De conceptu virginali

apl̓s qꝛ mors regnauit ab adaꝫ vſqꝫ admoyſen etiaꝫ in eos qui nō peccaueruntī ſimilitudinē preuaricatōis ade apertevidetur ſignificare ꝙ non illis perſonaliter imputet̉ ip̄a ade p̄uaricatio aut aliud tāmagnū qͣꝫuis oēs filios ade excepto ꝟgīs filio pctōres et filios ire ī ſcriptꝭſuis ꝓnūciet. Nā cū ait etiā in eos qͥ nōpeccauer̄t in ſimilitudinē preuaricatōisade pōt ſic intelligi ac ſi dicat etiā ī eosqͥ nō tm̄ peccauerūt qͣꝫtū adā peccauit p̄uaricādo. Et cū ait. lex autem ſubintrauit vt habūdaret delictum aut intelligemus peccatuꝫ ante legem in illis qui nōpeccauerunt ī ſimilitudinem preuaricatōis ade minus quā ade pictū aūt ſi nōminus erat habūdauit in eis peccatumpoſt legem vltra pctm̄ ade ꝙ intelligerenequeo cū illud conſidero de cuius pōdere et ſatiſfactiōe in cur deus hō ꝙ mihi viſum eſt ſicut iā legiſti expoſui. Ueruꝫ eſt tamen ꝙ nullus ad hoc ad ꝙ hōfactus eſt ⁊ propagatio illi data eſt reſtituitur nec a malis iniq̄ incidit hūana natura eruitur non per ſatiſfactōem illiuspeccati per quod ī eadē mala ip̄a ſe precipitauit. Dicit aliquis ſi nō habent ſinguli pctm̄ ade: quō aſſeris nullū ſaluariſine ſatiſfactōe peccati ade Nā qualiteriuſtus deus exigit ab illis ſatiſfactionēpeccati ꝙ nō habēt. Ad quod dico. Deus nō exigit ab vllo peccatore pluſqͣꝫ debet. Sed quoniam poteſt reddere quātū debet ſolus xp̄s reddidit ꝓ oībus qͥſaluātur pluſqͣꝫ debetur ſicut iam in prefato opuſculo dixi. Adhuc alio qͦꝫ modo videndū eſt qua ratione peccatū minus ſit in infātibus qͣꝫ in adā cū ab illoī oēs deſcēdat. Per vnū enī homine ꝙē per adā peccatū intrauit ī hūc mundūet ꝑ pctm̄ mors. Cur aūt minꝰ ſit nō cognoſcit̉ ſi cur et quō inſit nō intelligat̉.¶ De qͣꝫtitate originalis peccati. XX.Uod qͣꝫuis ſupradictuꝫ ſit qͣꝫtūIopus erat ad hic quod quereba

tur tamen non erit ſuꝑfluum ſi hoc breuiter repetitur. Equidem negari nequitinfantes in adā fuiſſe tū peccauit ſed inillo cauſaliter ſiue naturalit̓ velud in ſemine fuerūt in ſeip̄is ꝑſonaliter ſunt: qꝛin illo fuerunt ip̄m ſemē in ſe ſinguli ſūtdiuerſe ꝑſone. In illo non alij: ab illo inſe alij qͣꝫ ille. In illo fuerūt ille: in ſe ſuntipſe fuerūt igit̉ in illo ſed non ip̄i qm̄ nōdum erāt ipſi: forſitā dicit aliquis iſtudeſſe quod alij homines in adā fuiſſe dicūtur quaſi nihil et inane quoddam eſtnec eſt nominādū eſſe. Dicat ergo illudeē fuiſſe nihil aūt falſum ſiue vanuꝫ quofuit xp̄s: ſcd̓m ſemē in abraam in dauidet in alijs patribus ⁊ quo oīa que ſūt exſemine fuerūt in ſeminibus: ⁊ nihil feciſſe deum cū oīa que procreātur ex ſemīeip̄e fecit prius in ſeminibus ip̄is. ⁊ dicatnihil vel vanū aliud eſſe hoc qd̓ ſi veronon eſſet hec que videmus eſſe nō eſſet.Si em̄ verū non eſt ea que natura procreat ex ſeminibus in illis priꝰ aliud fuiſſe nullomō ex ipſis eſſēt. Qd̓ ſi hoc dicere ſtultiſſimū eſt nō eſt falſum vel vanū ſed verū ⁊ ſolidū eſſe fuit quo fuerūtomnes alij hoīes in adā Nec fecit deusinane aliud cū eos in illo fecit eſſe. Sedſicut dictū eſt in illo fuerūt nō alij ab illo ⁊ ideo lōge aliter qͣꝫ ſūt in ſeip̄is. Uerū qͣꝫuis cōſtet eos in illo oēs fuiſſe ſolꝰtamē filius virginis valde diuerſo modo ab alijs in illo fuit. Oēs quippe alijſic fuerūt in illo vt per naturā ꝓpagādiq̄ poteſtati ⁊ volūtati eius ſubdita eratde illo eſſent: ſolus vero iſte non ſic in eofuit vt per naturā aut volūtatem eiꝰ deillo fieret. De alijs acceperat adā quando peccauit vt eſſet hic de quo illi futurierāt: ⁊ vt de illo eſſet: de iſto vero vt eſſet hic vnde futurus erat: non aut vt deillo eſſet qꝛ non erat ptāte vt de ip̄o propagaret̉. Sed nec in ptāte eius erat vtde alia eſſētia aut de nihilo fieret. Quare non erat in eo vt hoc aliquo modo eſ-