Druckschrift 
Opera : Daran: Gaunilo: Pro insipiente. Honorius <Augustodunensis>: De imagine mundi. Libri I-II. Mit Beigaben von Petrus Danhauser u. Johannes Löffelholz.
Einzelbild herunterladen
 

De cōceptu virginali

alid̓ et acto eo trāſit vt ſit aut opꝰſit et remanet. Uerbi gr̄a. Aſcribendo qd̓ſcribi debꝫ trāſit ſcriptio fiūt ſcripture remanēt) eēt pctm̄ trāſeunte actōe vt ſic trāſiret ſimiliter pctm̄: nec iam eſſet aut qͣꝫdiu remane̓t qd̓ fit nūqͣꝫ deleret̉pctm̄. Sꝫ videmꝰ pctā ſepe delē actōedeleta: et deleri: oꝑe non deleto. Quareactio que trāſit: nec opus remanet ē aliquādo pctm̄. Deniqꝫ ſi de actōibꝰ volūtarijs īiuſte fiūt arguūtur mēbra ſenſꝰbꝰ fiūt: rn̄dere poſſūt. Deꝰ nos: ptātēī nobis ē ſubiecit volūtati: vt ad imperiūeiꝰ poſſumꝰ mouere nos facerevult. Imo illa mouet nos velut īſtrumenta ſua fac̄ oꝑa videmur facere nec nospoſſumꝰ illi nos reſiſtere nec oꝑa fac̄poſſūt fieri dn̄ationi quā deꝰ nobis dedit nec poſſumꝰ nec debemꝰ obedire.Qn̄ illi obedimꝰ d̓o hāc legē nobis dedit obedimꝰ. Ergo qͥd peccat mēbra velſenſꝰ vl̓ oꝑa deꝰ ſic ſubiecit voluntati ſiſeruāt qd̓ deꝰ ill̓ ordinauit. Quicqͥd igit̉faciūt totū īputādū ē volūtati. Qd̓ itaſit mirat̉ forſitā: qͥs cur culpa volūtatꝭmēbra puniātur vl̓ ſenſꝰ. Ueꝝ ita eſt: em̄ punit̉ niſi volūtas. nihil ē alicui pena niſi qd̓ ē cōtra volūtatē et nullares penaꝫ ſentit niſi hꝫ volūtatē mēbraāt ſēſꝰ ſe nihil volūt. Si igit̉ volūtasī mēbris ſenſibꝰ oꝑat̉ ita ī ill̓ ip̄a torqͥturaut delectat̉. Qd̓ ſi qͥs accipit: ſciat inſenſibꝰ mēbris niſi aīam ī qua ē volūtas ſentire oꝑari: id̓o ī ill̓ torq̄ri aut delectari: hꝫ tn̄ vſus vt actōes qͣs fec̄ īiuſtavolūtas vocemꝰ pctā: qꝛ ī volūtate fiūtet pctm̄ Dant̉ etiā qͥbuſdā noīa qͥbꝰ ſignificat̉ eas īiuſte fieri vt fornicatō mēdatiūSꝫ aliud ītelligit̉: qͣſi actio vl̓ ꝓlatō aliud vtꝝ iuſte fiat conſiderat̉. malū ē pctm̄ ſiue īiuſticia nihil ſitEniqꝫ oīs eēntia ē a deo: a nihilē īiuſtū. Quare nll̓a eēntia ē īiudſta ſe. Iniuſta aūt oīno nihil eſtſic̄ cecitas. em̄ aliud ē cecitas qͣꝫ abſētia viſꝰ vbi dꝫ: magis ē alid̓ ī ocl̓ovbi dꝫ viſus: qͣꝫ ī ligno vbi debꝫ.

em̄ ē ī iuſticia tal̓ res īficiat̉ corrūpat̉ aīa velud corpꝰ venēo faciat alid̓ſic̄ videt̉ quādo malicioſus mala facitoꝑa. quēadmodum cui ī domita feraruptꝭ vincl̓is diſcurrēdo ſeuit nauisſi gubernator dimiſſo gubernaculo dimittat eam vētis et motibus maris vagaturet inuehit̉ in quelibet pericl̓a dicimus qꝛhoc facit abſentie cathene: vel gubernaculi: qd̓ abſentia eoꝝ aliud ſit aut qͥcqͣꝫfaciat: ſed qm̄ ſi adeſſēt facerēt ne ſeuiretfera aut peirꝫ nauis. Ita malꝰ ſeuitet ī qͣlibet aīe ſue pericl̓a ſūt mala oꝑa īpellit̉: clamamꝰ qꝛ oꝑat̉ īiuſticia: nonip̄a vlla eēntia ſit: aut faciat aliud: ſed qm̄volūtas (cui ſubditi ſūt oēs volūtarij motꝰ tociꝰ hoīs) abſente iuſticia diuerſis appetitibꝰ impl̓ſa: ſe oīa ſibi ſubdita ī multimoda mala leuis: effrenata: ſine rectore p̄cipitat: qd̓ totū iuſticia ſi adeēt:hiberet ne fieret. Ex hijs facile cognoſcit̉ qꝛ īiuſticia nullā htꝫ eēntiā: qͣꝫuis iniuſte volūtatꝭ effectꝰ actꝰ: ſe cōſideratialid̓ ſibi vſus īiuſticiā nos. Hac ip̄a rōe ītelligimꝰ malū nihil. Sic̄ em̄ īiuſticiaē alid̓ quā abſentia debite iuſticie: ita ma ē aliqͣꝫ abſētia debiti boni. Nulla āteēntia (qͣꝫuis mala dicat̉) ē nihil: nec ma ē illi aliqͥd. Nll̓i em̄ eēntie ē aliudmalā eēntiā: quā deeſſe illi bonū qd̓ debet hr̄e. De eſſe vero bonū qd̓ debet adeē ē alid̓ Quare malū: ē illi eēntiealiqͥd: hec breuit̓ de malo qd̓ ſꝑ ē nihilīdubitāter qd̓ ē īiuſticia: dixi. In cōmoditas em̄ ē malū: vnde īcōmoda mala dicūtur: aliqn̄ nihil ē vt ſurditas cecitasaliqn̄ videtur alid̓: vt dolor triſticia.Qd̓ āt iuſticia ſit rectitudo volūtatꝭ propter ſe ſeruata īiuſticia ſit alid̓ quā abſentia debite iuſticie: nll̓ā habeat eēnciā etiā oīs eēntia ſit a deo nihil ſit a deoniſi bonū: ſufficiēter me puto on̄diſſe ī eotractatu quē feci caſu dyaboli. Sꝫ de iuſticia pleniꝰ in eo quē edidi de veritate. puuit d̓s pctō puniat nihilo:Uidā audiuit pctm̄ nihil ſolētdice̓. Si pctm̄ nihil ē: cur punit deS