LiberAnſelmi

Quod aūt eſt ſingulis quiſqꝫ hoc eſt tota trinitas ſimul pater ⁊ filius ⁊ ſpūſſāctus quā ſingulis quiſqꝫ nō ē aliud quāſūme ſimplex vnitas: ⁊ ſūme vna ſimplicitas: que nec ml̓tiplicari: nec aliud ⁊ aliud eſſe poteſt. Porro vnū eſt neceſſariūporro hoc ē illud vnū neceſſariū in quoomne bonuꝫ imo qd̓ eſt oē ⁊ vnū totumet ſolum bonū.¶ Coniectatio quale et quātum ſit hocbonum.¶Capitulū. XXIIII.Xcita nūc aīa mea ⁊ erigo totuꝫintellectū tuū ⁊ cogita quātū potes: quale ⁊ quātū ſit illud bonūSi em̄ ſingula bona delectabilia ſūt cogita intēte qͣꝫ delectabile ſit illud bonū:qd̓ continet iocūditatē oīm bonoꝝ: ⁊ nōqualē in rebus creatis ſumꝰ exꝑti: ſꝫ tanto differētē: quāto differt creator a creatura. Si em̄ bona ē vita creata quā bōaeſt vitā creatrix? Si iocūda ē ſalus fctāquā iocūda ē ſalus que facit oēm ſalutēSi amabilis eſt ſapiētia in cognitōe rerum cōditarum quā amabilis eſt ſapiētia que oīa cōdidit ex nihilo? Deniqꝫ ſimulte et magne delectatōes ſunt in rebꝰdelectabilibus qualis ⁊ quāta delectatōeſt in illo qui fecit ip̄a delectabilia?Que ⁊ quāta bōa ſint fruētibꝰ eo. XXVUi hoc bono fruet̉ quid illi erit4⁊ quid illi nō erit? Certe quicqͥdvolet erit ⁊ qd̓ nolet nō erit. Ibiquippe erūt bona corporis ⁊ aīe qualianec oculꝰ vidit nec auris audiuit nec corhoīs cogitauit. Cur ergo ꝑ multa vagaris homūtio querēdo bona aīe tue ⁊ corporis tui? Ama vnū bonū in quo ſūt omnia bōa: ⁊ ſufficit. Deſidera ſimplex bonū qd̓ eſt oē bonū: ⁊ ſatis eſt. Quid em̄amas caro mea: qͥd deſideras aīa mea?Ibi eſt: ibi eſt: quicqͥd amatis: qͥcqͥd deſideratis. ¶ Si delectat pulchritudo: fulgebāt iuſti ſicut ſol. ¶ Si velocitas autfortitudo aut libertas corporis cui nihilobſiſtere poſſit: erūt ſimiles angelis dei:

quia ſeminatur corpus animale: ⁊ ſurgꝫcorpus ſpūale poteſtate vtiqꝫ nō naturaSi lōge et ſalubris vita: ibi ſana eſt eternitas et eterna ſanitas: quia iuſti imꝑpetuum viuent: ⁊ ſalus iuſtorū a domino.Si ſacietas: ſaciabūt̉ cū apparuerit gloria dei. Si ebrietas. inebriabūt̉ ab vbertate domus dei. Si melodia: ibi angelorū chori cōcinūt ſine fine deo. Si quelibet non immūda: ſed mūda voluptas:torrente voluptatis tue potabit eos deus. Si ſapiētia: ip̄a dei ſapiētia oſtēdeteis ſeip̄am. Si amicicia: diligēt de ōplꝰquā ſeip̄os ⁊ inuicem tāqͣꝫ ſeip̄os: et deꝰillos pluſquaꝫ illi ſeip̄os: quia illi illū etſe ⁊ inuicem per illuꝫ: ⁊ ille ſe ⁊ illos perſeip̄m. Si concordia omnibus illis eritvna volūtas: quia nulla illis erit niſi ſola dei volūtas. Si ptās: omnipotenteserunt ſue volūtatis vt deus ſue. Nā ſicpoterit deus quod volet per ſeipſuꝫ itapotuerūt illi qͥd volēt ꝑ illuꝫ: qꝛ ſicut illinon aliud volēt: quam qd̓ ille ita ille volet quicquid ille volent: ⁊ quod ille volet non poterit nō eſſe. Si honor et diuitie: deus ſeruos ſnos bonos ⁊ fideles ſupra multa cōſtituet imo filij dei ⁊ dij vocabūtur et vbi erit filius eius ibi erūt etille: heredes quidem dei: coheredes aūtcriſti. Si ꝟa ſecuritas certe ita certi erūtnunqͣꝫ ⁊ nullatenꝰ iſta: vel potius iſtudbonum ſibi defuturū: ſicut certi erunt ſenon ſua ſponte: illud amiſſuros: nec dilectorem deū illud dilectoribus ſuis inuitis ablaturum nec aliquid deo potētiusinuitos deuꝫ ⁊ illos ſeperaturum. Gaudium vero quale aūt quantū eſt: vbi tale aut tantum bonum eſt? Cor humanūcor indigens: cor expertum erūnas: imoobrutū erūnis quantū gauderes ſi hijsomnibus abūdares? Interroga intimatua ſi capere poſſint gaudium ſuū de tāta beatitudine ſua. Sed certe ſi quis alius quem omnino ſicut teip̄m diligereseandem beatitudinē haberet duplicare