diſſerens ſermone humano ad oraculoꝝ pene reſponſa videatur accedere. Ceterū inſcriptis ſuis ſeuerus ⁊ tetricꝰ et qd̓ religioſoꝝ eſt deuotꝰ. Nec ſꝑ eligendoꝝ ⁊ collocādoꝝ verboꝝ rōnē (Id quod in ſcribendo primū eſſe debet. Et diuus Hieronimꝰ qͣꝫoptime calluit) habuiſſe videtur. Et vt breuiter dicam: Anſelmus nihil ſcire potuit quodHieronimus ignoraſſet. Grece inſuper litterature ſimulqꝫ hebree Hieronimus doctiſſimus: et diuinarū ſcripturarum clariſſimus interpres inter theologos habetur: nec illi qͥſqͣꝫ p̄ſtitit latine dicēdi elegātia. Ideo de vite horriditate ceteri iudicēt: ac ī ſcribēdonedū Anſelmū Hieronimo imparē. Sed neutiqͣꝫ (vt mea fert opinio) cōparandū exiſtimo: quippe qui nec grecas nec hebreas litteras nouiſſe traditur: ⁊ a latini eloquij ornatu neſcio quid videatur diſſonare. Non tamen idcirco ipſuꝫ legendū abnuerim. Sꝫte in primis laudo: tuamqꝫ induſtriam ac ſtudium in conquirendis operibus ſuis magnopere probo. Cū ſe Cicero romane eloquentie parēs. ab illis quoqꝫ vetuſtiſſimis auctoribus ingenioſis quidem ſed arte carentibus plurimum fateatur adiutū. Uale. Etſi quid nouiſti rectius iſtis imperti. Si non his vtere mecum.Tu nihil inuidiam veritus nihil inde labores.¶ Nil hos que naſum rhinocerontis habent.Grande opus aggrederis: deles mendoſa. recludis¶ Abdita. te ꝓpter queqꝫ repoſta patent.Petre diu felix merito tibi parta perhennis.Gloria. et eternum nomen ad aſtra. vale.Uita beati Anſelmi.Prouinciam vite beati anſelmi: geſtaqꝫ ſimul memoratu digna hoc in loco capeſcerephas eſſet: niſi humaniſſimus vir Iohānes loffelholtꝫ ſuis in litteris ſuperioribus qͣꝫubere de illis ſatiſfeciſſet. Dedit enim quibus moribus: qua religione vir dei ſanctus inhuiuſmodi ergaſculo vitam inſtituit. obſeruauit tamen legem epiſtole: cui breuitas placet: et quedam que minus ydonea recenſenda ſibi viſa ſunt ſingulari ſtudio reliquit.Ne autē negligentie iniuria lectorem in minimo deterreat: ea que per eum dimiſſa ſūtillis annectere ſtatuimus. Cōſtat beatum Anſelmum ac vehementiſſima fama in hūcvſqꝫ diem conualuit. Natum educatumqꝫ eſſe in confinijs longobardie ac BurgūdieParentibus qͦꝫ mediocris fortune. Matre humili genere. Patre vero opifice Hic puer litteris traditus ⁊ in breui plurimū doctrina creuit. Egregia indole īcunabula hauſit. ⁊ ſpirituſctō opitulante poſt qͥndecimū ſue etatis annū. vitā diuinā ſibi inſtituereſtatuit. Solū natale egrediēs: vitā monaſticam induit: ⁊ in diſtrictum cluniacenſe ꝑuenit. In quo monaſterium ſancti Benedicti ſitum erat: nomine beccenſe: cui lanfrancus vir deuotus prefuit. Qui prefatum Anſelmum in monachum induit ac ſuſcepit.Et haut longe poſt defuncto Lancfranco in abbatem huiuſce monaſterij eligitur. Inquo et plures libros qͣꝫdoctiſſime edidit. Uacante autem ſede cantuariorum in Archiepiſcopum poſtulatur: cuius erat diligentiſſimus preſul et antiſtes: porro vitam deocaram ſtuduit. Tandem aſtra conſcendit. Scripſit autem beatus Anſelmus hec parua opuſcula: ſicut Uincentius refert. Prologion id eſt alloquium de deo: ſcripſit etmonologion id eſt ſoliloquium de ſancta Trinitate. De veritate. De concordia liberiarbitrij. et preſcientie atqꝫ predeſtinationis: nec non et gratie. De caſu diaboli. De peccato originali. De Incarnatione verbi. De ſacramento altaris: de azimo. Expoſitōesactuum et veſtimentorum dei. Cur deus homo. Meditationes. Extāt quoqꝫ epl̓e eiꝰad diuerſas perſonas ſcripte.