SInuocatio matris virginis ſimul et filij in orationeAncta ⁊ inter ſctōs poſt deū ſingulariter ſctā Maria mr̄ admirabil̓ ꝟginitatisad ſanctam Mariam.virgo amabil̓ fecūditatis: que filiū altiſſimi genuiſti: que ꝑdito humano generi ſaluatorē peperiſti. O mr̄ ſalutis. O tēplū pietatis ⁊ miſericordie tibi ſe conat̉ pn̄tare miſerabil̓ aīa mea: morbis vitioꝝ lāguida: vulneribꝰ facīoꝝ ſciſſa. vlceribꝰflagitioꝝ putrida: tibi nitit̉ qͣꝫtū moribūda valet ſupplicare: vt potētibꝰ tuis meritis etpijs tuis digneris p̄cibꝰ eā ſanare. Sic etenī pia dn̄a alienata ē a ſe īmanitate ſtuporisvt vix ſēſū habeat enormis lāguoris ſic ſordibꝰ ⁊ fetore fedat̉: vt timeat ne ab ip̄a miſericors vultus tuꝰ auertatur: ſic tabeſcit deſperādo reſpectus tui cōuerſionē: vt etiaꝫoēs obmuteſcāt ad orōnem. Heu pudor ſordētis iniqͥtatis in pn̄tia nitētis ſanctitatis.Heu ꝯfuſio īmūde ꝯſciētie ī cōſpectu fulgētis mūdicie. O tu bn̄dicta ſuꝑ ml̓ieres q̄ angelos vīcis puritate: ſcōs ſuꝑas pietate. Anhelat moribūdꝰ ſpūs meꝰ ad tāte benignitatis reſpectū: ſꝫ erubeſcit ad tāti nitoris ꝯſpectū. Horreo dn̄a parere tibi in īmūdicijs ⁊horroribꝰ meis: ne tu horreas me ꝓ eis: ⁊ nō poſſū ve mihi videri ſine eis. Eadē eī peccata mea o dn̄a cognoſci a te cupiūt ꝓpt̓ curatōnē: parere tibi fugiūt ꝓpt̓ execrationēnō ſanant̉ ſine ꝯfeſſiōe: nec ꝓducūtur ſine ꝯfuſiōe. Si celant̉: ſūt inſanabilia: ſi vidēt̉ſūt deteſtabilia: vrūt me dolore: terrēt me timore. O tū illa pie potēs ⁊ potēter pia maria: de qͣ fons eſt ortus miſericordie: ne ꝯtineas p̄cor tā verā mīam: vbi tā verā agͦſcismiſeriā. Sana gͦ clemētiſſima infirmitatē: ⁊ delebis q̄ te offēdit feditatē Aufer benigniſima lāguorē: ⁊ nō ſēties quē horres fetorē. Sana animā ſerui tui peccatoris: ꝑ virtutem bn̄dicti fructꝰ vētris tui: qͥ ſedet in dextera oīpotētis pr̄is ſui. Nūquid tu dn̄a meamater ſpei mee. Nūquid tu obliuiſceris odio mei: qd̓ mūdo tā miſericorditer ē intimatū: tā feliciter diuulgatū: tā amāter āplexatū. Ille bonꝰ filius hoīs. venit ꝑditū ſponteſaluare: ⁊ mr̄ dei pot̓it ꝑditū clamātē nō curare. Bonꝰ ille filius hoīs venit vocare adpenitētiā peccātē: ⁊ mr̄ dei nō cōtemnet p̄cantē in penitētia: ſꝫ etſi ꝑiter ambo offēſi eſtNōne ⁊ ambo clemētes eſtis. Fugiat ergo reus iuſti dei: ad piā mr̄em miſericors dei:refugiat reus offenſe matriſqꝫ: ad piū filiū benigne mr̄is Ingerat ſe reꝰ vtriuſqꝫ intervtrūqꝫ iniciat ſe inter piū filiū ⁊ piā matrē. Pie dn̄e ꝑce ſeruo matris tue: pia dn̄a ꝑceſeruo filij tui: qͥ me initio inter duas tā immēſas pietates: nō incidā inter duas tā potentes ſeueritates. Bone fili: bona mater: nō ſit mihi fruſtra: quod confiteor de vobisHāc veritatē nō erubeſcā: qd̓ ſpero in vobis hāc pietatē. Dic mūdi iudex cui parcis.dic mūdi recōciliatrix quē recōciliabis. Si tu dn̄e dānas: ⁊ tu dn̄a auerteris homuncūlum bona vr̄a cum amore: mala ſua cū merore confitentem.☞ Ex geſtis Anſelmi colliguntur forma¶ et mores beate Marie.Maria dei genitrix didicit hebraycas litteras adhuc patre eius Ioachim viuente.Erat docilis: amans doctrinam: et circa ſacram ſcripturam ꝑſeuerabat. Opus veromanuum eius erat lane: lini et ſerici. Erat itaqꝫ locus diſtinctus in domo domini. ſcꝫin templo ꝓpe leuam altaris. Ubi ſtabant virgines ſole: et diuīo officio peracto. ibātomnes ad propria. Maria vero perſeuerabat ⁊ cuſtodiebat altare ⁊ templum: ſacerdotibus miniſtrans. Mos ſuus erat modice loquele: expedite obedientie mundi proximationis: ſine audacia ſine riſu: ſine turbatione. ſine ira: benigne ſalutans: eloquentiācuiꝰ hoīes mirabant̉: fuſcos habebat oculos: rectos aſpectus: nigra ſuꝑcilia: mediocrēnaſū: vultus eiꝰ lōgus: lōge manus: longi digiti: mediocris ſtature: ꝑſeuerās ī orōibꝰ.