PrimusLiber
¶ Ꝙ nihil minꝰ ſit tolerādū ī rerū ordine: qͣꝫ vt creatura creatori debitū honorem auferat. et ꝙ nō ſoluat qd̓ aufertIhil minꝰ to A .XIII.nlerandū eſt in rerū ordine qͣꝫ vtcreatura creatori debitū honorē auferat: ⁊ non ſoluat qd̓ aufert. BNihil clarius iudico. A Nihil aūtiniuſtius tolerat̉: qͣꝫ quo nihil minꝰ eſttolerādū. B Nec hoc eſt obſcurū.A Puto ergo qͥa nō dices deū debere tolerare quo nihil iniuſtius tolerat̉vt ꝙ creatura nō reddat deo qd̓ aufert.B Imo penitꝰ negādū eſſe iudico.A Itē ſi deo nihil maiꝰ aūt meliꝰ eſtnihil iuſtius qͣꝫ vt honorē illiꝰ ſeruet inreꝝ diſpoſitōe ſūma iuſticia q̄ nō eſt aliud qͣꝫ ip̄e deꝰ. B hoc qͦꝫ nil aꝑtiꝰ;A Nihil ergo ſeruat deꝰ iuſtius: qͣꝫſue dignitatis honorē B Qd̓ vtiqꝫ neceſſario ꝯcedi oportet. A Uidet̉ tibi ꝙ eū integre ſeruet. ſi ſic auferri ſibi ꝑmittit: vt nec ſoluat̉ nec ipſe auferentē puniat. B Non audeo dicere. A Neceſſe ē ergo vt aūt ablatus honor ſoluat̉: aut pena ſeqͣtur. alioquin aūt ſibijpſi deꝰ iuſtus non erit: autad vtrūqꝫ impotēs erit. qd̓ nephas eſtetiā cogitare. B Nihil rarionabilius dici poteſt vt puto.¶ Cuiuſmōi honor dei ſit pena peccātisEd volo a te ¶Capl̓m. XIIII.audire ſi peccantis pena ſit illihonor: aut cuiuſmodi honor ſit.Si em̄ pena peccātis nō eiꝰ honor ē: cūpctōr nō ſoluit qd̓ abſtulit. ſed puniturſic ꝑdit deꝰ honorē ſuū vt nō recuperet̉ꝙ hijs q̄ dicta ſūt repugnare videtur.A Deū īpoſſibile eſt honorē ſuū ꝑdere. Aut em̄ pctōr ſpōte ſoluit qd̓ debet:aut deꝰ ab inuito accipit. Nā aūt hō debitā ſb̓iectōeꝫ deo ſiue nō peccādo: ſiueqd̓ peccat ſoluēdo volūtate ſpontaneaexhibet. aut deus inuitū ſibi torquēdoſb̓icit. ⁊ ſic ſe dn̄m eiꝰ eē on̄dit: qd̓ ip̄e hō
volūtate fateri recuſat. In qͦ ꝯſiderandū qͥa ſicut hō peccādo rapit qd̓ dei ē:ita deus puniēdo aufert qd̓ homīs eſt.Quippe nō ſolū id ſuū alicuiꝰ eſſe dicitur qd̓ iā poſſidet: ſꝫ ꝙ ī eiꝰ ptāte ē vt habeat. Quō ergo hō factꝰ ē? ita vt btītudinē hr̄e poſſꝫ ſi nō peccaret: cū gͦ ꝓpterpctm̄ btītudīe ⁊ om̄i bono pͥuat̉: de ſuoqͣꝫuis inuitꝰ ſoluit qd̓ rapuit: qͥa licet deus hͦ ad vſū ſui cōmodi nō trāſferat qd̓aufert: ſic̄ hō pecuniā quā alij aufert inſuā ꝯuertit vtilitatē: hͦ tn̄ qd̓ aufert vtit̉ad ſuū hōrē ꝑ hͦ qͥa aufert. Auferēdo eīpctōrē et q̄ illiꝰ ſūt ſb̓iecta ſibi eſſe ꝓbat¶ Si deꝰ vel ad modicū paciat̉ honorēſuū violari. Capl̓m. XV. BLacet qd̓ dicꝭ. Sed ē ⁊ alid̓ adqd̓ tuā rn̄ſiōeꝫ poſtulo. Nā ſi deus ita ſic̄ ꝓbas ſuū dꝫ honorēẜuare: cur vel ad modicū patit̉ illū violari. Qd̓ em̄ aliquomō ledi ſinit̉ nō ītegre aūt ꝑfecte cuſtodit̉. A Dei honori neqͥt aliqͥd qͣꝫtū ad illū ꝑtinet addi vel minui. Idem nāqꝫ ip̄e ſibi honorē īcorruptibil̓ ⁊ nullo mō mutabil̓. Uerūtn̄ cū vnaqueqꝫ creatura ſuū et qͣſi ſibi p̄ceptū ordinē: ſiue naturalit̓ ſiue rationabilit̓ ſeruat. deo obedire et deū dr̄hōrare. ⁊ hͦ ē maxīe racional̓ natura cuidatū eſt ītellige̓ qd̓ debebat. Que cumvult qd̓ debet: deū hōrat: nō qͥa illi aliqͥd ꝯfert: ſꝫ qͥa ſpōte ſe eiꝰ volūtati et diſpoſitōi ſb̓dit̉: ⁊ ī reꝝ vniuerſitatē ordinē ſuū et eiuſdē vniuerſitatꝭ pulcritudinē qͣntū ī ipſa ē ꝯſeruat. Cū ꝟ̓o nō vultqd̓ debet: deū qͣntū ad ipſā ē ꝑtinet īhonorat: qm̄ nō ſb̓dit ſe ſpōte illiꝰ diſpoſitioni. ⁊ vniuerſitatꝭ ordinē et pulcritudinē qͣntū ī ſe ē ꝑturbat licꝫ ptātē ⁊ dignitatē dei nullatenꝰ ledat aut decoloret.Si eī ea q̄ celi ābitu cōtinētur vell ēt nōeſſe ſb̓ celo. aut elōgari a celo. nullatenꝰpoſſent niſi ſb̓ celo eſſe. nec fugere celū.niſi appropinqͣndo celo. Nā et vnde etqͣ et qͥ et q̄ irēt ſub celo eſſent. et quanto-