De caſu dyaboli

qm̄ ſuprapoſita ratione patet apoſtatāangelū nō potuiſſe preſcire ruiuā ſuā eap̄ſcientia quā rei neceſſitas ſequit̉: accipe adhuc aliā rōnem que nō ſolū p̄ſcientis: ſed et eſtimatione aūt qualibꝫ ſuſpitione ſuū eū preſenſiſſe caſum excludit.D hoc excepto. M. Si adhuc inbona voluntate ſtans p̄ſciebat ſe caſuꝝaut volebat vt ita fieret aut nolebat.D Unū horū neceſſe eſt verum eſſe.M Sed ſi cum p̄ſcientia voluntatemhabebat aliqn̄ cadendi iaꝫ ipſa mala voluntate ceciderat. DPatet qd̓ dicis. M Non itaqꝫ volendo cadereprius ſciuit ſe caſurum: quā caderet.D Nō pōt aliud obici ꝯcluſioni tue.M. Ac ſi preſciebat ſe caſurū et nolebattm̄ miſer erat dolendo qͣꝫtum magiſſtare volebat et quo erat iuſtior eo debebat eſſe felicior. D. Negari nō pōt.M At tanto iuſtior erat qͣꝫto magisvolebat ſtare: et quo erat iuſtior eo debebat eſſet facilior. D Nō pōt negariM Ego ſi nolendo preſciebat ſe caſurum tanto erat miſerior quato debebateſſe felicior quod non conuenit. DIta quid ē conſequi negare nequeo Sꝫhoc ſepe nō ſolum ſine incōuenientia ſꝫet laudabiliter et ſuperna gratia fieri cognoſcitur multotiens em̄ vt pauca d̓ incōmodis iuſtorū cōmemorem qͣꝫto quiſiuſtior eſt tanto maiore doloris comꝑaſſione de alieno caſu afficitur. Sepe em̄eū qui maiorē habet iniuſticia cōſtātinividemus ab iniuſtis maiorem pati ꝑſecutionis inſtātiā. M Nō eſt eadēratio in hominibus et in illo angelo. homini em̄ natura ꝓpter pctm̄ primi parētis iam innumerabiliū incōmodorū facta eſt paſſibilis ex qua paſſibilitate multis modis gratia vobis operat̉ incorruptibilitatē. Ille ꝟo adhuc nullo peccato precedente alicuius mali non inuenerat paſſionē. D. Satiſfeciſti obiectōni mee. Patet em̄ quia hec ipſa ratio ſi-

cut ſeperat ab ipſo malo angelo ſui caſꝰp̄ſcientiā ita nihilominus oēm ſegregatopinionē. M Eſt et aliud qd̓ mihiſatis videtur oſtendere nullo mō eū ſuam ante putauiſſe futuram p̄uaricationē. Nempe vt coacta putauiſſet aūt ſpōtaneam: ſed nec nullatenus erat vnde ſealiqn̄ cogi ſuſpicaret̉ nec qͣꝫdiu voluit īveritate ꝑſeuerare vllo mō putare potuit ſed ſola voluntate illā deſerturū. Supra nanqꝫ iam mōſtratū eſt eū qͣꝫdiu rectam voluntatē habuit in hac ipſa volūtate voluiſſe ꝑſeuerare. Quapropt̓ volendo tenere ꝑſeuerant̉ qd̓ tenebat nullo mō video vnde potuiſſet vel ſuſpicari nulla alia accedente tā ſola ſe illud deſerturū voluntate. Nō nego illū ſciuiſſeqꝛ poſſet mutare voluntatē quā tenebatſed dico illū nō potuiſſe putare: qꝛ aliqn̄omni alia ceſſante tā ſpōte mutaret voluntatē quā ꝑſeueranter tenere volebatD Qui diligenter intelligit qd̓ dicispatenter videt: qꝛ nullo mō ſcire vel putare potuit angelus malus ſe facturumquod malefecit.¶ Ꝙ ſciuit ſe nō debere velle hͦ qd̓ volēdo peccauit et debe̓ puniri ſi peccaretCapitulum. XXII.Ed et hoc volo vt pariter oſte.das ſi ſciuit ſe non debere velleꝙ p̄uaricando voluit. M In hͦ dubitare nō debes ſi ſupradicta cōſiderasSi em̄ neſciſſet ſe nō debere velle qd̓ iniuſte voluit ignoraſſet ſe debere voluntatē tenere qͣꝫ deſeruit Quapropter neciuſtus eſſet tenendo nec iniuſtus deſerēdo iuſticiā qͣꝫ neſciſſet īmo nec poterat ūvelle pluſqͣꝫ habebat: ſi neſciebat ſe d̓be.re eſſe contentum eo ꝙ acceperat. Deniqꝫ qꝛ ita rationalis erat: vt nulla re ꝓhiberetur vti ratione non ignorabat quiddebe̓ vel non deberet velle. DRationem tuam nō video poſſe infirmari.ſed tamen inde mihi videtur quedā oriri queſtio. Si eniꝫ ſciebat ſe non debere