſceptor meꝰ. Ego infelix te irritaui: ego malū corā te feci: furorē tuū ꝓuocaui: irā ꝓmerui: peccaui ⁊paſſus es: deliqͥ ⁊ adhuc ſuſtīes. Si penitet ꝑcis: ſi reuertor ſuſcipis: inſuꝑ dūdiffero p̄ſtolarꝭ. Reuocas errātē: īuitasrepugͣntē excitas torpētē āplecterꝭ redeuntē doces ignorātē: merētē mulces: aruīa ſuſcitas: pꝰ lapſū reꝑas petēti largiris: q̄renti inueniris: pulſanti aꝑis. Ecce dn̄e deꝰ ſalutis mee qͥd opponā neſcioqͥd rn̄deam igͦro: nullū cōfugiū: nulluma te patet latibulū. Oſtendiſti bene viuēdi viā: dediſti gradiēdi ſcientiā: minatus es mihi gehennā: ⁊ pollicitus es paradiſi gl̓iam. Nūc pr̄ mīaꝝ ⁊ totius cōſolationis cōfige timore tuo carnes meas: qͣtenꝰ que minaꝝ metuendo euadā⁊ redde mihi ꝓpicius leticiā ſalutarꝭ tuivt q̄ ſpōdes diligēdo ꝑticipē. Fortitudo mea dn̄e firmamētū meū deus ⁊ refugiū meū ⁊ liberator meus ſuggere quidde te cogitē doce qͥbus ſermonibꝰ inuocem: de quibus oꝑibus te placere Scionāqꝫ ſcio vnū quo placaris: ⁊ aliud qd̓nō ſꝑnis: eſt vtiqꝫ ſpūs cōtribulatus tibi ſacrificiū ⁊ acceptas cor cōtritū ⁊ humiliatū His me deus meus adiutor meus dita muneribꝰ. His ꝯͣ inimicū muniꝓtectionibus hoc de flaminis vitioꝝ p̄ſta refugiū: hͦ a deſiderioꝝ paſſionibuspande pius refugiū fac dn̄e ꝟtus ſalutꝭmee ne ſim ī eoꝝ ordīe qui credūt tꝑe: etrecedūt tēptatōis tꝑe. Obumbra caputmeū in die belli: eſto ſpes mea in die afflictōnis mee ⁊ ſalus in tꝑe tribulatōnismee. Ecce deus illumīatio mea: ⁊ ſalusmea: rogaui quibus egeo intimaui: q̄ timeo: ſed remordet me cōſciētia: rep̄hendūt me cordis ſecreta: ⁊ ꝙ amor mīſtrattimor diſſipat: zelus incitat: metus increpat. Acta vice fortitudīeꝫ ſꝫ tua iugiterpietas fiduciā. Tua hortat̉ benignitas
mea dehortat̉ malignitas: ⁊ vt veriꝰ fatear occurrūt memorie fantaſmata peccatoꝝ: q̄ reuerberāt aciem vl̓ audaciamp̄ſumentiū aīoꝝ. C enī odio qͥs dignꝰſit qͣ frōte gr̄am reqͥrit cū pena debet̉: qͣtemeritate gl̓ia poſcit̉ lateſcit iudicem:qͥ poſtpoſita ſatiſfactōe delicti p̄mijs q̄rit honorari. Regi inſultat obnoxiꝰ ſuꝑplicio qͥ flagitat donari in debito p̄mio:⁊ dilecti pr̄is affectū ſtultus exacerbat filius: qͥ poſt illatas cōtumelias an̄ penitudīem hereditatis vſurpat celſitudīeꝫqd̓ mi pr̄ me egiſſe recolo: merui morteꝫ⁊ peto vitā: cōmoui regē meū: cuius impudens nūc inuoco auxiliū: ꝯtempſi iudiciū iudicis: quē temere poſtulo adiutorē: inſolēs rēnui audire patrē queꝫ demū p̄ſumo hr̄e tutorē. Heu mihi qͣꝫ ſerovenio: heu heu qͣꝫ tarde feſtīo: heu quiacurro poſt vulnera dedignatus incolumis: p̄cauere iactacl̓a: neglexi ꝓſpiceretela: mō ſollicitor de morte vicina: vulneribus influxi qꝛ ſcelera ſceleribꝰ addere nō timui: recēti tabe cicatrices reſꝑſi:qꝛ pͥſca flagitia modernis inqͥnatōibusreciprocaui: ⁊ q̄ diuina ſolidauerat gr̄avel medicina mea diſſoluit prurigo frenetica. Cutis que ſuꝑducta vulneribusmorbū celauerat: ſanie erūpente putruit: qꝛ iterata iniqͥtas ꝯceſſā mīam exinaniuit. Noui qͥppe ſcpͥtum. In qͣcūqꝫ dieiuſtus peccauerit oēs iuſticie eius in obliuiōe erūt. Si iuſticia abolet̉ iuſti ruentis: qͣꝫto magis pctōris in idip̄m ruētis.Quotiens vt canis redij ad vomitū etvt ſus petij volūtabꝝ: fateri mihi itaqꝫ⁊ recordari impoſſibile eſt qd̓ mortaliūhoīes peccare ignorātes docui: volentibus delinq̄re ꝑſuaſi: reſiſtētes coegi volentibus cōſenſi: qd̓ ſane gradientes inlaqueum duxi: viam querentibꝰ foueaꝫretexi: mala patrare nō horrui: obliuiſcinō metui. Sed tu iuſte iudex ſignaſti qͣſi in ſacculo pecuniā pctā mea: ⁊ obẜuaſti oēs ſemitas meas ⁊ cunctos greſſus
t