De ſimilitudinibus

ctatione. Talia nōnulli interdū ſibi metip̄is praue cōſulūt: nec miſeri attendūt.qͣnta erroris caligine interiꝰ obtenebrātur. Nam qͣꝫto ſūt pctīs obligati maioribus ac bonitate pauꝑiores: tanto deberēt eē ad oē delectamētum dyaboliceſuggeſtionis excutienduꝫ ardentiores.Sic enī virtus ꝟtuti accumulata ꝓdere. Quiſqͥs gͦ hodie qͥcquid oꝑari pōt:nullatenus ꝓducere debet. Un̄ ſalomōQuodcūqꝫ p̄t manus tua facere inſtāter oꝑare: qꝛ nec opus nec ratio nec ſapientia eſt apud inferos.¶ Similitudo inter pauꝑes ſtultos etnegligentes.Erū huiuſmōi hoīes ita ī peccāſvdo negligētes imitamur: ⁊ pauꝑes inſipientes. Siquidē pauꝑinſipiens cū obulū acqͥrit: aut aliud qd̓ꝑui munuſculi dicit Ad qͥd illud tātillūſeruarē: nō ꝓpter hoc diues ero: expendam itaqꝫ hoc ī pomis aut nūcibus autqualibet alia re mihi delectabili. Nō eīillud cuſtodiendo ſollicitus volo haberi. Sic ſtolidus dū ꝑuipendit modica:nū qͣꝫ ꝓficit ad maiora Sapiēs āt pauꝑꝑua que habet cuſtodit: ⁊ quo minꝰ ſehabere cōſiderat: eo magis nacta retinere deſiderat: quatenꝰ ex ꝑuuloꝝ ꝯgeriead maiora querit qn̄qꝫ ꝑtingere. Sic nimirū is qui ſe pauꝑem ſcientie ac bonitatis ſentit: debet facere ſi ad aliqueꝫ effectū ſcientie ac bonitatis velit ꝑuenireNam ſicut plura genera maſſam ⁊ gutte flumē: ⁊ multi nūmi diuitē faciunt: ſicmulte ſcientiarū ſententie ſapientem: etpl̓es bonitatis actōes bonū quodlibetefficiunt̉. ¶ De ſciētia ⁊ tribꝰ ꝑtibus eiꝰUm igit̉ ſciētia ſit neceſſaria vtcbonus efficiatur ⁊ manifeſtū ſitnullū eaꝫ poſſe cōprehendere: qͥminimas eius ꝑtes negligit colligere:niſi forte q̄s ſubito illuminet̉: ſicut apoſtoli ⁊ ꝓph̓e: querendū eſt quō per gratiā dei illā valeamus acqͥrere. Tribꝰ ita-

qꝫ cauſis videt̉ mihi illā poſſe adipiſci:doctrina: experimēto: ⁊ ratione.De doctrina.2Er doctrinā quippe que capiturlectiōe ⁊ ſermocionatiōe ſciētiaacqͥritur. Quiſqꝫ legit aūt legētem ſiue loquentē audit. Ad hec vt eoꝝque legunt̉ ſiue referunt̉ ſcientiā habeat intendit. ¶ De experimento.Xperimento ꝟo acquirit̉ ſcientia dū rei quā aliqͥs ꝓbauit cer-tam habet noticiā. Ex rōe quoqꝫ ꝑcipit̉ cū ꝑ naturalē mentis diſcretōnē in iſtis q̄ faciēda ſiue obmittēda ſuntquis ſolidat̉. Scientia igit̉ his tribꝰ rebus acquirit̉: ſꝫ qꝛ inflat niſi eam caritasedificet nil ꝓrſus ꝓficit abſqꝫ volūtatebonitatis Uoluntas itaqꝫ bona eſt quedei volūtati ſubiecta ē: q̄ tunc volūtatidei ſubiecta eſt qn̄ id vult qd̓ deus vultillā velle debere: ⁊ tūc iuſta ſiue recta dicit̉ qn̄ id qd̓ deꝰ vult eā velle debere amplectitur.¶ Ꝙ non ſemꝑ debemus velle quod deus vult.l3On enī ſꝑ velle debemus qd̓ dehus vult: ſꝫ hoc velle debemꝰ qd̓deꝰ vult nos velle debere. Uoluit enī deꝰ btm̄ martinū ab hac vita tollere: ſed ſi eius diſcipuli hoc tūc voluiſſent crudeles vtiqꝫ extitiſſent. At noluerunt qd̓ deus noluit ſed voluerit quoddeus voluit eos velle debere: ⁊ viam iuſticie retinere. Qui ergo cum ſcientiavolūtatem bene oꝑandi portat: maxīaex ꝑte bonitati appropinquat. Unde ſciendū eſt qꝛ quicūqꝫ bonā volūtatē deſiderat neceſſe eſt vt a vanitate ſeſe alienare ſtudeat. Nā ſicut vna oꝑatio aliā a ſediuerſā oꝑatōem excludit: ſic cogitatiocogitationē expellit: ⁊ voluntas nihilominus voluntatē repellit. Cū enī manuſcribo nō agrū ſemino: deinde etiā cū ſeminauero ſcriptōem excludo. Sic itaqꝫcū ⁊ ip̄e mane quid cogito: nō interiꝫ vtilitatē penſo. Et cū poſtea vtile quid pē

ſ ⁊